Elżbieta Grabowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lampi Elżbieta Grabowska.jpg

Elżbieta Grabowska z domu Szydłowska herbu Lubicz (ur. 1748 lub 1749, zm. 28 maja 1810 w Warszawie[1]) – kochanka i domniemana morganatyczna żona Stanisława Augusta Poniatowskiego[2], córka wojewody płockiego Teodora Szydłowskiego i Teresy Witkowskiej.

Skromnego pochodzenia, z rodu Szydłowskich, wydana za generała Jana Jerzego Grabowskiego, zaś po jego śmierci w 1789 przypuszczalnie potajemnie poślubiona przez Stanisława Augusta Poniatowskiego. Współcześni przypisywali jej skłonienie króla do akcesu do konfederacji targowickiej. Matka Stanisława, Michała, Kazimierza, Aleksandry oraz Izabeli.

Przypisy

  1. Kazimierz Władysław Wójcicki: Cmentarz Powązkowski oraz cmentarze katolickie i innych wyznań pod Warszawą i w okolicach tegoż miasta. T. 3. Warszawa: Drukarnia Samuela Orgelbranda, 1858, s. 4.
  2. Włodzimierz Dzwonkowski, Stanisław Wasylewski, Elżbieta z Szydłowskich Grabowska, w: Polski Słownik Biograficzny, t. VIII, 1959-1960, s. 475.