Emilien Tardif

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emilien Tardif
Prezbiter
Ilustracja
Kraj działania

Dominikana

Data i miejsce urodzenia

6 czerwca 1928
Saint-Zacharie, Kanada

Data i miejsce śmierci

8 czerwca 1999
Córdoba, Argentyna

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

Misjonarze Najświętszego Serca Jezusowego

Śluby zakonne

8 września 1952

Prezbiterat

24 czerwca 1955

Emilien Tardif MSC (ur. 6 czerwca 1928 w Saint-Zacharie, zm. 8 czerwca 1999 w Cordobie) – kanadyjski misjonarz, charyzmatyczny zakonnik, Sługa Boży Kościoła katolickiego.

Urodzony Saint-Zacharie w prowincji Quebec w Kanadzie był dziewiątym z czternaściorga dzieci. Należał do zgromadzenia Misjonarzy Najświętszego Serca Jezusowego (śluby wieczyste złożył 8 września 1952). Po cudownym uzdrowieniu z gruźlicy (czerwiec 1973) na skutek modlitwy 5 osób z grupy charyzmatycznej, zaczął interesować się Ruchem Odnowy Charyzmatycznej. Od chwili uzdrowienia aż do śmierci poświęcił swoje życie ewangelizacji. Jego nauczaniu towarzyszyło wiele cudownych uzdrowień oraz nawróceń. W czasie swojej posługi odwiedził 71 krajów na wszystkich kontynentach. Zmarł w Argentynie na atak serca[1].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Polskie publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Preparations made for Canadian missionary Father Emiliano Tardif's beatification process. www.catholicnewsagency.com, 2007-06-12. [dostęp 2013-06-27]. (ang.).