Elek Schwartz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elek Schwartz
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Alexandru Schwartz
Data i miejsce urodzenia 23 października 1908
Timişoara, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 2 października 2000
Haguenau, Francja
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
CA Timișoara
Kadima Timişoara
1932–1934 Hyères FC
1934–1936 AS Cannes
1936–1938 RC Strasbourg
1938–1939 Red Star Olympique
Kariera trenerska
Lata Klub
1948–1949 AS Cannes
1950–1952 AS Monaco
1952–1953 Le Havre AC
1953–1955 Sportfreunde Hamborn 07
1955–1957 Rot-Weiss Essen
1957–1964 Holandia
1964–1965 SL Benfica
1965–1968 Eintracht Frankfurt
1969–1970 FC Porto
1971–1972 Sparta Rotterdam
1972–1973 TSV 1860 Monachium
1976–1977 RC Strasbourg
1977–1979 SR Haguenau

Alexandru "Elek" Schwartz (ur. 23 października 1908 w Timişoarze, zm. 2 października 2000 w Haguenau) – rumuński piłkarz, a także trener.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

W trakcie kariery Schwartz grał w rumuńskich zespołach CA Timișoara oraz Kadima Timişoara, a także francuskich Hyères FC, AS Cannes, RC Strasbourg oraz Red Star Olympique.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Schwartz karierę rozpoczynał w 1948 roku we francuskim zespole AS Cannes. Następnie prowadził AS Monaco, Le Havre AC, a także niemieckie drużyny Sportfreunde Hamborn 07 oraz Rot-Weiss Essen. W 1957 roku został selekcjonerem reprezentacji Holandii. Po raz pierwszy poprowadził ją 11 września 1957 roku w wygranym 5:2 meczu eliminacji Mistrzostw Świata 1958 z Luksemburgiem. Pod jego wodzą drużyna Holandii rozegrała 49 spotkań.

W 1964 roku Schwartz został szkoleniowcem portugalskiej Benfiki. W 1965 roku zdobył z nią mistrzostwo Portugalii. W tym samym roku odszedł do niemieckiego Eintrachtu Frankfurt. W Bundeslidze zadebiutował 14 sierpnia 1965 roku w wygranym 2:0 meczu z Hamburgerem SV. W 1967 roku zajął z Eintrachtem 4. miejsce w Bundeslidze. Zespół ten trenował do końca sezonu 1967/1968.

Następnie Schwartz prowadził portugalskie FC Porto, holenderską Spartę Rotterdam, niemiecki TSV 1860 Monachium, a także francuskie drużyny RC Strasbourg oraz SR Haguenau, który był jego ostatnim klubem w karierze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]