Elektrownia Kozienice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elektrownia Kozienice
Ilustracja
Elektrownia Kozienice
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Adres Świerże Górne
26-900 Kozienice
Data założenia 1972
Forma prawna przedsiębiorstwo państwowe / spółka akcyjna / spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Prezes Antoni Józwowicz
Przewodniczący Rady Nadzorczej Piotr Adamczak
Udziałowcy Enea S.A. (100%)
Nr KRS 0000536267
Dane finansowe
Kapitał zakładowy 2 046 049 500,00 zł
Położenie na mapie gminy Kozienice
Mapa lokalizacyjna gminy Kozienice
Elektrownia Kozienice
Elektrownia Kozienice
Położenie na mapie powiatu kozienickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kozienickiego
Elektrownia Kozienice
Elektrownia Kozienice
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Elektrownia Kozienice
Elektrownia Kozienice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Elektrownia Kozienice
Elektrownia Kozienice
Ziemia51°39′55″N 21°27′52″E/51,665278 21,464444
Strona internetowa

Elektrownia Kozienice – druga co do wielkości elektrownia węglowa w Polsce (pierwsza co do wielkości mocy zainstalowanej wśród elektrowni opalanych węglem kamiennym). Znajduje się w Świerżach Górnych koło Kozienic w woj. mazowieckim. Elektrownia Kozienice to zawodowa elektrownia systemowa, blokowa, kondensacyjna z otwartym układem chłodzenia skraplaczy z Wisły. Elektrownia Kozienice jest własnością spółki Enea Wytwarzanie i jest częścią grupy energetycznej Enea.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 1 kwietnia 1968 podjęcie decyzji o budowie 6 bloków energetycznych o mocy 200 MW. Kierownikiem budowy elektrowni był inż. Józef Zieliński[1].
  • 5 maja 1971 decyzja o rozbudowie o bloki 2 × 200 MW
  • 1972 oddanie do eksploatacji bloku nr 1
  • 3 maja 1973 decyzja o rozbudowie o bloki 2 × 500 MW
  • 1973 oddanie do eksploatacji bloków nr 2, 3, 4 i 5
  • 1974 oddanie do eksploatacji bloków nr 6 i 7
  • 1975 oddanie do eksploatacji bloku nr 8
  • 1978 oddanie do eksploatacji bloku nr 9 (pierwszego bloku o mocy 500 MW)
  • 1979 oddanie do eksploatacji bloku nr 10 (drugiego bloku o mocy 500 MW)
  • 1 października 1996 przekształcenie Przedsiębiorstwa Państwowego Elektrownia Kozienice w jednoosobową spółkę skarbu państwa Elektrownia „Kozienice” S.A.
  • 12 października 1998 uzyskanie koncesji Prezesa URE na wytwarzanie, przesył i dystrybucję ciepła.
  • 25 maja 2012 zmiana nazwy na „Enea Wytwarzanie S.A.”[2]
Elektrownia Kozienice
Elektrownia Kozienice widziana z przeprawy promowej na Wiśle w Świerżach Górnych
Bocznica zakładowa elektrowni. Węgiel kamienny dla elektrowni, który dostarczają głównie kopalnie Katowickiego Holdingu Węglowego S.A., Polskiej Grupy Górniczej Sp. z o.o oraz Lubelski Węgiel „Bogdanka” S.A. dowożony jest koleją połączoną z linią kolejową nr 76.

Od 1988 roku urządzenia elektrowni są ciągle modernizowane, a plan modernizacji zatwierdzony jest do roku 2020. Wejście do Grupy Kapitałowej ENEA S.A. oraz jej debiut giełdowy[3] stworzył dla Elektrowni możliwości inwestycyjne. Są one związane z koniecznością budowy nowych mocy wytwórczych oraz dostosowaniem działalności do wymogów unijnych w zakresie ochrony środowiska. Budowany jest wysokosprawny blok na parametry nadkrytyczne o mocy 1075 MW i sprawności 45,6%, który został oddany do użytku w grudniu 2017[4][5]. Powstaje kolejna Instalacja Odsiarczania Spalin (IOS III) dla bloku energetycznego 500 MW. Od 2010 roku na blokach 200 i 500 MW planowane jest rozpoczęcie budowy instalacji do katalitycznego odazotowania spalin (SCR) w celu osiągnięcia wymaganej redukcji tlenków azotu (począwszy od bloku nr 10).

