Elżbieta Gaudasińska-Borowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Elżbieta Gaudasińska-Borowska (ur. 27 stycznia 1943 w Strzyżowie) – polska ilustratorka książek, zwłaszcza dziecięcych.

Studiowała na warszawskiej ASP, dyplom obroniła w 1967 w pracowni prof. Aleksandra Kobzdeja. Autorka ilustracji do m.in. Calineczki Hansa Christiana Andersena i Czerwonego Kapturka Charles'a Perraulta.

Premio Europeo di Letteratura[edytuj]

Została przedstawiona w dokumentalnym cyklu filmowym o polskich ilustratorach w odcinku Premio europeo di letteratura – Elżbieta Gaudasińska.

Nagrody[edytuj]

  • 1973: Wyróżnienie na Biennale Sztuki dla Dziecka w Poznaniu
  • 1975: Wyróżnienie w konkursie PTWK „Najpiękniejsze Książki Roku”
  • 1977: Nagroda Główna w konkursie PTWK „Najpiękniejsze Książki Roku”
  • 1979: Nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość artystyczną w dziedzinie ilustracji książkowej
  • 1984: II Nagroda VI Biennale Sztuki dla Dziecka w Poznaniu
  • 1984: "Srebrne Koziołki" Poznań
  • 1984: Wpis na Listę Honorową IBA
  • 1985: Złote Jabłko BIB, Bratysława
  • 1989: Nagroda PTWK za wybitne osiągnięcia w dziedzinie ilustracji dla dzieci
  • 2001: Wyróżnienie na Biennale Ilustracji Europejskiej w Aki Town, Japonia
  • 2006: Medal Polskiej Sekcji IBA

Bibliografia[edytuj]

  • Artyści plastycy okręgu warszawskiego 1945–1970. Słownik biograficzny (przewodniczący rady programowej Andrzej Janota), Warszawa 1972, s. 143.

Linki zewnętrzne[edytuj]