Elisabeth von Thadden

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szkoła Elisabeth von Thadden

Elisabeth Adelheid Hildegard von Thadden (ur. 29 lipca 1890 w Morągu, zm. 9 września 1944 w Berlinie) – niemiecka działaczka podziemia antyhitlerowskiego, stracona na mocy wyroku hitlerowskiego sądu.

Pochodziła ze starej niemieckiej, pomorskiej rodziny szlacheckiej. Była córką doktora nauk prawnych Adolfa von Thaddena (zm. 1932) landrata powiatu Greifenberg in Pommern i członka pomorskiego landtagu. Jej brat Adolf von Thadden (zm. 1996) był znanym działaczem prawicowych organizacji ekstremistycznych.

W latach 20. pracowała jako nauczycielka i wychowawczyni. Angażowała się w ruch ewangelicki, realizując swoje pedagogiczne koncepcje chrześcijańskiego wychowania. Była blisko związana z Kościołem wyznającym. Pomagała Żydom wyjechać z III Rzeszy dla uniknięcia prześladowań. W czasie II wojny światowej pracowała dla Czerwonego Krzyża. Współpracowała z opozycjonistami z tzw. grupy Hanny Solf (Solf-Kreis). W grudniu 1943 usiłowała uciec do Francji. Została jednak schwytana w styczniu 1944 i skazana na śmierć przez sąd ludowy pod przewodnictwem Rolanda Freislera (tego samego, który skazał Sophie Scholl).