Elżbieta Starostecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Starostecka
Ilustracja
Elżbieta Starostecka (1978)
Data i miejsce urodzenia

6 października 1943
Rogi

Zawód

aktorka

Współmałżonek

Włodzimierz Korcz

Lata aktywności

1964–2014

Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Zasłużony Działacz Kultury

Elżbieta Starostecka (ur. 6 października 1943 w Rogach) – polska aktorka filmowa i teatralna, piosenkarka.

Elżbieta Starostecka zdobyła uznanie publiczności rolą Stefanii Rudeckiej w filmie Trędowata (1976) Jerzego Hoffmana, adaptacji powieści Trędowata (1909) Heleny Mniszkówny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Teatr[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką V Liceum Ogólnokształcącego im. Andrzeja Struga w Gliwicach. W 1965 roku ukończyła z wyróżnieniem[1] Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi, a dyplom uzyskała sześć lat później, w 1971 roku. Zadebiutowała 30 października 1965 roku na deskach Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu w sztuce Henryk VI na łowach Wojciecha Bogusławskiego. Aktorka była związana z tym teatrem przez dwa lata i wystąpiła m.in. w komedii Moliera Szelmostwa Skapena oraz O krasnoludkach i o sierotce... Marii Konopnickiej. W 1966 roku została zaangażowana w Teatrze Nowym w Łodzi, z którym współpracowała do 1972 roku. Zagrała m.in. w Ślubach panieńskich, Mężu i żonie Aleksandra Fredry i Prometeuszu Jerzego Andrzejewskiego. W 1972 roku przeszła do Teatru Rozmaitości w Warszawie, gdzie wystąpiła m.in. w komedii Jarosława Iwaszkiewicza Lato w Nohant, Nagim królu Eugeniusza Szwarca[2], Śnie Felicji Kruszewskiej[3] oraz Cieniu Wojciecha Młynarskiego[4]. W 1980 roku przeniosła się do Teatru Ateneum, z którym związana była do 2008 roku[5][1]. Ostatni raz pojawiła się na deskach tego teatru w 2003 roku w sztuce Pan inspektor przyszedł Johna Boyntona Priestley[6]. Ponadto wystąpiła w ponad dwudziestu spektaklach Teatru Telewizji[7].

Film[edytuj | edytuj kod]

W filmie zadebiutowała w 1964 roku rolą w obrazie Wandy Jakubowskiej Koniec naszego świata. Początkowo grała drugoplanowe lub epizodyczne postacie, m.in. w Lalce Wojciecha Jerzego Hasa czy Piekło i niebo Stanisława Różewicza. Przełomem była rola w filmie Rzeczpospolita babska Hieronima Przybyła. W 1973 roku wystąpiła w serialu telewizyjnym Czarne chmury. W 1975 roku zagrała w filmie Jerzego Antczaka Noce i dnie oraz w serialu, będącym telewizyjną wersją filmu kinowego. Aktorka uważa te dwie role za najważniejsze w swojej karierze[1]. Rola Stefci Rudeckiej w filmie Trędowata przyniosła jej nagrodę Złotego Grona na Lubuskim Lecie Filmowym. W 1979 roku wystąpiła w komedii kryminalnej Skradziona kolekcja, a trzy lata później w serialu produkcji NRD Hotel Polanów i jego goście, w którym stworzyła dojrzałą rolę kobiety doświadczonej życiem. W latach 80. wycofała się z życia filmowego i przestała zabiegać o role filmowe[8]. Ostatnią rolą filmową był epizod w Przypadku Pekosińskiego w 1993 roku.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Starostecka nagrała kilka piosenek, między innymi Za rok, może dwa, z którą wystąpiła na festiwalu w Opolu w 1978 roku[8] oraz Precz z moich oczu pochodzącą z filmu Trędowata do słów Adama Mickiewicza[9]. Nagrała także płytę Kolędy w aranżacji Włodzimierza Korcza[10]. Na płycie Piosenki jeszcze Starszych Panów można usłyszeć cztery piosenki w wykonaniu Starosteckiej[11].

W 1981 roku wzięła udział w nagraniu bajki muzycznej Wyprawa Tapatików autorstwa Marty Tomaszewskiej[12].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Pradziadek aktorki Wojciech Doktorowicz pochodził z Litwy. Jej dwaj wujowie zginęli podczas II wojny światowej[13].

