Elżbieta Woodville

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Wydeville
Ilustracja
wizerunek herbu
królowa Anglii
Okres od 1465
do 1483
Jako żona Edwarda IV
Koronacja 1465
Poprzedniczka Małgorzata Andegaweńska
Następczyni Anna Neville
Dane biograficzne
Dynastia Yorkowie
Data urodzenia ok. 1437
Data śmierci 7 lub 8 czerwca 1492
Ojciec Richard Woodville (1. hrabia Rivers)
Matka Jakobina Luksemburska
Mąż John Grey
Mąż Edward IV
Dzieci Tomasz Grey,
Ryszard Grey,
Elżbieta York,
Maria,
Cecylia,
Edward V,
Ryszard,
Anna,
Jerzy,
Katarzyna,
Brygida
Odznaczenia
Order Podwiązki (Wielka Brytania)

Elżbieta Woodville, (de) Wydeville, Wydville (ur. ok. 1437, zm. 7/8 czerwca 1492) – królowa Anglii, jako żona Edwarda IV, od 1464 aż do jego śmierci w 1483.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Elżbieta urodziła się około 1437 roku w Grafton Regis (Northamptonshire) jako córka sir Richarda Woodville'a (później hrabiego Rivers) i Jakobiny Luksemburskiej.

Pierwsze małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

W 1452 poślubiła Johna Greya, barona Ferrers of Groby, który w 1461 poległ w drugiej bitwie pod Saint Albans walcząc po stronie Lancasterów. Z tego małżeństwa przyszło na świat dwóch synów: Thomas i Richard.

Związek z Edwardem IV[edytuj | edytuj kod]

Edward IV posiadał wiele metres, najbardziej ulubioną z nich była Jane Shore. Jednak Elżbieta Woodville nalegała na ślub, który odbył się w tajemnicy 1 maja 1464 roku w jej domu rodzinnym w Northamptonshire. Ślub ten zniszczył plany doradcy księcia Richarda Neville’a, hrabiego Warwick (zwanego Twórcą Królów), który szukał Edwardowi żony wśród księżniczek francuskich. Gdy wieść o ślubie dotarła do niego, Warwick przeszedł na stronę przeciwników króla. Edward zaczął faworyzować rodzinę żony, a ona wykorzystywała to i m.in. aranżowała korzystne małżeństwa swojemu rodzeństwu. Swojego brata Jana Wydeville'a ożeniła z lady Katarzyną Neville, córką Ralpha Neville’a, earla Westmorland, i Joanny Beaufort. Katarzyna była trzykrotną wdową, miała około 60 lat, ale była bardzo bogata. Swoją siostrę Katarzynę Wydeville Elżbieta wydała za mąż za 11-letniego Henryka Stafforda, księcia Buckingham. Inną siostrę - Marię Wydeville - wydała za Wilhelma Herberta, earla Pembroke.

Titulus Regius[edytuj | edytuj kod]

Niespodziewanie 25 czerwca 1483 roku Elżbieta została wdową i królową matką. Jednak jej małżeństwo zostało uznane przez parlament za nieważne aktem Titulus Regius, gdyż Edward obiecał wcześniej ożenić się z lady Eleonorą Butler (obietnica ta była wiążąca, stąd uznano, że Edward żył w bigamii). Informację potwierdziły zeznania księdza, który podobno udzielił ślubu Edwardowi i Eleonorze (prawdopodobnie był to Robert Stillington, biskup Bath i Wells). Na tej podstawie wszystkie dzieci Edwarda i Elżbiety zostały uznane za nieślubne (w tym najstarszy syn – Edward V). Szwagier Elżbiety – Ryszard III - koronował się na króla.

Elżbieta straciła tytuł królowej matki i znana była odtąd jako lady Elizabeth Grey. Ona i jej dzieci żyły w ciągłym strachu o swoje życie, bały się zemsty dworzan zazdrosnych o byłe wpływy klanu Woodville.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Philippa Gregory: Kobiety Wojny Dwóch Róż: Księżna, Królowa i Królowa Matka. Poznań: Książnica, 2013, s. 304. ISBN 978-83-245-8088-0.
  • Dan Jones: Plantageneci. Waleczni królowie, twórcy Anglii. Kraków: Astra, 2014, s. 576. ISBN 978-83-89981-69-6.
  • Thomas Penn: Henryk VII. Świt Anglii Tudorów. Kraków: Astra, 2014, s. 462. ISBN 978-83-89981-74-2.
  • Alison Weir: Lancasterowie i Yorkowie. Wojna Dwóch Róż. Kraków: Astra, 2013, s. 528. ISBN 978-83-89981-65-3.