Elektra (Plejada)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: inne postacie o imieniu „Elektra”.
Elektra
Ἠλέκτρα
nimfa (jedna z Plejad)
Ilustracja
William-Adolphe Bouguereau: L'Etoile Perdue (Zaginiona gwiazda), 1884, prywatna kolekcja
Występowanie mitologia grecka
Rodzina
Ojciec Atlas
Matka Plejone lub Ajtra
Rodzeństwo Alkione,
Kelajno,
Maja,
Merope,
Sterope,
Tajgete,
Hiady,
Hyas
Dzieci Dardanos,
Jazjon,
Emation

Elektra (gr. Ἠλέκτρα Eléktra, łac. Electra) – w mitologii greckiej nimfa, jedna z siedmiu Plejad.

Uchodziła za córkę tytana Atlasa i Okeanidy Plejone (lub Okeanidy Ajtry)[1][2]. Była siostrą Alkione, Kelajno, Mai, Merope, Sterope, Tajgete, a także Hiad i Hyasa[3][4]. Urodziła trzech synów: Dardanosa (ze związku z bogiem Zeusem), założyciela królewskiej dynastii w Troi, Jazjona i Emationa (według niektórych źródeł)[1][2].

Mityczna Elektra jest identyfikowana z gwiazdą Elektrą w Plejadach, w gwiazdozbiorze Byka[3][5][6]. Na niebie sąsiaduje z Hiadami (gromadą otwartą gwiazd w gwiazdozbiorze Byka) i konstelacją Oriona, które są z nią mitologicznie powiązane.

Przypisy

  1. a b Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 82. ISBN 83-04-04673-3.
  2. a b Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 114. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  3. a b Vojtech Zamarovský, op.cit., s. 364. ISBN 80-8046-098-1.
  4. Pierre Grimal, op.cit., s. 148. ISBN 83-04-04673-3.
  5. Anton Hajduk, Ján Štohl (red.): Encyklopédia astronómie. Bratislava: Obzor, 1987, s. 158. ISBN 65-045-87 EAS. (słow.)
  6. Carlos Parada: Constellations and Stars (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-08-04].

Bibliografia[edytuj]

  1. Aaron J. Atsma: Elektra (ang.). theoi.com. [dostęp 2011-06-23].
  2. Marie Benediktová, Petra Písařová: Hvězdy – Názvosloví – Starověké Plejády jako nebeské sedmero (cz.). astronomia.zcu.cz. [dostęp 2010-06-23].
  3. Electra (ang.). mythindex.com. [dostęp 2011-06-23].
  4. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987. ISBN 83-04-01069-0.
  5. Hezjod: Narodziny bogów (Theogonia); Prace i dni; Tarcza. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999. ISBN 83-7255-040-9.
  6. Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003, s. 984. ISBN 83-7399-022-4.
  7. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 597. ISBN 83-01-03529-3.
  8. Carlos Parada: Pleiades (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-06-23].
  9. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 208: Electra (ang.). ancientlibrary.com. [dostęp 2011-06-23].
  10. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Electra (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].
  11. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Electra2 (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].