Elektrownia Bełchatów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna SA Oddział Elektrownia Bełchatów
Ilustracja
Elektrownia z lotu ptaka
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Adres Rogowiec
ul. Energetyczna 7
97-406 Bełchatów 5[1]
Data założenia 17 stycznia 1975
Forma prawna samodzielny oddział
Dyrektor Paweł Noga (dyrektor oddziału)[2]
Udziałowcy Polska Grupa Energetyczna SA
Nr KRS 0000032334
Zatrudnienie 4081 (31.12.2011)[3]
Dane finansowe
Kapitał zakładowy 6 964 382 240 zł w pełni wpłacony[1]
Położenie na mapie gminy Kleszczów
Mapa konturowa gminy Kleszczów, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Elektrownia Bełchatów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Elektrownia Bełchatów”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Elektrownia Bełchatów”
Położenie na mapie powiatu bełchatowskiego
Mapa konturowa powiatu bełchatowskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Elektrownia Bełchatów”
Ziemia51°16′03″N 19°19′33″E/51,267500 19,325833
Strona internetowa
Elektrownia Bełchatów

PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. – Oddział Elektrownia Bełchatów – największa w Europie[4] elektrownia węglowa wytwarzająca energię elektryczną z węgla brunatnego oraz największy w Unii Europejskiej zakład emitujący dwutlenek węgla. Produkuje około 20% energii elektrycznej w Polsce[5][a] i jest fundamentem bezpieczeństwa energetycznego[6].

Położona jest na terenie gminy Kleszczów w powiecie bełchatowskim w województwie łódzkim w miejscowości Rogowiec. W latach 2003–2007 Elektrownia Bełchatów wchodziła w skład holdingu BOT SA. Obecnie jest oddziałem spółki PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna SA będącej częścią PGE Polskiej Grupy Energetycznej SA.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

W Elektrowni Bełchatów eksploatowanych jest 12 bloków energetycznych zlokalizowanych w dwóch budynkach kotłowni i hali maszynowni:

  • 11 bloków energetycznych o mocy 370–390 MW każdy[7], oddanych do użytku w latach 1981–1988, w których podstawowymi urządzeniami są: kotły parowe BB-1150, turbiny 18K370 i generatory GTHW360 oraz
  • 1 blok energetyczny o mocy 858 MW[8], oddany do użytku w październiku 2011, w którym podstawowymi urządzeniami są: kocioł typu BB-2400, turbina parowa typu STF-100 i generator 50WT25E-138.

Łączna moc maksymalna elektrowni wynosi 5102 MW.

Moc z bloków 2–12 jest wyprowadzona do Stacji Elektroenergetycznej 400/220 kV „Rogowiec” (5,4 km na północ od elektrowni, na obrzeżach wsi Kurnos Drugi).

Natomiast z bloku nr 14 – 858 MW wyprowadzona jest z elektrowni do krajowego systemu elektroenergetycznego poprzez dwa równolegle pracujące transformatory blokowe każdy o mocy 700 MVA i napięciu 27/400 kV, stację przyblokową 400 kV oraz jednotorową linię blokową 400 kV o długości 42,5 km do Stacji Elektroenergetycznej 400/110 kV „Trębaczew” (1,7 km na północny zachód od wsi Trębaczew, powiat pajęczański)[9].

Roczna produkcja energii wynosi przeciętnie 27–28 TWh, co stanowi ponad 20% produkcji krajowej.

Węgiel pozyskiwany jest z pobliskiej Kopalni Węgla Brunatnego Bełchatów do elektrowni transportowany jest za pomocą przenośników taśmowych.

W II połowie 2019 roku z eksploatacji wycofany został najstarszy blok elektrowni – blok nr 1.

Rozbudowa[edytuj | edytuj kod]

W 2011 uruchomiony został nowy blok energetyczny nr 14, którego moc znamionowa wynosi 858 MW[8]. W swojej konstrukcji blok wyróżnia się brakiem komina – spaliny kierowane są po oczyszczeniu w instalacjach odsiarczania do chłodni kominowej. Na rozwój technologii tzw. „czystego węgla” w postaci instalacji CCS (ang. Carbon Capture and Storage) elektrowni przyznano w 2009 180 mln € z funduszy UE[10]. Ze względu na nieopłacalność technologii CCS, władze spółki wycofały się z realizacji projektu[11].

