Embolizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Embolizm (gr. ἐμβολισμός, „wstawka”, „dodatek”) – część modlitwy liturgicznej, wypowiadana (lub śpiewana) przez celebransa po „Ojcze nasz” w czasie mszy świętej.

Jest rozwinięciem prośby modlitwy Pańskiej, w której kapłan prosi o wybawienie od zła i zachowanie Kościoła w pokoju. Wyraża oczekiwanie na przyjście Pana. Z uwagi na to, że embolizm jest kontynuacją Modlitwy Pańskiej, w czasie mszy po modlitwie tej nie mówi się „Amen”.

Tekst embolizmu[edytuj | edytuj kod]

Zwyczajna forma rytu rzymskiego[edytuj | edytuj kod]

Tekst łaciński[1] Tekst polski[2]
Kapłan:
Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, da propítius pacem in diébus nostris, ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri: exspectántes beátam spem et advéntum Salvatóris nostri Iesu Christi. Wybaw nas, Panie, od zła wszelkiego i obdarz nasze czasy pokojem. Wspomóż nas w swoim miłosierdziu, abyśmy zawsze wolni od grzechu i bezpieczni od wszelkiego zamętu, pełni nadziei oczekiwali przyjścia naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.
Wierni kończą modlitwę odpowiadając:
Quia tuum est regnum, et potéstas, et glória in sǽcula. Bo Twoje jest królestwo i potęga, i chwała na wieki.

Nadzwyczajna forma rytu rzymskiego[edytuj | edytuj kod]

Tekst łaciński[3] Tłumaczenie polskie[4]
Kapłan mówi cicho:
Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab omnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, da propítius pacem in diébus nostris: ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri.

Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum. Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.

Wybaw nas, prosimy Cię, Panie, od wszelkiego zła przeszłego, teraźniejszego i przyszłego, a za przyczyną Najświętszej i chwalebnej zawsze Dziewicy Bogarodzicy Maryi, świętych Apostołów Twoich Piotra i Pawła oraz Andrzeja i wszystkich świętych, użycz nam miłościwie pokoju za dni naszych, miłosierdzie zaś Twoje niechaj nas wspomoże, abyśmy zawsze byli wolni od grzechu i bezpieczni od wszelkiego zamętu.

Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg.

Kapłan głośno dodaje:
Per omnia sǽcula sæculórum. Przez wszystkie wieki wieków.
Ministrant i wierni odpowiadają:
Amen. Amen.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mszał rzymski dla diecezji polskich., Poznań: Pallotinum, 2010, s. 18**, ISBN 978-83-7014-627-6, OCLC 711844770.
  2. Mszał rzymski dla diecezji polskich., Poznań: Pallotinum, 2010, s. 370*, ISBN 978-83-7014-627-6, OCLC 711844770.
  3. Missale Romanum ex decreto Ss. Concilii Tridentini restitutum summorum pontificum cura recognitum; editio typica, 1962, s. 316.
  4. Mszał Rzymski, Poznań: Pallottinum, 1963, s. 621.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]