Elastyczność popytu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Elastyczność popytu – jest miarą względnej zmiany wielkości popytu, wywołanej względną zmianą określonego czynnika wpływającego na popyt. Informuje o wrażliwości wielkości popytu na zmiany czynników, które go kształtują.

Elastyczność popytu jest dana wzorem:

, gdzie:
  • – elastyczność popytu względem czynnika ,
  • – przyrost popytu,
  • – wielkość popytu,
  • – przyrost czynnika ,
  • – wartość czynnika .

Jeśli elastyczność , wówczas mówimy, że popyt jest doskonale elastyczny, tj. każda zmiana wartości czynnika X przekłada się na znaczne zmiany wielkości popytu.

Jeżeli , wówczas mówimy, że popyt jest elastyczny, tj. niewielka zmiana czynnika kształtującego popyt skutkuje znaczną zmianą wielkości popytu.

Gdy , , to mamy do czynienia z elastycznością jednostkową popytu (inne określenia: neutralna, wzorcowa, proporcjonalna), tj. względne zmiany wartości czynnika odpowiadają takim samym względnym zmianom wielkości popytu.

Jeśli wówczas popyt jest nieelastyczny (sztywny), tj. nawet znacząca zmiana wartości czynnika powoduje jedynie niewielkie zmiany wielkości popytu.

Jeżeli , wówczas popyt jest doskonale nieelastyczny (doskonale sztywny), tj. zmiany wartości czynnika nie mają wpływu na wielkość popytu.

Rodzaje elastyczności popytu[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Moroz E., Podstawy mikroekonomii, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2005.
  • Samuelson P., Nordhaus W., Ekonomia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004.
  • Varian H.R., Mikroekonomia, wyd. 4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2013.