Emeli Sandé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emeli Sandé
Ilustracja
Emeli Sandé (2014)
Imię i nazwisko Adele Emeli Gouraguine
Pseudonim Rio Sandé
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1987
Sunderland
Pochodzenie Alford
Gatunki R&B, soul
Zawód piosenkarka, muzyk, autorka tekstów
Aktywność od 2009
Wydawnictwo Virgin Records, Capitol Records
Strona internetowa

Emeli Sandé, właśc. Adele Emeli Gouraguine z domu Sandé (ur. 10 marca 1987 w Sunderlandzie) – brytyjska piosenkarka i autorka tekstów. Zdobywczyni statuetki European Border Breakers Award (2013).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Studiowała medycynę na Uniwersytecie w Glasgow, gdzie po sześciu latach nauki zdobyła stopień neurologa[1].

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Zaczęła interesować się muzyką już jako dziecko, kiedy śpiewała w domu piosenki z repertuaru m.in. Whitney Houston, Céline Dion, Niny Simone, Mariah Carey i Alicii Keys[2] oraz utwory wykorzystane w filmie animowanym Mała syrenka. Jako sześciolatka zapisała się na zajęcia do szkolnego chóru oraz na lekcje nagrywania w szkole podstawowej w Alford, jej nauczycielką była wówczas Morag Simpson[3]. W tym czasie zagrała główną rolę Maryi w szkolnym przedstawieniu Hosanna Rock oraz zaczęła pisać swoje pierwsze utwory[4]. Swoją pierwszą piosenkę napisała w wieku 7–8 lat[5], zaś jej debiutancką piosenką autorską była kompozycja „Tomorrow Starts Again”, którą napisała w wieku 11 lat na potrzeby szkolnego konkursu talentów[6]. W tym samym wieku zaczęła uczyć się gry na fortepianie i wiolonczeli, wcześniej grała także na klarnecie[5]. Rok później rodzice zapisali ją na lekcje fortepianu w Inverurii, gdzie jej nauczycielem był Ian Milne[7].

Emeli Sandé w 2007

Jako nastolatka wzięła udział w konkursie talentów w Inverurie. Podczas konkursu zaśpiewała utwory „CabaretLizy Minelli i „Never Forget You” Mariah Carey, jednak nie przeszła do kolejnego etapu. Rok później ponownie wzięła udział w konkursie i zajęła trzecie miejsce po wykonaniu piosenek „I Sing Because I’m Happy/His Eye In on the Sparrow” i „A Woman’s Worth” Alicii Keys[8]. Kilka lat później po raz kolejny wystartowała w konkursie, tym razem jako członkini trio Celeste, który współtworzyła z Nadią Donald i Lorną Routh. Wokalistki zajęły w konkursie pierwsze miejsce dzięki wykonaniu a cappella utworów „Bridge Over Troubled Water” Simon & Garfunkel i „Fields of GoldEva Cassidy. Mając 15 lat, wzięła udział w konkursie Rapology organizowanym przez radio Choice FM, który ostatecznie wygrała, dzięki czemu wygrała możliwość podpisania kontraktu płytowego z wytwórnią muzyczną Telstar Records. Z powodu nauki na studiach zrezygnowała jednak z podpisania umowy[6][1]. W tym samym czasie przyjęła zaproszenie do programu telewizji MTV Camden, prowadzonego przez Richarda Blackwooda, w którym zaśpiewała w stylu gospel[6]. W wieku 16–17 lat napisała swoją debiutancką piosenkę o miłości[9], w tym czasie poznała także swojego menedżera Adriana Sykesa[10].

W 2005 nawiązała współpracę z nowo założoną wytwórnią muzyczną Urban Scot, którą założyli David Craig, Mel Awasi i Laura McCrum. Piosenkarka grała na koncertach organizowanych przez wytwórnię[11]. W 2007 wystąpiła gościnnie w audycji o nazwie Blackstreet Laury McCrum w BBC Radio Scotland[12], a także zaśpiewała na ceremonii organizowanej przez Pan African Arts Scotland z okazji rocznicy zniesienia ustawi u niewoli. Nagranie z koncertu zostało wydano w formie DVD w zaledwie 200 egzemplarzach, które zostały rozesłane uczestnikom wydarzenia[13].

