Emil Bratro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emil Bratro
Data i miejsce urodzenia 31 października 1878
KrakówPodgórze
Data i miejsce śmierci 21 grudnia 1944
Lwów
Miejsce spoczynku Cmentarz Łyczakowski we Lwowie
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy inżynier
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry)
Grobowiec rodziny Bratro

Emil Bratro (ur. 31 października 1878 w Krakowie, zm. 21 grudnia 1944 we Lwowie) - inżynier budowy dróg, profesor zwyczajny robót ziemnych, budowy dróg i tuneli Politechniki Lwowskiej, dziekan Wydziału Inżynieryjnego PLw., długoletni redaktor Czasopisma Technicznego, członek korespondent Akademii Nauk Technicznych, członek Rady Technicznej przy Min. Komunikacji.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w 1878 w Krakowie-Podgórzu[1]. Ukończył szkołę realną z egzaminem dojrzałości[1]. W 1896 ukończył we Lwowie szkołę średnią i podjął studia na Wydziale Inżynieryjnym Politechniki Lwowskiej[1]. Dyplom inżyniera uzyskał w 1901. W latach 1901-1929 był zatrudniony w państwowej administracji technicznej, od 1922 do 1929 był wykładowcą kosztorysowania inżynieryjnego na Wydziale Inżynieryjnym PLw, a od 1929 profesorem zwyczajnym robót ziemnych, budowy dróg i tuneli. W roku 1931/32 pełnił funkcję dziekana Wydziału Inżynieryjnego, był członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie[2]. Był członkiem zwyczajnym Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie[3].

Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Jego żoną była Helena z domu Bielska (1876-1933). Był stryjecznym bratem ojca inż. Adama Bratro[4].

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Politechnika Lwowska 1844-1945 Wydawnictwo Politechniki Wrocławskiej 1993, ​ISBN 83-7085-058-8