Eliza Johnson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eliza McCardle Johnson
Eliza Johnson
ElizaJohnson.jpg
Eliza Johnson w 1883 roku
Data i miejsce urodzenia 4 października 1810
Leesburgu
Data i miejsce śmierci 15 stycznia 1876
Greeneville
Pierwsza dama Stanów Zjednoczonych
Okres od 15 kwietnia 1865
do 4 marca 1869
Poprzedniczka Mary Todd Lincoln
Następczyni Julia Grant
Druga dama Stanów Zjednoczonych
Okres od 4 marca 1865
do 15 kwietnia 1865
Poprzedniczka Ellen Hamlin
Następczyni Ellen Maria Colfax
Eliza Johnson Signature.svg

Eliza McCardle Johnson (ur. 4 października 1810 w Leesburgu, zm. 15 stycznia 1876 w Greeneville) – żona prezydenta USA Andrew Johnsona i amerykańska druga, a następnie pierwsza dama w latach 1865–1869.

Życiorys[edytuj]

Eliza McCardle urodziła się 4 października 1810 roku w Leesburgu, jako córka szkockiego szewca Johna McCardle’a i jego żony Sarah[1]. Początkowo Eliza pobierała naukę w domu, a następnie uczęszczała do Rhen Academy[1]. Mając szesnaście lat poznała swojego przyszłego męża, Andrew Johnsona[1].

Po ślubie przeprowadzili się do domu, w którym mieścił się także warsztat krawiecki Johnsona[1]. Dzięki staraniom Elizy, Andrew poszerzał swoją wiedzę i zaangażował się w życie polityczne[1]. Działalność w legislaturze stanowej poprawiła znacznie ich sytuację materialną i umożliwiła przeprowadzkę do lepszego domu[2]. Po urodzeniu ostatniego dziecka stan zdrowia Elizy się pogorszył, dlatego nie przeprowadzili się do Nashville, gdzie Andrew piastował funkcję gubernatora Tennessee[3]. Pozostali w Greeneville, także podczas wojny domowej, pomimo, że byli przeciwnikami secesji stanów południowych[3]. Kiedy miasto zostało zajęte przez wojsko generała Edmunda Kirby Smitha, Eliza została zmuszona do jego opuszczenia[3]. Jesienią 1862 wyjechała do Nashville, lecz została aresztowana przez konfederatów w [Murfreesboro (Tennessee)|Mufreesboro]][3]. Wyczerpująca podróż dodatkowo pogorszyła zdrowie przyszłej Pierwszej Damy, która zachorowała na gruźlicę[3]. Z tego też powodu nie pełniła roli Drugiej Damy, gdy jej mąż był wiceprezydentem USA[4].

Po śmierci Lincolna, Andrew Johnson został prezydentem, a jego żona Pierwszą Damą[4]. Jej zdrowie pozwoliło jej przyjechać do Waszyngtonu dopiero latem, gdzie dotarła z dużą częścią swojej rodziny[4]. W czasie kadencji Johnsona, służyła mężowi radą w sprawach politycznych[4]. Wspierała go także w czasie, gdy wszczęto wobec niego procedurę impeachmentu[5]. Wymagająca elita waszyngtońska miała negatywną opinię o Pierwszej Damie[6]. Jej inwalidztwo uniemożliwiło jej pełnienie obowiązków i tylko dwukrotnie pojawiła się na publicznych imprezach: w 1866 gdy w Waszyngtonie wizytowała królowa Hawajów i w 1868, gdy obchodzono 60. urodziny prezydenta[6]. W roli pani Białego Domu, najczęściej zastępowała ją najstarsza córka, Martha[7].

Po opuszczeniu Białego domu oboje przenieśli się do Nashville[8]. Następnie powrócili do rodzinnego Greenville[8]. Eliza zmarła 15 stycznia 1875 roku[8].

Życie prywatne[edytuj]

Eliza McCardle poślubiła Andrew Johnsona 17 maja 1827 roku[1]. Mieli pięcioro dzieci: Marthę (ur. 25 października 1828), Charlesa (ur. 19 lutego 1830), Mary (8 maja 1832), Roberta (22 lutego 1834) i Andrew (ur. 5 sierpnia 1852)[2].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 222.
  2. a b L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 223.
  3. a b c d e L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 224.
  4. a b c d L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 225.
  5. L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 226.
  6. a b L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 227.
  7. L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 228.
  8. a b c L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 229.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]