W listopadzie 2008 wystąpiła podczas gali Independent Music Show, który był organizowany w Bullet Bar w Londynie[5]. W tym samym roku siostra Sandé zrealizowała nagranie, na którym Emeli grała na fortepianie i śpiewała jedną ze swoich ulubionych piosenek, „Nasty Little Lady”. Klip wysłała później na konkurs muzyczny organizowany przez Trevora Nelsona z kanału BBC Urban. Sandé ostatecznie wygrała konkurs, w którym otrzymała możliwość podpisania kontraktu płytowego. Jej menedżment odrzucił jednak propozycję. Piosenkarka zaczęła jednak promocję w Szkocji. W tym czasie wydała swoją pierwszą płytę zatytułowaną Have You Heard? wydaną przez Souljawn Records, którą sprzedawała podczas koncertów. Na płycie znalazło się osiem utworów, w tym m.in. „Patchwork”, „Dirty Jeans” i „Woman’s Touch”. Później ukazała się druga wersja płyty, która zawierała jedynie cztery utwory[14]. Rodzice piosenkarki także zaangażowali się w działania promocyjne córki i wysłali płytę z jej piosenkami do BBC Radio 1Xtra. Jeden z dziennikarzy radia, Ras Kwame, zagrał jej utwór podczas audycji Homegrown Sessions. Dzięki temu Sandé, razem z czterema innymi piosenkarzami, otrzymała propozycję zagrania koncertu w Soho. Wtedy poznała producenta Shahida „Naughty’ego Boya” Khana, z którym zaczęła współpracę jako autorka piosenek dla takich wykonawców, jak m.in. Jamelia[15], Alesha Dixon, Chipmunk, Professor Green, Devlin, Preeya Kalidas, Cheryl Cole czy Tinie Tempah. Sama Sandé tworzyła w tym czasie duet muzyczny z klawiszowcem Lornem Cowiesonem o nazwie Adele Sandé & Lorne Cowieson[16].

Emeli Sandé podczas koncertu, kwiecień 2011

W 2009 zadebiutowała na rynku muzycznym, zostając chórzystką brytyjskiego rapera Chipmunka w utworze „Diamond Rings”, który napisała dla niego podczas nauki na studiach[1]. Numer zadebiutował na szóstym miejscu krajowej listy przebojów[17]. Również w 2009 wzięła udział w przesłuchaniach do wytwórni muzycznej Future Music założonej przez Gary’ego Barlowa. Zaśpiewała tam utwór „Clown”, jednak nie przeszła eliminacji[18]. W 2010 wystąpiła gościnnie w singlu „Never Be Your Woman” Wileya, a także podpisała kontrakt muzyczny z wytwórnią Virgin Records. Na początku 2011 nawiązała współpracę z EMI Records[19], a także zdecydowała się na używanie drugiego imienia (Emeli) jako pseudonimu artystycznego, co było spowodowane rosnącą popularnością brytyjskiej piosenkarki Adele[20]. W czerwcu 2011 zagrała jako support przed koncertem Alicii Keys w Royal Albert Hall[21]. W lipcu wystąpiła na festiwalu RockNess organizowanym niedaleko miasta Inverness[22]. Miesiąc wcześniej zakończyła nagrywanie materiału na debiutancką płytę studyjną[23]. W sierpniu wydała swój pierwszy solowy singiel, „Heaven”, który zapowiadał jej debiutancką płytę studyjną[24]. Utwór zadebiutował na drugim miejscu krajowej listy przebojów[25]. Drugim singlem z albumu został numer „Daddy”, który piosenkarka nagrała z gościnnym udziałem Naughty’ego Boya[26]. W październiku ukazał się kolejny utwór z płyty artystki – „Read All About It”, który nagrała w duecie z Professorem Greenem[27]. Piosenka zadebiutowała na pierwszym miejscu brytyjskiej listy przebojów[28], zostając tym samym pierwszym singlem w dorobku artystki, który znalazł się na szczycie notowań w kraju. Pod koniec listopada Sandé wystąpiła podczas koncertu BRMB Live 2011 organizowanego przez Free Radio Birmingham. W grudniu otrzymała statuetkę podczas ceremonii wręczenia nagród BRIT Award w kategorii „Wybór krytyków”[29].

