Emil Erlenmeyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Richard August Carl Emil Erlenmeyer
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1825
Taunusstein
Data i miejsce śmierci 22 stycznia 1909
Aschaffenburg

Richard August Carl Emil Erlenmeyer (ur. 28 czerwca 1825 w Taunusstein, zm. 22 stycznia 1909 w Aschaffenburgu) – niemiecki chemik i farmaceuta.

Studiował na Uniwersytecie w Gießen u Justusa von Liebiga[1] oraz na Uniwersytecie w Heidelbergu u Augusta von Kekulé. Współpracował z Robertem Bunsenem w dziedzinie badań nawozów. W latach 1868–1883 był profesorem w Monachijskiej Szkole Politechnicznej[1].

Jego prace badawcze obejmowały odkrycie i zsyntezowanie kilku związków organicznych (kwas 2-metylopropanowy, 1865), ale najbardziej jest znany z opracowania tzw. kolby stożkowej Erlenmeyera (erlenmajerka)[1]. W 1868 roku zsyntezował także guanidynę i podał jej poprawny wzór. Jest on również autorem syntezy tyrozyny[2]. Erlenmeyer jest także twórcą powszechnie przyjętej teorii budowy naftalenu, jako związku złożonego z dwóch pierścieni benzenowych o dwóch wspólnych atomach węgla. Również on w 1880 roku opracował tzw. regułę Erlenmeyera, która jest podstawą wyjaśnienia zjawiska tautomerii keto-enolowej[1].

W 1883 roku zrezygnował z pracy naukowej z powodów zdrowotnych, zmarł 22 stycznia 1909 roku w Aschaffenburgu[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Lehrbuch der organischen Chemie, 1867 (razem z R. Meyerem, O. Hechtem, H. Goldschmidtem, K. v. Buschka)[1]
  • Aufgabe des chemischen Unterrichts gegenüber Wissenschaft und Technik, 1871[1]
  • Einfluß Liebig's auf die Entwicklung der reinen Chemie, 1874[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Berthold Peter Anft, Erlenmeyer, Richard August Carl Emil, [w:] Neue Deutsche Biographie, t. 4, 1959, s. 594 [dostęp 2019-06-11] (niem.).
  2. Results for: richard-august-carl-emil-erlenmeyer, Answers.com [dostęp 2019-06-11] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Otto Krätz, Das Portrait: Emil Erlenmeyer 1825-1909, „Chemie in unserer Zeit”, 6 (2), 1972, s. 53–58, DOI10.1002/ciuz.19720060204 (niem.).
  2. M. Conrad, Emil Erlenmeyer, „Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft”, 43 (3), 1910, s. 3645–3664, DOI10.1002/cber.191004303163 [dostęp 2019-06-11] (niem.).
  3. B. Lepsius, Friedr. Gustav Karl Emil Erlenmeyer 1864-1921, „Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft (A and B Series)”, 54 (5), 1921, A107–A113, DOI10.1002/cber.19210540539 [dostęp 2019-06-11] (niem.).
  4. Otto N. Witt, Emil Erlenmeyer, 1825–1909, „J. Chem. Soc., Trans.”, 99, 1911, s. 1646–1668, DOI10.1039/CT9119901646 (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]