Elżbieta Isakiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Isakiewicz
Ilustracja
Elżbieta Isakiewicz (2022)
Data i miejsce urodzenia

25 lutego 1958
Sopot

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

literatura

Epoka

proza

Ważne dzieła

Ustna harmonijka

Nagrody

Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Strona internetowa

Elżbieta Isakiewicz z domu Główka[1] (ur. 25 lutego 1958 w Sopocie) – polska pisarka, reportażystka, dziennikarka, publicystka i poetka[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką I Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sopocie[3] i Wydziału Polonistyki UW[4].

Dziennikarskie szlify zdobywała w tygodniku studenckim „itd[1]. Pod koniec lat 80. pracowała krótko w „Tygodniku Solidarność”[5], a następnie w dzienniku konserwatywno-liberalnym „Nowy Świat”[6]. W 1993 wraz z Piotrem Wierzbickim założyła „Gazetę Polską”, gdzie pełniła funkcję zastępczyni redaktora naczelnego. W 2005 ustąpiła ze stanowiska i razem z Piotrem Wierzbickim opuściła redakcję[7]. Przez pewien czas była zatrudniona w koncernie Agora SA[8][9]. W 2006 została publicystką i reporterką tygodnika „Newsweek Polska”[10]. W listopadzie 2007 rozpoczęła pracę w „Tygodniku Powszechnym”[11]. Z „Tygodnikiem Powszechnym” była związana do 2011[11][12].

Wieloletnia komentatorka wydarzeń społeczno-politycznych na łamach bloga pt. Kocim Pazurem, prowadzonego na forum tygodnika „Newsweek”. Na swoim oficjalnym, pisarskim profilu w serwisie Facebook anonsuje się jako „miłośniczka kotów, Czechowa, dobrego wina i wysokich obcasów”[13].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Na dorobek publikacyjny E. Isakiewicz składają się m.in.[14]:

Książki wydane w innych językach[edytuj | edytuj kod]

W języku angielskim:

  • Harmonia. Jews relate how Poles saved them from the Holocaust. Polska Agencja Informacyjna S.A., 2001. ISBN 9788322327005.[19]

W języku węgierskim:

W języku czeskim:

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Tytuł Autorki Roku nadany przez czytelników pisma „Płomyk” – 1987
  • I nagroda w konkursie literackim „Wobec własnego czasu” – 1981
  • Wyróżnienie za reportaże, przyznane przez zdelegalizowane Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich – 1983
  • Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – 2000
  • Nominacja do Nagrody Literackiej im. J. Mackiewicza za książkę „Czerwony ołówek” – 2004
  • Nominacja do nagrody Grand Press w kategorii reportaż prasowy – 2006
  • I nagroda w edycji krajowej konkursu dziennikarskiego Unii Europejskiej za raport o sytuacji cudzoziemców w Polsce
  • Wyróżnienie w konkursie Instytutu Literatury na „Dziennik pandemiczny” – 2020[22]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b archiwum wywiadów krajowych: Wywiad z Aleksandrem Kwaśniewskim. Prezydent.pl, grudzień 2001.
  2. Miesięcznik Twórczość » 898 [dostęp 2020-12-29] (pol.).
  3. Profil na NaszaKlasa.pl.
  4. Stowarzyszenie Pisarzy Polskich, Oddział Warszawa: Elżbieta Isakiewicz.
  5. Niezależny Instytut Wydawniczy: Nowy Świat: pismo codzienne dla wszystkich sfer. Warszawa, 1991-1993.
  6. Polska Bibliografia Literacka: Przyszli po nasze głowy. pbl.ibl.poznan.pl, 1988-2002.
  7. Polska Agencja Prasowa SA: Wierzbicki nie jest już prezesem i redaktorem naczelnym Gazety Polskiej. www.pb.pl, 10 czerwca 2005.
  8. Izabela Marczak: Nadszedł Nowy Dzień. metro.gazeta.pl, 14 listopada 2005.
  9. Archiwum Gazety Wyborczej: Elżbieta Isakiewicz.
  10. Blog Refleksje nie-codzienne i przemijające: Dziś 300. wydanie „Newsweeka”. 28 maja 2007.
  11. a b Z 'Newsweeka' do 'Tygodnika Powszechnego'. wirtualnemedia.pl, 4 listopada 2011.
  12. Elżbieta Isakiewicz (teksty na tygodnikpowszechny.pl). tygodnikpowszechny.pl. [dostęp 2017-07-12].
  13. Oficjalny profil Elżbiety Isakiewicz na Facebooku.
  14. Isakiewicz, Elżbieta (1958- ). Katalog elektroniczny Biblioteki Narodowej. [dostęp 2017-07-12].
  15. Piekło ocalonych – Państwowy Instytut Wydawniczy, piw.pl [dostęp 2019-11-04].
  16. Patryk Kosenda, Dzienniki Pandemiczne Instytutu Literatury, Instytut Literatury, 21 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-29] (pol.).
  17. Szelma i inne opowieści przyziemne - - Państwowy Instytut Wydawniczy, piw.pl [dostęp 2021-05-22].
  18. Sic! - Księgarnia internetowa Wydawnictwa Sic!, www.wydawnictwo-sic.com.pl [dostęp 2023-01-10].
  19. Harmonica, www.goodreads.com [dostęp 2023-01-10].
  20. Vörös Ceruza | Múlt és Jövő, multesjovo.hu [dostęp 2023-01-10] (węg.).
  21. Peklo zachráněných [dostęp 2023-01-10] (cz.).
  22. Patryk Kosenda, Dziennik pandemiczny - werdykt, Instytut Literatury, 26 września 2020 [dostęp 2020-12-29] (pol.).