Sandé podczas koncertu w Stadthalle Offenbach w Niemczech, 2013

W lutym 2012 wydała debiutancki album zatytułowany, zatytułowany Our Version of Events, z którym trafiła na pierwsze miejsce brytyjskiej listy najczęściej kupowanych płyt, gdzie pozostał przez kolejne sześć tygodni, osiągając wynik ponad 2 mln sprzedanych egzemplarzy. Płyta stała się tym samym najlepiej sprzedającym się albumem w Wielkiej Brytanii w tym roku[30][31]. W tym samym miesiącu premierę miał kolejny singiel promujący płytę – „Next to Me”, który zadebiutował na drugim miejscu krajowej listy przebojów[32].

27 lipca wystąpiła podczas ceremonii otwarcia XXX Letnich Igrzysk Olimpijskich rozgrywających się w Londynie. Zaśpiewała wówczas utwory „Abide with Me” i „Heaven”. Jej inna piosenka, „Wonder” została wykorzystana jako motyw muzyczny podczas napisów końcowych transmisji. 12 sierpnia piosenkarka zaśpiewała podczas ceremonii zamknięcia igrzysk[33], w trakcie której zaprezentowała swój nowy singiel „Beneath Your Beautiful” nagrany wspólnie z Labyrinthem[34].

W 2013 odebrała European Border Breakers Award, statuetkę wręczaną artystom, których debiutanckie płyty osiągnęły sukces komercyjny poza ich własnym krajem. W 2013 wydała pierwsze dwupłytowe wydawnictwo koncertowe, zatytułowane Live at the Royal Albert Hall, na którym znalazł się zapis audiowizualny jej koncertu w brytyjskiej Royal Albert Hall[35]. W czerwcu zaczęła pracę nad swoją drugą płytą studyjną, której premiera zaplanowana jest na 2016 rok. Na krążku znajdzie się m.in. utwór „Pluto” nagrany z Naughty Boy’em, a także piosenki „Enough”, „Call Me What You Like”, „You and Me” i „This Much Is True”, który został napisany dla jej byłego męża. Album ukaże się pod szyldem wytwórni Roc Nation założonej przez rapera Jaya-Z[36].

W listopadzie 2014 dołączyła do charytatywnego zespołu Band Aid 30, z którym nagrała nową wersję singla „Do They Know It’s Christmas?[37]. W czerwcu 2015 opublikowała utwór „Don’t Fight the Bullet”[38]. We wrześniu 2016 wydała singiel „Hurts”[39]. Utwory zapowiadały drugą płytę studyjną piosenkarki pt. Long Live the Angels, która ukazała się w listopadzie 2016[40].

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Sandé podczas występu na Festiwalu Piosenki na Gibraltarze, 2013

Artystka pisała teksty piosenek dla wielu znanych wykonawców, takim jak m.in. Chipmunk („Diamond Rings”)[41], Wiley („Never Be Your Woman”)[42], Susan Boyle („This Will Be the Year”)[43], Professor Green („Kids That Love to Dance”), Tinchy Stryder („Let It Rain”), Leona Lewis („Trouble”)[44], Alesha Dixon („Radio”)[45], Cheryl Cole („Boys”)[46], Tinie Tempah („Let Go”)[47], Pixie Lott i The Saturdays[22][6].