Jest żoną Włodzimierza Korcza, kompozytora, z którym ma syna Kamila Jerzego (ur. 1971) oraz córkę Annę Marię (ur. 1982)[14]. Mieszka w Warszawie, na Żoliborzu[1].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy[15]
Rok Tytuł Rola Uwagi
1964 Koniec naszego świata Julia Stein debiut filmowy
1964 Panienka z okienka nimfa w przedstawieniu niewymieniona w napisach
1964 Echo Krysia Górkówna niewymieniona w napisach
1966 Piekło i niebo anioł stróż dziadka
1966 Pieczone gołąbki dziennikarka niewymieniona w napisach
1968 Lalka Ewelina, żona barona Dalskiego
1969 Rzeczpospolita babska plutonowy Jadwiga Rymarczyk
1969 Jak rozpętałem drugą wojnę światową piosenkarka w tawernie część 1 pt. „Ucieczka”
1970 Prom Hanka, córka Walczaka
1975 Noce i dnie Teresa Ostrzeńska-Kociełło, siostra Barbary
1976 Trędowata Stefcia Rudecka
1979 Skradziona kolekcja Janka Powsińska, przyjaciółka Joanny
1993 Przypadek Pekosińskiego pani Wanda
Produkcje telewizyjne[15]
Rok Tytuł Rola Uwagi
1967 Zmartwychwstanie Offlanda odwiedzająca cmentarz film telewizyjny
1968 Don Juan Hania spektakl telewizyjny
1969 Księżycowe ptaki córka Chamberta spektakl telewizyjny
1971 Ministerstwo strachu Anna Hilfe spektakl telewizyjny
1973 Wodewil warszawski Zosia widowisko telewizyjne
1973 Świerszcz za kominem Berta spektakl telewizyjny
1973 Maskarada Nina spektakl telewizyjny
1973 Czarne chmury Anna Ostrowska serial telewizyjny, odcinki: 5-10
1974 Uciekła mi przepióreczka Smugoniowa spektakl telewizyjny
1974 Ondyna Ondyna spektakl telewizyjny
1974 Małżeństwo Antoniny Tonia spektakl telewizyjny
1974 Don Juan czyli Kamienny gość Elwira spektakl telewizyjny
1975 Wieczór trzech króli Viola / Sebastian spektakl telewizyjny, podwójna rola
1975 Amfitrion 38 Alkmena spektakl telewizyjny
1976 Most Helena spektakl telewizyjny
1977 Noce i dnie Teresa Ostrzeńska-Kociełło, siostra Barbary serial telewizyjny, odcinki: 1, 2
1978 Mąż i żona Elwira, żona Wacława spektakl telewizyjny
1982 Hotel Polanów i jego goście Esther Polan serial telewizyjny
1991 Jej mężowie Wiktoria spektakl telewizyjny
1994 Pierścień czarodzieja nauczycielka spektakl telewizyjny
2001 Więzy krwi Barbara, matka Ewy Kocharskiej serial telewizyjny, nazwisko aktorki początkowo pojawiało się w napisach telenoweli, ale ostatecznie ani razu nie pojawiła się na ekranie
2012–2014 Lekarze Krystyna Keller, matka Maksa serial telewizyjny
Dubbing[15]
Rok Tytuł Rola Uwagi
1968 Tabliczka marzenia Jadzia, przyjaciółka Ludki niewymieniona w napisach

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Srebrny Gwóźdź – nagroda w plebiscycie popularności (1976)
  • Złote Grono za rolę Stefci Rudeckiej podczas Lubuskiego Lata Filmowego w filmie Trędowata (1977)
  • Nagroda Przewodniczącego ds. Radia i Telewizji za wybitną współpracę artystyczną z Radiem i Telewizją (1979)
  • Zasłużony Działacz Kultury (1988)
  • 2013 – Nagroda Heroiny Polskiego Kina 2013[16]
  • 2013 – Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Nasi bliscy są na wyciągnięcie ręki. styl.pl. [dostęp 2011-06-17].
  2. Nagi król – Eugeniusz Szwarc. e-teatr.pl. [dostęp 2012-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-13)].
  3. F.Z.K. czuwał na ŚNIE Felicji Kruszewskiej w Teatrze Rozmaitości. Szpilki, 1976-05-09. [dostęp 2011-06-17].
  4. „Cień” – program. e-teatr.pl, kwiecień 1973. [dostęp 2011-06-17].
  5. Artyści. teatrateneum.pl. [dostęp 2011-06-17].
  6. O spektaklu „Pan Inspektor przyszedł”. teatry.art.pl. [dostęp 2011-06-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-11)].
  7. Elżbieta Starostecka, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [online] [dostęp 2011-06-17].
  8. a b Tomasz Gawiński: Miłosna bohaterka. Angora, 2010-05-05. [dostęp 2011-06-15].
  9. Elżbieta Starostecka – Za Rok Może Dwa / Precz Z Moich Oczu (ang.). discogs.com. [dostęp 2011-06-15].
  10. Elżbieta Starostecka – Kolędy (ang.). discogs.com. [dostęp 2011-06-15].
  11. Piosenki jeszcze Starszych Panów – Divertimenta, Muzykały, Śpiewanki. nuta.pl. [dostęp 2011-06-17].
  12. Wyprawa Tapatików. 2 płyty CD. pasjaksiazek.pl. [dostęp 2011-06-17].
  13. Magdalena Pawlicka: Kolory, ale delikatne. niedziela.pl. [dostęp 2011-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-11)].
  14. Elżbieta Starostecka w bazie Filmweb
  15. a b c Elżbieta Starostecka w bazie filmpolski.pl
  16. kulturalna.warszawa.pl. [dostęp 2013-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-10)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]