Elżbieta Kozłowska-Świątkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Kozłowska-Świątkowska
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1954
Białystok
Narodowość Polka
Język polski
Dziedzina sztuki poezja
Odznaczenia
Nagroda Literacka im. Wiesława Kazaneckiego w 1994 i 1999

Elżbieta Kozłowska-Świątkowska (ur. 12 marca 1954 w Białymstoku) – polska poetka. Zadebiutowała w 1976 roku na łamach pisma „Literatura”. Jej wiersze ukazywały się w takich periodykach, jak „Poezja”, „Twórczość”, „Kultura”, „Przegląd Kulturalny”, „Odra”, „Miesięcznik Literacki” oraz publikowane były m.in. w wydawnictwach KAW i Czytelnik. Dwukrotna laureatka Nagrody Literackiej im. Wiesława Kazaneckiego w 1994 i 1999 roku.

Twórczość[1][2][edytuj | edytuj kod]

Poezja
  • Niedosłowna - z serii Poezja polska - 20 w wyd. Czytelnik (1979)
  • Nazywam się Nikt wyd. Krajowa Agencja Wydawnicza, 1987
  • Bolero (1990)
  • Rozmowa (1994)
  • Do tego domu przychodzę tylko we śnie (1999)
  • Zapachy dzieciństwa (2003) wyd. Ag-Bart ​ISBN 978-83-89883-00-1
Literatura popularnonaukowa
  • Cały świat gra komedię : [50 lat Państwowego Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku] (1995)
  • Serce i uśmiech : w 100-lecie urodzin Marii Kownackiej (1996)
  • Artyści Białegostoku XVIII-XX wiek (2005)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]