Simon Cowell nazwał Emeli Sandé „swoją ulubioną obecnie autorką tekstów”[48]. Amerykański Jay-Z przyznał w jednym z wywiadów, że chciałby, żeby ta nagrała duet razem z Beyoncé Knowles, będącą prywatnie jego żoną[1].

Wizerunek[edytuj | edytuj kod]

Tatuaże[edytuj | edytuj kod]

Na jednym ramieniu Sandé ma wytatuowany tytuł noweli Virginii WoolfA Room of One’s Own, natomiast na drugim – portret Fridy Kahlo, swojej idolki. Drugi tatuaż zrobiła sobie po ukończeniu nauki na studiach[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest najstarszą córką Zambijczyka Joela Sandé i Angielki Diane Sandé-Wood[49], którzy poznali się podczas studiów na uniwersytecie[50]. Mając rok, Emeli wyjechała z rodzicami do Zambii, gdzie jej ojciec ukończył kurs inżynierii mechanicznej. Podczas pobytu w kraju jej matka, będąc w drugiej ciąży, zachorowała na malarię, przez co wróciła do Kumbrii, gdzie w 1989 urodziła córkę, Lucy. Gdy Emeli miała cztery lata, przeniosła się z rodzicami do Alford[4][51].

W styczniu 2012 ogłosiła zaręczyny z czarnogórskim biologiem morskim Adamem Gouraguinem[52], z którym spotykała się przez siedem lat[53]. Para zaczęła się spotykać, kiedy wokalistka miała 17 lat i, jak przyznała, był to jej jedyny chłopak w życiu[54]. Pobrali się 15 września 2012 w Czarnogórze. Wokalistka zmieniła wówczas nazwisko na Emeli Sandé Gouraguine, postanowiła jednak nadal występować pod swoim panieńskim nazwiskiem. W listopadzie 2014, po roku małżeństwa, para zdecydowała się na rozwód, co tłumaczyli „dystansem i napiętym grafikiem zawodowym piosenkarki”[54].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Dane dotyczące albumu Pozycje na listach przebojów Certyfikat
UK
[55]
AUS
[56]
BEL
[57]
CAN
[58]
FRA
[59]
GER
[60]
IRL
[61]
NLD
[62]
NZ
[63]
USA
[58]
2012 Our Version of Events 1 17 3 22 9 7 1 3 9 28
2016 Long Live the Angels
  • Wydany: 11 listopada 2016
  • Wytwórnia: Virgin, EMI
  • Format: CD, digital download
2 20 9 70 65 12 6 21 29 41
  • UK: złota płyta[64]

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Dane dotyczące albumu Pozycje na listach przebojów Certyfikat
UK
[55]
FRA
[59]
IRL
[61]
NLD
[62]
2013 Live at the Royal Albert Hall 1 9 33 24

Minialbumy (EP)[edytuj | edytuj kod]

