Elżbieta Jagiellonka (1482–1517)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Jagiellonka
księżna legnicka
Okres od 1515
do 16 lutego 1517
Jako żona Fryderyka II
Dane biograficzne
Dynastia Jagiellonowie
Data i miejsce urodzenia 13 listopada 1482
Litwa
Data i miejsce śmierci 16 lutego 1517
Legnica
Ojciec Kazimierz IV Jagiellończyk
Matka Elżbieta Rakuszanka
Mąż Fryderyk II
Dzieci Jadwiga

Elżbieta Jagiellonka (ur. 13 listopada 1482 na Litwie, zm. 16 lutego 1517 w Legnicy) – królewna polska, księżniczka litewska, księżna legnicka. Najmłodsza córka Kazimierza IV Jagiellończyka.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1505–1509 o jej rękę starał się Bogdan III Jednooki, hospodar mołdawski, jednak m.in. ze względu na sprzeciw Elżbiety do małżeństwa nie doszło. W listopadzie 1515 roku poślubiła Fryderyka II, księcia legnickiego.

Była trzynastym i ostatnim dzieckiem Kazimierza IV Jagiellończyka, króla Polski i wielkiego księcia litewskiego, i jego żony Elżbiety Rakuszanki, księżniczki austriackiej, królewny niemieckiej, czeskiej i węgierskiej.

Elżbieta była mocno związana z matką; po śmierci ojca stale przebywała u jej boku. W 1495 roku wraz z matką i swoją siostrą Barbarą odwiedziła na Litwie swojego brata Aleksandra i jego żonę Helenę.

W 1496 roku Jan Cycero, elektor brandenburski, rozpoczął starania o rękę Elżbiety dla swojego dwunastoletniego syna Joachima.

W 1504 król Aleksander Jagiellończyk przyznał jej zaopatrzenie dożywotnie, zabezpieczone na Łęczycy, Radomiu i Przedczu.

12 września 1515 w Krakowie, biskup wrocławski Jan Thurzo, w imieniu księcia legnickiego Fryderyka II podpisał układ małżeński. Ślub odbył się we Wrocławiu 25 listopada 1515.

Elżbieta zmarła przy porodzie córki Jadwigi i została pochowana w kościele kartuzów w Legnicy. W 1548 roku jej zwłoki zostały przeniesione do innej legnickiej świątyni – kościoła św. Jana.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wdowiszewski Z., Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, AVALON, Kraków 2005, s. 132-137
  • Jasiński K., Rodowód Piastów śląskich, AVALON, Kraków 2007, s. 208-209