Elżbieta Witek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Witek
Ilustracja
Elżbieta Witek (2019)
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1957
Jawor
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Okres od 9 sierpnia 2019
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik Marek Kuchciński
Minister spraw wewnętrznych i administracji
Okres od 4 czerwca 2019
do 9 sierpnia 2019
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik Joachim Brudziński
Następca Mariusz Kamiński
Szef Gabinetu Politycznego Prezesa Rady Ministrów
Okres od 16 listopada 2015
do 18 grudnia 2017
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik Marcin Kierwiński
Następca Marek Suski
Minister-członek Rady Ministrów
Okres od 16 listopada 2015
do 18 grudnia 2017
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Rzecznik prasowy Rządu RP
Okres od 16 listopada 2015
do 8 stycznia 2016
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik Cezary Tomczyk
Następca Rafał Bochenek
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności

Elżbieta Barbara Witek i z domu Zbanuch (ur. 17 grudnia 1957 w Jaworze) – polska polityk i nauczycielka. Posłanka na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji. W latach 2015–2016 rzecznik prasowy rządu, w latach 2015–2017 minister-członek Rady Ministrów i szef gabinetu politycznego premiera w rządach Beaty Szydło oraz Mateusza Morawieckiego, w 2019 minister spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Mateusza Morawieckiego, od 9 sierpnia 2019 marszałek Sejmu VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Floriana i Eleonory. W 1980 ukończyła studia magisterskie na kierunku historia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, a w 1996 studia podyplomowe w zakresie wiedzy o Unii Europejskiej w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego.

Po studiach do 2006 pracowała w Jaworze jako nauczycielka; od 1991 pełniła funkcję dyrektora w Szkole Podstawowej nr 2, a później w Zespole Szkół Ogólnokształcących[1].

W 1980 została członkiem „Solidarności”. W 1982 za działalność opozycyjną została tymczasowo aresztowana na trzy miesiące. Na początku lat 90. należała do Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna[2]. Od 2002 do 2005 zasiadała w jaworskiej radzie miejskiej[3], w 2002 bezskutecznie kandydowała na urząd burmistrza[4].

Z listy Prawa i Sprawiedliwości w wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydowała do Sejmu, a w wyborach w 2005 została wybrana do Sejmu V kadencji w okręgu legnickim. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskała mandat poselski, otrzymując 9666 głosów. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegała się o reelekcję, dostała 9381 głosów[5].

W listopadzie 2011 została wybrana przez radę polityczną PiS w skład komitetu politycznego swojego ugrupowania[6]. W lipcu 2015 objęła funkcję rzecznika prasowego PiS[7]. W wyborach w tym samym roku została ponownie wybrana do Sejmu, otrzymując 22 168 głosów[8].

16 listopada 2015 powołana na ministra bez teki w rządzie Beaty Szydło[9]. Objęła także funkcje szefa gabinetu politycznego premiera oraz rzecznika prasowego Rady Ministrów[10]. Funkcję rzecznika sprawowała do 8 stycznia 2016, zastąpił ją Rafał Bochenek[11]. 11 grudnia 2017 objęła stanowisko ministra bez teki w nowo utworzonym rządzie Mateusza Morawieckiego[12]. 18 grudnia 2017 została odwołana ze składu Rady Ministrów[13].

4 czerwca 2019 powróciła do rządu Mateusza Morawieckiego, została tego dnia powołana na urząd ministra spraw wewnętrznych i administracji[14]. 9 sierpnia została odwołana ze składu Rady Ministrów[15] w związku z wysunięciem jej kandydatury na urząd marszałka Sejmu[16][17]. Tego samego dnia została wybrana na to stanowisko, otrzymując 245 głosów[18].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2013 odznaczona Krzyżem Wolności i Solidarności[19].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. O mnie. elzbietawitek.pl. [dostęp 2019-08-10].
  2. KATALOG zespołu „Kolekcja Unii Wolności”. archiwa.org. [dostęp 2015-11-24].
  3. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2015-10-23].
  4. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2019-09-18].
  5. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-04].
  6. Mariusz Kamiński nowym wiceszefem PiS. tvn24.pl, 26 listopada 2011. [dostęp 2015-06-04].
  7. Jarosław Kaczyński: Elżbieta Witek nowym rzecznikiem PiS. wp.pl, 6 lipca 2015. [dostęp 2015-07-06].
  8. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  9. M.P. z 2015 r. poz. 1091
  10. Dz.U. z 2015 r. poz. 1913
  11. Rafał Bochenek nowym rzecznikiem rządu Beaty Szydło. onet.pl, 8 stycznia 2016. [dostęp 2016-01-08].
  12. Powołanie rządu Morawieckiego. tvn24.pl, 11 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-11].
  13. Prezydent RP odwołał Elżbietę Witek ze składu Rady Ministrów. prezydent.pl, 18 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-18].
  14. Prezydent Andrzej Duda powołał nowych ministrów. prezydent.pl, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-04].
  15. Elżbieta Witek odwołana ze składu Rady Ministrów. prezydent.pl, 9 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-09].
  16. Elżbieta Witek kandydatką PiS na stanowisko marszałka Sejmu. tvp.info, 9 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-09].
  17. Zmiany w składzie Rady Ministrów. Elżbieta Witek odwołana. wprost.pl, 9 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-09].
  18. Głosowanie nr 25 na 85. posiedzeniu Sejmu. sejm.gov.pl, 9 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-09].
  19. M.P. z 2013 r. poz. 366

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]