Dane dotyczące albumu Pozycje na listach przebojów
USA
[58]
USA
R&B

[71]
iTunes Session 86 12

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Singel Pozycje na listach przebojów Certyfikat Album
UK
[55]
AUS
[56]
BEL
[57]
DEN
[72]
FRA
[59]
IRL
[61]
NLD
[62]
NZ
[63]
SWI
[73]
USA
[58]
2011 Heaven 2 23 3 29 69
  • UK: złota płyta[64]
  • DEN: złota płyta[74]
  • ITA: złota płyta[75]
Our Version of Events
Daddy(feat. Naughty Boy) 21 58
2012 Next to Me 2 14 6 28 18 1 4 6 24 25
  • UK: platynowa płyta[64]
  • AUS: 2× platynowa płyta[76]
  • BEL: złota płyta[66]
  • ITA: złota płyta[75]
  • NZ: platynowa płyta[77]
  • USA: platynowa płyta[78]
My Kind of Love 17 60 22 167 35 79
  • UK: srebrna płyta[64]
  • AUS: złota płyta[76]
Clown 4 34 32 6 25 42
  • UK: złota płyta[64]
2016 Hurts 22 28 53 40 Long Live the Angels
Breathing Underwater 78
2017 „Highs & Lows”
„Starlight” Kingdom Coming
2019 „Sparrow” Real Life
„Extraordinary Being”
„Shine”
„–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Rok Kategoria Nagroda Nota
2011 Najlepsza współpraca[a]
(Best Collaboration)
Virgin Media Music Awards nominacja
(Read All About It)
Najlepszy nowy artysta
(Best Newcomer)
nominacja
MOBO Awards nominacja[79]
Urban Music Awards wygrana[80]
Najlepsza piosenka
(Best Song)
nominacja[80]
(Heaven)
Najlepsza brytyjska wokalistka
(Best UK Female)
nominacja[80]
Najlepszy występ R&B
(Best R&B Act)
wygrana[80]
2012 Najlepszy międzynarodowy wykonawca: Wielka Brytania
(Best International Act: UK)
BET Awards nominacja[81]
Nagroda za innowacyjność
(Innovation/Digital Award)
Silver Clef Awards wygrana[82]
Najlepszy przełomowy wykonawca
(British Breakthrough Act)
Brit Awards nominacja[83]
Wybór krytyków
(Critic’s Choice)
wygrana[83]
Muzyk roku
(Musician of the Year)
Harper’s Bazaar Women of the Year wygrana[84]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Nominacja z Professorem Greenem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Louise Gannon: 'I guess I never believed it could really happen to me’: Why Emeli Sande ditched her medical studies to become a pop stark (ang.). W: Daily Mail [on-line]. dailymail.co.uk, 2013-04-20. [dostęp 2014-11-11].
  2. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 9. ISBN 978-1-78305-357-5.
  3. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 10. ISBN 978-1-78305-357-5.
  4. a b John Dingwall: Scots singer Emile Sande’s family reveal how Brits nominee was destined from childhood to become a superstar (ang.). dailyrecord.co.uk, 2013-02-17. [dostęp 2014-11-10].
  5. a b c John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 11. ISBN 978-1-78305-357-5.
  6. a b c d About Emeli Sande (ang.). brits.co.uk. [dostęp 2014-11-11].
  7. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 14. ISBN 978-1-78305-357-5.
  8. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 16. ISBN 978-1-78305-357-5.
  9. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 39. ISBN 978-1-78305-357-5.
  10. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 47. ISBN 978-1-78305-357-5.
  11. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 30–31. ISBN 978-1-78305-357-5.
  12. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 33. ISBN 978-1-78305-357-5.
  13. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 36–37. ISBN 978-1-78305-357-5.
  14. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 49–50. ISBN 978-1-78305-357-5.
  15. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 65. ISBN 978-1-78305-357-5.
  16. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 54. ISBN 978-1-78305-357-5.
  17. Official Singles Chart Top 100 // 12 July 2009 – 18 July 2009 (ang.). W: The Official Charts Company [on-line]. officialcharts.com, 2009-07-12. [dostęp 2015-07-18].