Wpływ na środowisko i na zdrowie publiczne[edytuj | edytuj kod]

Pod względem bezwzględnej emisji dwutlenku węgla Bełchatów zajmuje pierwsze miejsce na liście najbardziej szkodliwych emitentów w Unii Europejskiej[12] (Raport Europe’s Dirty 30 z lipca 2014). W 2013 skumulowana roczna emisja CO2 wyniosła 37,18 mln ton (wzrost o 23,5% w stosunku do 2006, w którym emisja wynosiła 30,1 mln ton CO2[13]). W raporcie z 2007 Bełchatów został również uznany za elektrownię emitującą największe po Elektrowni Turów względne (w przeliczeniu na produkcję energii elektrycznej) ilości gazów cieplarnianych do atmosfery w Polsce – 1090 kg CO2/MWh.

Zaawansowane systemy oczyszczania spalin pozwoliły na znaczną redukcję wytwarzanych zanieczyszczeń. W 2012 wielkość emisji względnej dla bloków 1–12 kształtowała się na następujących poziomach[14]:

  • CO2 – 1080 kg/MWh,
  • SO2 – 2,839 kg/MWh,
  • NOx – 1,346 kg/MWh,
  • CO (czad) – 0,332 kg/MWh,
  • pył – 0,044 kg/MWh.

W 2015 roku Elektrownia Bełchatów była obiektem budowlanym emitującym najwięcej w UE dwutlenku węgla (37 mln ton), tlenków azotu (34 mln kg) oraz tlenków siarki (75 mln kg)[15].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W 2017 roku 32,3 TWh, co stanowiło prawie 21% wg PGE, ale ok. 19% udziału w krajowej produkcji prądu, która wg GUS wyniosła 170,465 TWh.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kontakt (pol.). PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Oddział Elektrownia Bełchatów. [dostęp 2015-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-10)].
  2. Władze oddziału (pol.). PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Oddział Elektrownia Bełchatów. [dostęp 2019-07-11].
  3. Pracownicy (pol.). PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Oddział Elektrownia Bełchatów. [dostęp 2015-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-06)].
  4. Belchatow Power Plant, Poland - the biggest coal power plant in Europe [dostęp 2020-12-04] (ang.).
  5. Nasze oddziały – Elektrownia Bełchatów, PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. [dostęp 2020-04-27].
  6. Elektrownia Bełchatów gwarantuje pewne dostawy energii podczas upałów, www.wnp.pl [dostęp 2020-02-27] (pol.).
  7. Opis działania elektrowni (bloki 1-12) (pol.). PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Oddział Elektrownia Bełchatów. [dostęp 2015-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-15)].
  8. a b Blok energetyczny 858 MW (pol.). PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Oddział Elektrownia Bełchatów. [dostęp 2015-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-14)].
  9. Wyprowadzenie mocy (pol.). PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Oddział Elektrownia Bełchatów. [dostęp 2015-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-15)].
  10. Ireneusz Chojnacki: Elektrownia Bełchatów: 180 mln euro na składowanie CO2 (pol.). GazetaPrawna.pl, 2013-05-20. [dostęp 2015-09-12].
  11. Arek Kowalczyk: CCS-u w Bełchatowie nie będzie (pol.). Rynek Infrastruktury, 2013-03-20. [dostęp 2015-09-12].
  12. Kathrin Gutmann, Julia Huscher, Darek Urbaniak, Adam White, Christian Schaible, Mona Bricke: Europe’s Dirty Thirty (ang.). CAN Europe, WWF European Policy Office, HEAL, EEB i Climate Alliance Germany, 07 2014. s. 10. [dostęp 2015-09-12].
  13. Dirty Thirty (ang.). WWF European Policy Office, 05 2007. s. 3. [dostęp 2015-09-12].
  14. Wielkości emisji zanieczyszczeń (pol.). PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Oddział Elektrownia Bełchatów. [dostęp 2015-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-06)].
  15. Releases of pollutants to the environment from Europe’s industrial sector – 2015. [dostęp 2017-08-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Widok na Elektrownię Bełchatów.
Widok na Elektrownię Bełchatów.
Widok z lotu ptaka na Elektrownię Bełchatów
Widok z lotu ptaka na Elektrownię Bełchatów