Elżbieta Łucja Gacek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Gacek
Poseł Elżbieta Gacek IX kadencja.jpg
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1938
Wąchock
Członek Rady Państwa
Okres od 6 listopada 1985
do 17 czerwca 1988
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Wicemarszałek Sejmu IX kadencji (PRL)
Okres od 17 czerwca 1988
do 3 czerwca 1989
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej Odznaka honorowa „Zasłużony Pracownik Państwowy”

Elżbieta Łucja Gacek (ur. 6 lipca 1938 w Wąchocku) – polska prawniczka, poetka i polityk, w latach 1988–1989 wicemarszałek Sejmu IX kadencji. Członek Rady Państwa w latach 1985–1988.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1960 ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1962 była członkinią Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Po studiach podjęła pracę w sądownictwie, była sędzią Sądu Powiatowego w Kielcach (1966–1975), sędzią Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach (1975–1985) oraz sędzią Sądu Wojewódzkiego w Kielcach (od 1985). W latach 1985–1988 była członkinią Rady Państwa. W latach 1988–1989 wicemarszałek Sejmu IX kadencji. W latach 1989–1991 członek Trybunału Stanu. Była m.in. wiceprzewodniczącą Zarządu Głównego Ligi Kobiet Polskich posłanką na Sejm PRL IX kadencji w latach 1985–1989. Zasiadała w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Kielcach. Była także członkinią Wojewódzkiej i Miejskiej Rady Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego oraz członkinią i wolontariuszką Świętokrzyskiego Klubu „Amazonki” przy Świętokrzyskim Centrum Onkologii w Kielcach. Należała również do Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Kielcach. W 1989 została szefem Zespołu do Spraw Wymiaru Sprawiedliwości i Ścigania w Kancelarii Prezydenta PRL.

Odznaczona Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Złotą Odznaką Ligi Kobiet, Odznaką „Zasłużony dla Kielecczyzny” oraz Odznaką honorową „Zasłużony Pracownik Państwowy”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]