Emile Ardolino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emile Ardolino
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1943
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 20 listopada 1993
Bel Air (Los Angeles)

Emile Ardolino (ur. 9 maja 1943[1] w Nowym Jorku[2], zm. 20 listopada 1993[3] w Bel Air w Los Angeles[4]) – amerykański reżyser i producent filmowy pochodzenia włoskiego.

Kariera[edytuj]

Swoją karierę rozpoczął jako aktor w off-broadwayowskim The Fantasticks. Potem dołączył do przemysłu filmowego jako montażysta, producent i reżyser filmów dokumentalnych, przemysłowych i produkcji multimedialnych, najbardziej znane produkcje w Joffrey Ballet z Astarte, Jesus Christ Superstar i Oh! Kalkuta! (Oh! Calcutta!), za którą w 1969 zdobył nagrodę OBIE. Następnie realizował filmy dokumentalne dla telewizji publicznej. Większość swojej pracy poświęcił na realizację dokumentalnych filmów telewizyjnych o tańcu klasycznym oraz innowacyjne projekty - prezentacje multimedialne dla przedstawień teatralnych[5], m.in.: NBC Alicja w Krainie Czarów (Alice at the Palace, 1982) wg Lewisa Carrolla z Meryl Streep czy szekspirowską komedię Sen nocy letniej (A Midsummer Night's Dream, 1982) z udziałem Williama Hurta.

Na przełomie lat 70. i 80. pracował dla PBS z najlepszymi tancerzmi i choreografami światowej sławy z serii Lincoln Center, za które zdobył łącznie 17 nagród Emmy. W 1983 roku zdobył Oscara za najlepszy film dokumentalny He Makes Me Feel Like Dancin'. Stał się jednak najbardziej znany z komercyjnego debiutu fabularnego Dirty Dancing (1987) z udziałem Patricka Swayze i Jennifer Grey.

W 1992 roku odniósł komercyjny sukces dzięki swojej komedii Zakonnica w przebraniu (Sister Act) z Whoopi Goldberg. Jego ostatnią realizacją była adaptacja George’a Balanchine’a Dziadek do orzechów (The Nutcracker, 1993)[6]. Uznaniem zdobył także film telewizyjny CBS Cyganka (Gypsy, 1993) z Bette Midler, który był adaptacją słynnego broadwayowskiego musicalu[7].

Ardolino był homoseksualistą[8][9][10]. Zmarł w Bel Air mając 50 lat w wyniku komplikacji wywołanych AIDS[11].

Wybrana filmografia[edytuj]

Przypisy

  1. Emile Ardolino (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-12-26].
  2. Emile Ardolino Biography (ang.). TV.com. [dostęp 2015-12-26].
  3. Emile Ardolino (fr.). AlloCiné. [dostęp 2015-12-26].
  4. Emile Ardolino (wł.). MYmovies. [dostęp 2015-12-26].
  5. Emile Ardolino - About This Person - Movies & TV (ang.). The New York Times. [dostęp 2015-12-26].
  6. Emile Ardolino (ang.). Listal. [dostęp 2015-12-26].
  7. Emile Ardolino, Director, Is Dead; Specialist in Dance Films Was 50 (ang.). The New York Times. [dostęp 2015-12-26].
  8. Regisseur Emile Ardolino (ang.). kinomusorka.ru. [dostęp 2015-12-26].
  9. 'Dirty Dancing': Where Are They Now? (ang.). Daily News (New York). [dostęp 2015-12-26].
  10. «Dirty Dancing» d'Eleanor Bergstein et Emile Ardolino (ang.). Heteroclite. [dostęp 2015-12-26].
  11. Emile Ardolino (1943 - 1993) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2015-12-26].
  12. He Makes Me Feel Like Dancin' (ang.). The New York Times. [dostęp 2015-12-26].

Bibliografia[edytuj]