Eleoscytalopus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eleoscytalopus[1]
Maurício, Mata, Bornschein, Cadena, Alvarenga & Bonatto, 2008[2]
Przedstawiciel rodzaju – krytonosek białogardły (E. indigoticus)
Przedstawiciel rodzaju – krytonosek białogardły (E. indigoticus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd tyrankowce
Rodzina krytonosowate
Podrodzina krytonoski
Rodzaj Eleoscytalopus
Gatunki
  • E. indigoticus
  • E. psychopompus

Eleoscytalopusrodzaj ptaka z rodziny krytonosowatych (Rhinocryptidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje obejmujący gatunki występujące w Brazylii[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała do 11 cm, masa ciała 12-18 g[4].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem greckiego słowa ἑλος helos, ἑλεος heleos – „bagno, moczary” oraz nazwy rodzaju Scytalopus Gould, 1837[5].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Takson wyodrębniony z rodzaju Scytalopus[2][6]. Gatunkiem typowym jest Myiothera indigotica. Do rodzaju należą następujące gatunki[7]:

Przypisy

  1. Eleoscytalopus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Giovanni Nachtigall Maurício, Helena Mata, Marcos Ricardo Bornschein, Carlos Daniel Cadena, Herculano Alvarenga, Sandro L. Bonatto. Hidden generic diversity in Neotropical birds: molecular and anatomical data support a new genus for the "Scytalopus indigoticus" species-group (Aves: Rhinocryptidae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 49 (2), s. 125-135, 2008. DOI: 10.1016/j.ympev.2008.06.017 (ang.). 
  3. Frank Gill, David Donsker (red.): Antthrushes, antpittas, gnateaters, tapaculos & crescentchests (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2015-10-26].
  4. N. Krabbe, T. Schulenberg: Family Rhinocryptidae (Tapaculos). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 8: Broadbills to Tapaculos. Barcelona: Lynx Edicions, 2003, s. 771-772. ISBN 84-87334-50-4. (ang.)
  5. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-03-15]. (ang.)
  6. Helena Mata, Carla Suertegaray Fontana, Giovanni Nachtigall Maurício, Marcos Ricardo Bornschein, Marcelo Ferreira de Vasconcelos, Sandro L. Bonatto. Molecular phylogeny and biogeography of the eastern tapaculos (Aves: Rhinocryptidae: Scytalopus, Eleoscytalopus): cryptic diversification in Brazilian Atlantic Forest. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 53 (2), s. 450-462, 2009. DOI: 10.1016/j.ympev.2009.07.017 (ang.). 
  7. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Podrodzina: Scytalopodinae Müller,J, 1846 - krytonoski (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-10-26].