  18. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 79. ISBN 978-1-78305-357-5.
  19. R&B singer Emeli Sande signs new publishing deal (ang.). deadlinenews.co.uk, 2009-08-28. [dostęp 2014-11-11].
  20. Matt Diehl: EMELI SANDE (ang.). W: Interview [on-line]. interviewmagazine.com. [dostęp 2015-07-18].
  21. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 100. ISBN 978-1-78305-357-5.
  22. a b John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 97. ISBN 978-1-78305-357-5.
  23. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 98. ISBN 978-1-78305-357-5.
  24. Emeli Sandé* – Heaven (ang.). discogs.com. [dostęp 2015-07-18].
  25. Official Singles Chart Top 100 // 21 August 2011 – 27 August 2011 (ang.). W: The Official Charts Company [on-line]. officialcharts.com, 2011-08-21. [dostęp 2015-07-18].
  26. Emeli Sandé* Feat. Naughty Boy (3) – Daddy (ang.). discogs.com. [dostęp 2015-07-18].
  27. Emeli Sandé* – Read All About It Pt. III (ang.). discogs.com. [dostęp 2015-07-18].
  28. Official Singles Chart Top 100 // 30 October 2011 – 05 November 2011 (ang.). W: The Official Charts Company [on-line]. officialcharts.com, 2011-11-30. [dostęp 2015-07-18].
  29. Emeli Sande wins Brits Critics Choice award (ang.). W: BBC [on-line]. bbc.com, 2011-12-15. [dostęp 2015-07-18].
  30. Sandé claims biggest selling UK album of 2012 so far (ang.). digitalspy.co.uk. [dostęp 2014-11-11].
  31. Emeli Sandé debut album 'Our Version of Events’ tops 2 million UK sales (ang.). digitalspy.co.uk. [dostęp 2014-11-11].
  32. Official Singles Chart Top 100 // 19 February 2012 – 25 February 2012 (ang.). W: The Official Charts Company [on-line]. officialcharts.com, 2012-02-19. [dostęp 2015-07-18].
  33. Ian Garland: London 2012 Closing Ceremony: Eric Idle leads crowd in rendition of Always Look on the Bright Side of Life (ang.). W: Daily Mail [on-line]. dailymail.co.uk, 2012-08-14. [dostęp 2014-11-11].
  34. Labrinth Feat. Emeli Sande – Beneath Your Beautiful (ang.). discogs.com. [dostęp 2015-07-18].
  35. Emeli Sande - Live at the Royal Albert Hall (ang.). emelisande.com. [dostęp 2014-11-11].
  36. Sergiusz Królak: Nowa płyta Emeli Sandé pod szyldem Jaya Z! (pol.). W: JazzSoul.pl [on-line]. jazzsoul.pl, 2015-12-01. [dostęp 2016-01-09].
  37. Sergiusz Królak: Adele, Emeli Sandé, Jessie Ware i inni z pomocą ofiarom Eboli (pol.). W: JazzSoul.pl [on-line]. jazzsoul.pl, 2014-11-11. [dostęp 2016-01-09].
  38. Sergiusz Królak: Emeli Sandé z nowym utworem (pol.). W: JazzSoul.pl [on-line]. jazzsoul.pl, 2015-06-03. [dostęp 2016-01-09].
  39. Hurts (Offaiah Remix) – Single – Emeli Sandé (ang.). W: iTunes [on-line]. itunes.apple.com. [dostęp 2016-09-26].
  40. Long Live the Angels – Emeli Sandé (ang.). W: iTunes [on-line]. itunes.apple.com. [dostęp 2016-09-26].
  41. Chipmunk – Diamond Rings (ang.). discogs.com. [dostęp 2015-07-18].
  42. Naughty Boy (3) Presents Wiley (2) Feat. Emeli Sandé* – Never Be Your Woman (ang.). discogs.com. [dostęp 2015-07-18].
  43. Susan Boyle – Someone To Watch Over Me (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-12-11].
  44. Leona Lewis Feat. Childish Gambino – Trouble (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-12-11].
  45. Alesha – The Entertainer (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-12-11].
  46. Cheryl Cole Featuring Will.I.Am* – 3 Words (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-12-11].
  47. https://www.discogs.com/Tinie-Tempah-Disc-Overy/release/2554060 (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-12-11].
