Elżbieta Bińczycka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Bińczycka
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1955
Kraków
Przewodniczący Unii Europejskich Demokratów
Okres od 12 listopada 2016
Przynależność polityczna Unia Europejskich Demokratów
Przewodniczący Partii Demokratycznej
Okres od 28 listopada 2015
do 12 listopada 2016
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Poprzednik Andrzej Celiński

Elżbieta Bińczycka z domu Godorowska (ur. 2 marca 1955 w Krakowie) – polska teatrolog i polityk, w latach 2015–2016 przewodnicząca Partii Demokratycznej – demokraci.pl, od 2016 przewodnicząca partii Unia Europejskich Demokratów. Wdowa po Jerzym Bińczyckim.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się jako córka Kazimierza Godorowskiego[1] 2 marca 1955[2] w Krakowie. Ukończyła teatrologię na Uniwersytecie Jagiellońskim[3].

Od 1998 pracowała w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, początkowo jako specjalistka ds. programowo-literackich, a następnie jako sekretarz literacki[3][4][5][6]. Od 2015 w związku z działalnością polityczną pozostawała na urlopie bezpłatnym[2]. Zaangażowana w rozmaite przedsięwzięcia kulturalne, zwłaszcza związane z teatrem; była koordynatorką akcji „Dotknij Teatru” w Małopolsce[7]. Autorka opracowań teatralnych i biogramów poświęconych zmarłym aktorom[8][9].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od grudnia 1990 członkini kolejno Unii Demokratycznej, Unii Wolności, Partii Demokratycznej i Unii Europejskich Demokratów. Bez powodzenia kandydowała w różnych wyborach samorządowych, parlamentarnych i europejskich.

W Partii Demokratycznej była przewodniczącą regionu krakowskiego, członkinią sądu koleżeńskiego, a od 2012 wiceprzewodniczącą zarządu[3]. 28 listopada 2015 zastąpiła Andrzeja Celińskiego na stanowisku przewodniczącego partii[10]. W 2016 została przewodniczącą komitetu koordynacyjnego Koalicji Wolność, Równość, Demokracja (w skład której weszła PD), powołanej przy Komitecie Obrony Demokracji[11] (później zastąpił ją Janusz Onyszkiewicz).

12 listopada 2016, w wyniku połączenia Partii Demokratycznej ze strukturami stowarzyszenia Europejscy Demokraci (posiadającego koło poselskie), została przewodniczącą Unii Europejskich Demokratów[12]. W lipcu 2017 została pracownikiem biura koła poselskiego Unii Europejskich Demokratów w Sejmie RP, wcześniej pracowała w biurze poselskim Stanisława Huskowskiego[2]. Później objęła funkcję wicedyrektora biura klubu poselskiego PSL-UED[13].

W lutym 2019 zgłosiła przystąpienie UED do Koalicji Europejskiej[14], a w kwietniu znalazła się na 9. miejscu listy koalicji w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu nr 10, obejmującym województwa małopolskie i świętokrzyskie[15]. Uzyskała 6540 głosów i nie zdobyła mandatu europosła[16].

W wyborach parlamentarnych w tym samym roku otrzymała pierwsze miejsce na liście kandydatów PSL do Sejmu w okręgu łódzkim (w ramach inicjatywy Koalicja Polska, w skład której weszła UED)[17].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej dziadek służył w Legionach Polskich, a ojciec w Armii Krajowej[1].

Była studentką[18], a następnie żoną aktora i dyrektora Starego Teatru, Jerzego Bińczyckiego, do czasu jego śmierci w 1998[5][19]. Otrzymali Nagrodę Srebrnego Jabłka przyznawaną najsympatyczniejszym parom przez czytelników miesięcznika „Pani[20]. Mieli syna Jana (ur. 1982)[3][21].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Elżbieta Bińczycka: Nie wolno zapomnieć!. tokfm.pl, 27 stycznia 2015. [dostęp 2015-12-04].
  2. a b c Elżbieta Bińczycka. sejm.gov.pl, 20 lipca 2017. [dostęp 2018-01-24].
  3. a b c d Elżbieta Bińczycka.. demokraci.pl. [dostęp 2015-12-02].
  4. Elżbieta Bińczycka. encyklopediateatru.pl. [dostęp 2018-01-24].
  5. a b Maciej Nowak (red.). Stary Teatr. „Ruch Teatralny: krajowy serwis wiadomości teatralnych”. Nr 3 (12), s. 97, 125, 2005. Gdańsk: Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego. ISSN 1232-8863. 
  6. Elżbieta Bińczycka w bazie e-teatr.pl. [dostęp 2018-11-08].
  7. 47 spektakli w czasie akcji „Dotknij teatru”. onet.pl, 20 marca 2014. [dostęp 2015-12-02].
  8. Zmarła Alicja Bienicewicz, aktorka Starego Teatru. wprost.pl, 14 sierpnia 2012. [dostęp 2018-01-24].
  9. Jubileusz Jerzego Treli w Teatrze Na Woli. teatrdramatyczny.pl. [dostęp 2018-01-24].
  10. Nowa przewodnicząca. demokraci.pl, 25 lutego 2016. [dostęp 2015-12-02].
  11. Konferencja prasowa Koła Poselskiego Europejscy Demokraci – Współpraca opozycji w ramach KOD-WRD. sejm.gov.pl, 27 września 2016. [dostęp 2016-12-07].
  12. Powstała nowa partia: Unia Europejskich Demokratów. W jej składzie Jacek Protasiewicz, Michał Kamiński i Stefan Niesiołowski. wp.pl, 12 listopada 2016. [dostęp 2016-11-12].
  13. Elżbieta Bińczycka. sejm.gov.pl, 18 lipca 2019. [dostęp 2019-07-23].
  14. PSL wchodzi do Koalicji Europejskiej. Jest decyzja władz partii. wyborcza.pl, 23 lutego 2019. [dostęp 2019-04-27].
  15. Wybory do Parlamentu Europejskiego 2019: KKW KOALICJA EUROPEJSKA PO PSL SLD .N ZIELONI. wybory.gov.pl. [dostęp 2019-04-18].
  16. Wybory do Parlamentu Europejskiego 2019: Wyniki głosowania. wybory.gov.pl. [dostęp 2019-05-27].
  17. Ludowcy ogłosili „jedynki” wyborcze. Kukiz: celujemy w dwucyfrowy wynik. polsatnews.pl, 17 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-17].
  18. Joanna Targoń: Teatr – Ogród – Kraków. wyborcza.pl, 30 marca 2005. [dostęp 2015-12-02].
  19. 10 lat temu zmarł Jerzy Bińczycki. onet.pl, 2 października 2008. [dostęp 2015-12-02].
  20. Janusz Mika. Jerzy Bińczycki – jaki był. „Wiadomości Lokalne: informator Rady Dzielnicy V m. Krakowa”. Nr 6 (149), s. 8–9, wrzesień 2015. Kraków: Rada Dzielnicy V Krowodrza. ISSN 1234-9739. [dostęp 2015-12-02]. 
  21. Jan Bińczycki – Totusem po szynach mknę!. ha.art.pl. [dostęp 2018-01-24].