Elektrorecepcja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Elektrorecepcja, elektropercepcja, zmysł elektryczny – zdolność odbierania bodźców elektrycznych z otoczenia, wykrywanie obecności oraz zmian pola elektrycznego za pomocą elektroreceptorów. Zdolność elektrorecepcji posiadają stekowce i niektóre gatunki ryb, m.in. rekiny, płaszczki, piła zwyczajna, drętwy i chimera pospolita, a z ryb kostnoszkieletowych jesiotry, prapłetwiec i mrukokształtne. Narządem zmysłu chrzęstnoszkieletowychampułki Lorenziniego.

Wśród ssaków do elektrorecepcji zdolne są stekowce oraz przynajmniej jeden z gatunków delfinówSotalia guianensis.

Odbieranie zewnętrznych sygnałów elektrycznych określane jest jako elektrorecepcja bierna. Niektóre gatunki, dzięki obecności narządów elektrycznych, mogą generować własne pole elektryczne i odbierać jego zakłócenia. Jest to aktywna forma elektrorecepcji. Szczególną formę aktywnej elektrorecepcji zaobserwowano u trąbonosa[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gottwald et al.. Electric-color sensing in weakly electric fish suggests color perception as a sensory concept beyond vision. „Current Biology”. 28, s. 1–6, 2018. DOI: 10.1016/j.cub.2018.09.036 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]