Przejdź do zawartości

Emeryk Zápolya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Emeryk Zápolya
Ilustracja
Płyta nagrobna Emeryka Zápolyi w Węgierskim Muzeum Narodowym
Wizerunek herbu
Herb rodu Zápolyów
ban Dalmacji i Chorwacji
Okres

od 1464
do 1466

Dane biograficzne
Data śmierci

przed 12 września 1487

Ojciec

Władysław Zápolya

Matka

Dorota

Rodzeństwo

Mikołaj Zápolya
Stefan Zápolya

Małżeństwo

Urszula Bebek

Emeryk Zápolya, (węg. Szapolyai Imre) (zm. 1487 przed 12 września) – palatyn Węgier od 1486.

Był najstarszym synem Władysława, pana Solymos, i jego pierwszej żony Doroty, bratem Mikołaja i Stefana.

Po śmierci króla Władysława V Pogrobowca, szlachta węgierska wyznaczyła na króla 15 letniego Macieja Hunyady Korwina, syna wieloletniego gubernatora kraju, Jána Hunadyego. W tym czasie stara wysoka węgierska szlachta zajmowała wysokie stanowiska królewskie, a jej przedstawiciele uczestniczyli w rządach jako członkowie Rady Królewskiej. Nowy monarcha chciał ograniczyć wielkie wpływy starych szlachciców i stopniowo zaczął mianować przedstawicieli niższej szlachty na wyższe stanowiska. W ten sposób Maciej Korwin powołał 52 nowych szlachciców na wysokie stanowiska i wśród nich znaleźli się członkowie rodziny Zápolya.

W 1459 został podskarbim Królestwa Węgierskiego. Od 1463 był banem Dalmacji i Chorwacji, od 1464 gubernatorem Bośni, od 1465 żupanem Spisza.

W 1471 wziął udział w spisku przeciwko Maciejowi Korwinowi.

W 1486 został palatynem Węgier.

12 września 1487 został pochowany w Spiskiej Kapitule.

Około 1469 poślubił Urszulę Bebek, córkę Emeryka Bebeka, wojewody siedmiogrodzkiego. Urszula żyła jeszcze w 1486 roku.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]