Elżbieta Grabowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Grabowska
Ilustracja
Wizerunek herbu
Lubicz
Dane biograficzne
Data urodzenia

1748 lub 1749

Data i miejsce śmierci

28 maja 1810
Warszawa

Miejsce spoczynku

cmentarz Świętokrzyski w Warszawie

Ojciec

Teodor Kajetan Szydłowski

Matka

Teresa Witkowska

Mąż

Jan Jerzy Grabowski (1769-1789)

Dzieci

Michał Grabowski
Aleksandra Grabowska
Kazimierz Grabowski*

Związek morganatyczny

Stanisław August Poniatowski (domniemany)

Dzieci

Kazimierz Grabowski*
Stanisław Grabowski
Izabela Grabowska

Elżbieta Grabowska z domu Szydłowska herbu Lubicz (ur. 1748 lub 1749, zm. 28 maja 1810 w Warszawie[1]) – kochanka i domniemana morganatyczna żona Stanisława Augusta Poniatowskiego[2], córka wojewody płockiego Teodora Szydłowskiego i Teresy Witkowskiej.

Skromnego pochodzenia, z rodu Szydłowskich, wydana za generała Jana Jerzego Grabowskiego, zaś po jego śmierci w 1789 przypuszczalnie potajemnie poślubiona[potrzebny przypis] przez Stanisława Augusta Poniatowskiego. Współcześni przypisywali jej skłonienie króla do akcesu do konfederacji targowickiej.

Matka Stanisława, Michała, Kazimierza, Aleksandry oraz Izabeli.

Została pochowana na cmentarzu Świętokrzyskim w Warszawie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Władysław Wójcicki: Cmentarz Powązkowski oraz cmentarze katolickie i innych wyznań pod Warszawą i w okolicach tegoż miasta. T. 3. Warszawa: Drukarnia Samuela Orgelbranda, 1858, s. 4.
  2. Włodzimierz Dzwonkowski, Stanisław Wasylewski, Elżbieta z Szydłowskich Grabowska, w: Polski Słownik Biograficzny, t. VIII, 1959-1960, s. 475.
  3. Jan Stanisław Bystroń: Warszawa. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1977, s. 208.