  48. Lisa McGarry: X Factor’s Simon Cowell LOVES “favourite songwriter” Emeli Sande (ang.). unrealitytv.co.uk, 2012-02-20. [dostęp 2014-11-11].
  49. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 7. ISBN 978-1-78305-357-5.
  50. Sande: 'I felt like an alien in Scotland' (ang.). heraldscotland.com, 2013-10-06. [dostęp 2014-11-10].
  51. John Dingwall: Read All About It. Omnibus Press, 2014, s. 8. ISBN 978-1-78305-357-5.
  52. Interview: Emeli Sande – The UK phenomenon taking the R&B world by storm.. (ang.). thenext2shine.com. [dostęp 2016-01-09].
  53. Amelia Butterly: Emeli Sandé marries long term partner Adam Gouraguine (ang.). W: BBC [on-line]. bbc.co.uk, 2012-09-17. [dostęp 2014-11-10].
  54. a b Emeli Sande reveals news of her shock divorce after one year of marriage (ang.). hellomagazine.com, 2014-11-10. [dostęp 2014-11-10].
  55. a b c Chart History - Emeli Sandé (ang.). officialcharts.com. [dostęp 2014-12-13].
  56. a b „Emeli Sandé – Australian Charts”. (ang.). australian-charts.com. [dostęp 2014-12-13].
  57. a b „Emeli Sandé – Belgium (Flanders) Charts”. (niderl.). ultratop.be. [dostęp 2014-12-13].
  58. a b c d „Emeli Sandé – Chart history – Canadian Albums”. Billboard. (ang.). Billboard. [dostęp 2014-12-13].
  59. a b c Discographie Emeli Sandé (fr.). lescharts.com. [dostęp 2014-12-13].
  60. Emeli Sandé Longplay (niem.). musicline.de. [dostęp 2014-12-13].
  61. a b c Irish Charts - Emeli Sandé (ang.). irish-charts.com. [dostęp 2014-12-13].
  62. a b c Emeli Sandé – Dutch Charts (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2014-12-13].
  63. a b Emeli Sandé – New Zealand Charts (ang.). charts.org.nz. [dostęp 2014-12-13].
  64. a b c d e f g Certified Awards Search (ang.). British Phonographic Industry. [dostęp 2014-12-13].
  65. ARIA Charts - Accreditations - 2013 Albums (ang.). Australian Recording Industry Association. [dostęp 2014-12-13].
  66. a b GOUD EN PLATINA - ALBUMS - 2012 (niderl.). Belgian Entertainment Association. [dostęp 2014-12-13].
  67. Les Certifications Search - Emeli Sande (fr.). Syndicat national de l’édition phonographique. [dostęp 2014-12-13].
  68. Gold Platinum Database Emeli Sandé (niem.). Bundesverband Musikindustrie. [dostęp 2014-12-13].
  69. 2012 Certification Awards - Multi Platinum (ang.). irma.ie. [dostęp 2014-12-13].
  70. Top 40 Albums 13 MAY 2013 (ang.). Recorded Music NZ. [dostęp 2014-12-13].
  71. Emeli Sandé - Chart history - Top R&B/Hip-Hop Albums (ang.). Billboard.com. [dostęp 2014-12-13].
  72. „Emeli Sandé – Danish Charts”. (ang.). danishcharts.com. [dostęp 2014-12-13].
  73. Emeli Sandé – Swiss Charts (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2014-12-13].
  74. IFPI Denmark > Certifications 2011 (duń.). ifpi.dk. [dostęp 2014-12-13].
  75. a b Certificazioni: Heaven (wł.). FIMI. [dostęp 2018-07-15].
  76. a b ARIA Charts - Accreditations - 2013 Singles (ang.). Australian Recording Industry Association. [dostęp 2014-12-13].
  77. „Gold & Platinum: Emeli Sandé” Top 40 Singles (ang.). Recorded Music NZ. [dostęp 2014-12-13].
  78. Gold & Platinum: Emeli Sandé (ang.). Recording Industry Association of America. [dostęp 2014-12-13].
  79. 2011 Mobo awards nominees (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2012-09-03].
  80. a b c d 2011 Urban Music Awards (ang.). urbanmusicawards.net. [dostęp 2013-12-30].
  81. BET Awards-Best International Act (ang.). bet.com/shows/bet-awards/2012.html. [dostęp 2012-09-03].
  82. O2 Silver Clef Awards Winners 2012 (ang.). nordoff-robbins.org.uk. [dostęp 2012-09-03].
  83. a b The BRIT Awards 2012 winners (ang.). brits.co.uk. [dostęp 2012-09-03].
  84. Bazaar’s Women of the Year 2012 (ang.). harpersbazaar.co.uk. [dostęp 2013-12-30].