Elio Petri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elio Petri
Prawdziwe imię i nazwisko Eraclio Petri
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1929
Rzym
Data i miejsce śmierci 10 listopada 1982
Rzym
Zawód reżyser, scenarzysta
Współmałżonek Paola Pegoraro (1962-82)
Lata aktywności 1953-1982

Elio Petri (ur. 29 stycznia 1929 w Rzymie, zm. 10 listopada 1982 tamże) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy, tworzący głównie kino zaangażowane politycznie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny robotniczej. Za poglądy lewicowe został wyrzucony z prowadzonej przez księży szkoły San Giuseppe di Merode. Był członkiem Włoskiej Partii Komunistycznej, którą opuścił po rewolucji na Węgrzech w 1956.

Pracę w filmie rozpoczął jako asystent reżysera Giuseppe De Santisa, który wywarł znaczący wpływ na jego karierę.

Zdobywca Oscara za film nieanglojęzyczny za Śledztwo w sprawie obywatela poza wszelkim podejrzeniem (1970) oraz Złotej Palmy na MFF w Cannes za film Klasa robotnicza idzie do raju (1971).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

reżyser[edytuj | edytuj kod]

  • 1961: Zabójca (L'assassino)
  • 1962: Dni są policzone (I giorni contati)
  • 1963: Nauczyciel z Vigevano (Il maestro di Vigevano)
  • 1964: Niewierność (Alta infedeltà) - epizod Peccato nel pomeriggio
  • 1965: Dziesiąta ofiara (La decima vittima)
  • 1967: Każdemu swoje (A ciascuno il suo)
  • 1968: Spokojne miejsce na wsi (Un tranquillo posto di campagna)
  • 1970: Śledztwo w sprawie obywatela poza wszelkim podejrzeniem (Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto)
  • 1971: Klasa robotnicza idzie do raju (La classe operaia va in paradiso)
  • 1973: Własność nie pochodzi już z kradzieży (La proprietà non è più un furto)
  • 1976: Wszelkim sposobem (Todo modo)
  • 1979: Dobre wiadomości (Buone notizie)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]