Elpidos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Elpidios (gr. Ἐλπίδιος) – bizantyński uzurpator w latach 781-782 na Sycylii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był bizantyńskim gubernatorem Sycylii. W 781 wzniecił powstanie w Syrakuzach skierowane przeciw cesarzowej Irenie. Oddziały z Peloponezu wierne Irenie, stłumiły tę rebelię. Elpidios uciekł do Afryki Północnej. Następnie był używany przez Abbasydów do kampanii przeciw cesarstwu bizantyńskiemu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]