Emma Dmochowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Emma z Jeleńskich Dmochowska, ps. Elian (ur. 29 lutego 1864 w Komarowiczach w powiecie mozyrskim na Polesiu, zm. 24 stycznia 1919 w Wilnie) – polska dramatopisarka, powieściopisarka i działaczka oświatowa.

Od 1890 organizatorka kursów dla nauczycieli. Pracowała w redakcji pisma "Zorza Wileńska" i Jutrzenka". Wydawała pismo "Unia" podczas I wojny światowej. Założyła Związek Patriotyczny Polek.

W swojej twórczości literackiej omawiała problemy obyczajowe i społeczne, przywiązanie do ziemi ojczystej, tradycje szlacheckie. Jej utwory przełożono na niemiecki, czeski i rosyjski.

Była członkinią wileńskiego Towarzystwa Oświaty Narodowej[1].

Wszystkie jej utwory objęte były w 1951 roku zapisem cenzury w Polsce, podlegały natychmiastowemu wycofaniu z bibliotek.[2]

Twórczość[edytuj]

  • 1899: Panienka, powieść nagrodzona w konkursie „Kuriera Codziennego
  • 1903: Dwór w Haliniszkach
  • 1903: Z miłości
  • 1904 - Syn (dramat)
  • 1907 - Obrączka
  • 1908 - Bociany (tom nowel)
  • 1909 - Kobieto, puchu marny...
  • 1911 - Jubileusz i inne nowele (tom nowel)
  • 1912 - Krzywda (dramat)
  • 1913 - Trzy pokolenia
  • 1914 - Jak odłamana gałąź
  • 1922 - Matka

Przypisy

  1. Tadeusz Wolsza, Towarzystwo Oświaty Narodowej (1899-1905), w: Kwartalnik Historyczny, 1987, nr. 2, s. 94.
  2. Cenzura PRL, posłowie Zbigniew Żmigrodzki, Wrocław 2002, s. 18.