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Elektrownia wyposażona jest w następujące urządzenia:

  • kotły parowe
    • bloki 1-8 o mocy 200 MW posiadają kotły OP-650 opromieniowane, walczakowe z naturalną cyrkulacją w parowniku, opalane pyłem węgla kamiennego
    • bloki 9-10 o mocy 500 MW wyposażone są w kotły AP-1650 walczakowe z cyrkulacją wspomaganą pompami i międzystopniowym przegrzewem pary, opalane pyłem węglowym dostarczanym z sześciu młynów węglowych.
  • turbozespoły
    • bloki 1-8 o mocy 200 MW wyposażone są w zmodernizowane trzykadłubowe, jednowałowe turbiny kondensacyjne 13K215, a zmodernizowane generatory TWW 200 (wyprodukowane w Dolnośląskich Zakładach Wytwórczych Maszyn Elektrycznych Dolmel we Wrocławiu), posiadają uzwojenie stojana chłodzone destylatem w obiegu wymuszonym pompami, chłodzenie żelaza stojana i wirnika zrealizowane jest za pomocą wodoru w układzie zamkniętym
    • bloki 9-10 o mocy 500 MW wyposażone są w zmodernizowaną czterokadłubową, jednowałową turbinę kondensacyjną typu K-500-166-2, a w zmodernizowanych generatorach TWW 500 chłodzenie uzwojeń i żelaza stojana rozwiązane jest w podobny sposób jak generatorów TWW 200.

Elektrownia posiada koncesje na wytwarzanie energii elektrycznej, ciepła oraz na przesyłanie i dystrybucję ciepła oraz obrót energią elektryczną.

Zdolność produkcyjna elektrowni:

  • moc osiągalna elektrowni – brutto: 2880 MW, netto: 2673 MW
  • moc osiągalna cieplna: 266 MW
  • moc zainstalowana: 2905 MW

Składowisko żużla i popiołu ma powierzchnię 132 ha, zgromadzono na nim ponad 20 milionów ton odpadów, radomski Zakład Usług Technicznych i Recyklingu, przerabia 180 000 ton pyłów i popiołów rocznie.

Wpływ na środowisko[edytuj | edytuj kod]

Więcej: Elektrownia węglowa – wpływ na środowisko

W raporcie WWF z 10 maja 2007 Elektrownia Kozienice została uznana za jedną z czterech elektrowni emitujących największe względne (w przeliczeniu na produkcję energii elektrycznej; 0,915 tCO2/MWh) ilości gazów cieplarnianych do atmosfery w Polsce oraz 19. w Europie. W emisji bezwzględnej (10,8 mln ton CO2) zajęła 3. miejsce w Polsce – wyprzedza ją Elektrownia Bełchatów i Elektrownia Turów[6].

Elektrownia usytuowana jest w pobliżu Kozienickiego Parku Krajobrazowego – obszaru specjalnie chronionego, dla którego obowiązują zaostrzone normy ochrony środowiska.

Nowy blok 1075 MW[edytuj | edytuj kod]

W 2017 r. zakończyła się budowa nowego bloku energetycznego o mocy 1075 MW na parametry nadkrytyczne[7]. Inwestycja warta 6,4 mld zł została zrealizowana przez konsorcjum Polimex-Mostostal i Hitachi[8]. Latem 2015 roku dostarczony został ważący 490 ton generator firmy Mitsubishi Hitachi Power System drogą morską do portu w Gdyni oraz drogą kolejową na miejsce do maszynowni elektrowni[9][10]. W celu wyprowadzenia mocy z nowego bloku powstanie linia elektroenergetyczna napowietrzna 400 kV do stacji elektroenergetycznej „Ołtarzew” 400/220/110 kV[11], która wzbudza ogromne emocje i liczne protesty[12][13][14].

W 2013 r. przedstawiciele Enea poinformowali, że blok będzie rentowny przy cenie energii na poziomie 190-200 zł/MWh[15]. W 2015 r. prezes Enea Wytwarzanie szacował, że progiem rentowności byłaby cena 240-250 zł/MWh (przy 7 tys. godzin pracy rocznie) lub 310 zł/MWh (przy 5 tys. godzin rocznie)[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]