Elmore Smith

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elmore Smith
Ilustracja
Smith (po lewej) i Wilt Chamberlain (po prawej) w walce o zbiórkę (1971)
#3
środkowy
Pseudonim Elmore the Rejector, The Big E
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1949
Macon
Wzrost 213 cm
Masa ciała 113 kg
Kariera
Aktywność 1971–1979
Szkoła średnia Ballard-Hudson (Macon, Georgia)
College Kentucky State (1968–1971)
Draft 1971, numer: 3
Buffalo Braves
Strona internetowa

Elmore Smith (ur. 9 maja 1949 w Macon) – amerykański koszykarz, występujący na pozycji środkowy.

Do NBA został wybrany w drafcie 1971 z numerem 3, przez zespół Buffalo Braves, w którym spędził dwa pierwsze sezony swojej zawodowej kariery[1]. Jako debiutant notował średnio 17,3 punktu oraz 15,2 zbiórki[2]. Jego postawa zapewniła mu miejsce w pierwszej piątce najlepszych debiutantów ligi[3].

28 października 1973 ustanowił rekord NBA, blokując 17 rzutów w spotkaniu przeciw Portland Trail Blazers[4]. Rezultat ten jest nadal aktualnym rekordem ligi. W tym samym spotkaniu ustanowił też kolejny rekord, notując 11 bloków, w trakcie jednej połowy spotkania[4]. W 1981 wyrównał go George Johnson, a następnie w 1985 – Manute Bol.

W 1974 został pierwszym w historii NBA liderem ligi w blokach, notując średnio 4,85 bloku na mecz[2]. Wynik ten stał się automatycznie rekordem NBA. Wynik ten został poprawiony dopiero w 1985 roku, przez Marka Eatona, który uzyskał wtedy średnią 5,56 bloku[5]. W latach 1974–1975 przewodził też lidze pod względem łącznej liczby bloków uzyskanych w trakcie sezonu[2].

Przez pięć lat z rzędu (1972–1976) kończył sezon z double-double na koncie[2]. Również pięciokrotnie zajmował miejsca w czołowej dziesiątce najlepiej blokujących ligi, zostając raz liderem (1974), oraz dwukrotnie plasując się na drugim miejscu (1975-1976).

16 czerwca 1975 wziął udział w bardzo głośnej transakcji. Został wysłany wraz z Juniorem Bridgemanem, Dave'em Meyersem oraz Brianem Wintersem do Milwaukee Bucks w zamian za Kareema Abdul-Jabbara oraz Walt Wesleya[2].

W październiku 1978 przeszedł operację kolana, która przyśpieszyła jego decyzję o zakończeniu kariery sportowej[6].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

College
  • 2-krotny mistrz NAIA (1970–1971)[7]
  • 2-krotnie zaliczany do składu NAIA All-American[6]
Rekordy
  • Rekordzista NAIA w:
    • łącznej liczbie zbiórek, uzyskanych w trakcie pojedynczego sezonu (799 – 1970/71)[7]
    • średniej zbiórek (22,6), uzyskanych w trakcie całej kariery akademickiej[8]
NBA
Inne
  • Wybrany do Galerii Sław Sportu Cleveland - Cleveland Sports Hall Of Fame (2014)[6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1971 NBA Draft (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  2. a b c d e Elmore Smith – Statistics (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  3. a b All-Rookie Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  4. a b Regular Season Records: Blocked Shots (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  5. Mark Eaton – Statistics (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. a b c Elmore Smith – Cleveland Sports Hall Of Fame (ang.). clevelandsportshall.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. a b Smith, Elmore "The Big E" (ang.). nkaa.uky.edu. [dostęp 2 lipca 2014].
  8. NAIA Men's Basketball Division I and Division II Regular-Season Records (ang.). naia.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  9. NBA Blocks Leaders Year by Year (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]