Emmanuel Moire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emmanuel Moire
Ilustracja
Emmanuel Moire podczas NRJ Music Awards 2013
Imię i nazwisko Emmanuel Moire
Pseudonim Manu
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1979
Le Mans, Francja
Pochodzenie francuskie
Instrument pianino, instrument klawiszowy, gitara
Gatunek Pop
Zawód wokalista, kompozytor
Aktywność od 2000
Wytwórnia płytowa Warner Music France
Strona internetowa
Emmanuel Moire podczas koncertu w Dunkierce
Emmanuel Moire w 2010

Emmanuel Moire (ur. 16 czerwca 1979 roku w Le Manie) – francuski piosenkarz, kompozytor, autor tekstów piosenek i aktor.

Grał rolę Ludwika XIV w popularnym francuskim musicalu Le Roi Soleil (od 2004 do 2007) oraz postać Emcee[1] w musicalu Cabaret (od 2011 do 2012), zwycięzca francuskiej trzeciej edycji programu TF1 Taniec z gwiazdami[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako starszy o 10 min. jeden z bliźniaków - dwóch synów handlarza antyków Denisa Moire i sekretarki Claudine (z domu Cailloux)[3]. Wychowywał się w Conlie wraz ze swoim bratem bliźniakiem Nicolasem, z którym miał bliskie relacje. Kiedy miał 11 lat jego rodzice rozwiedli się.

Jako nastolatek uczęszczał na lekcje gry na pianinie i lekcje śpiewu klasycznego. Brał udział w stażach na autora-kompozytora-wykonawcę. Po maturze, studiował geografię w Le Mans. W wieku 21 lat został wybrany na uczestnika 16-tych spotkań w Astaffort - na staż (praktyka) jako autor tekstów piosenek, kompozytor i wykonawca.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Musical "Le Roi Soleil"[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku został wybrany do roli Ludwika XIV w musicalu Le Roi Soleil. Już od pierwszego Show Case trupy z musicalu w kwietniu 2005, szybko zwiększała się ilość nagrań radiowych, telewizyjnych, wystąpień i koncertów. 22 września 2005 zadebiutował na scenie Palais des Sports w Paryżu wcielając się w tytułową rolę. Pod koniec stycznia 2006 roku rozapoczał tournee po Francji ze spektaklem.

W tym samym czasie Emmanuel rozpoczął pracę nad swoim pierwszym solowym albumem oraz wziął udział w nagraniu piosenki "L'or de nos vies", promującej akcję Fight AIDS Monaco. Po pierwszym triumfalnym roku, 22 września 2006 wracił na scenę Palais des Sports na kilka miesięcy, by następnie znowu wyruszyć na tournee po kraju z orkiestrą.

Kariera solowa[edytuj | edytuj kod]

13 listopada 2006 roku ukazał się jego debiutancki solowy album pt. "[La] Ou je pars", który sprzedał się w ilości ponad 125.000 egzemplarzy. W czerwcu 2007 odbył 4 solowe koncerty, a w lipcu 5 ostatnich przedstawień musicalu w Bercy. 1 września 2007 podczas Sopot Festiwal 2007 w konkursie o Słowika Publiczności uzyskał 1 miejsce pośród wykonawców międzynarodowych. Wykonał tutaj swój kolejny singiel "Ca me fait du bien"[4]. Od końca października 2007 aż do kwietnia 2008 Emmanuel ruszył w tournee promujące płytę. Ostatnimi singlami, które wydał są: „La ou je pars” i „Si c’etait ca la vie” (w wersji koncertowej).

28 stycznia 2009 r. zmarł jego brat Nicolas, który został potrącony przez samochód, po dwóch tygodniach śpiączki. Emmanuel zadedykował jemu piosenkę "Sois Tranquille", którą wykonał na pogrzebie[5].

13 kwietnia 2009 r. ukazała się druga płyta "L'Équilibre", nagrana w stylu electro-pop. Pochodzą z niej trzy single: "Adulte & sexy", „Sans dire un mot" (czerwiec 2009) i "Promis" (październik 2009). Po 8 miesiącach od wydania kontrowersyjnego singla "Adulte & sexy", w wywiadzie na łamach magazynu "Têtu" z listopada 2009 Emmanuel Moire ujawnił swój homoseksualizm[6]. W tym wywiadzie powiedział: Chcę żyć normalnie. Jestem w pokoju z samym sobą[7].

19 listopada 2012 r. ukazała się składanka "Génération Goldman", gdzie znalazł się utwór z repertualru Jeana-Jacquesa Goldmana "Au bout de mes rêves" nagrany przez Emmanuela Moire z Amandine Bourgeois. Płyta stała się jednym z najlepszych albumów, który się sprzedaje (300.000 egzemplarzy) na 10 Top 2012 we Francji[8].

Trzeci studyjny album "Le chemin" wydany został 29 kwietnia 2013 r. i rozszedł się w nakładzie przekraczającym 300 tys. egzemplarzy[9][10]. Płytę promował teledysk z piosenką "Beau malheur"[11].

W lipcu 2013 r. wraz z Brice Conradem, Louisem Delortem, Florentem Torresem, Mathieu Mendesem, Florentem Mothe i Mickaëlem Miro, brał udział w nagraniu singla "Pour une vie, pour un rêve", którego dochód ze sprzedaży płyty przekazno dla międzynarodowej organizacji Unitaid[12][13]. 2 grudnia 2013 we Francji ukazała się płyta "We Love Disney", gdzie Emmanuel nagrał piosenkę "Rien Qu'Un Jour" z filmu animowanego Dzwonnik z Notre Dame[14].

W maju 2015 r. ukazał się singiel "Bienvenue", promujący czwarty album "La Rencontre", wydany 28 sierpnia 2015[15][16][17].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Emmanuel Moire podczas koncertu w Dunkierce

albumy[edytuj | edytuj kod]

  • 2006: "(Là) où je pars"
  • 2009: "L'Équilibre"
  • 2013: "Le chemin"

single[edytuj | edytuj kod]

  • listopad 2004: Être à la hauteur (z musicalu Le Roi Soleil)
  • kwiecień 2005: Je fais de toi mon essentiel (z musicalu Le Roi Soleil)
  • październik 2005: Tant qu’on rêve encore/Un geste de vous; (z grupą z musicalu Le Roi Soleil)
  • kwiecień 2006: La vie passe (duet z Cathialine Andria)
  • listopad 2006: Le sourire – kompozytor Benoît Poher (Kyo)
  • marzec 2007: Ça me fait du bien – kompozytor Lou Cowell
  • lipiec 2007: Là où je pars – kompozytor Davide Esposito
  • luty 2009: Adulte et Sexy – autor Yann Guillon; kompozytor Emmanuel Moire
  • czerwiec 2009: Sans dire un mot - autor Yann Guillon; kompozytor Emmanuel Moire
  • październik 2009: "Promis" - autor Yann Guillon; kompozytor Emmanuel Moire
  • 2012: "Sois tranquille"
  • luty 2012: "Beau malheur"
  • lipiec 2013: "Ne s'aimer que la nuit"
  • luty 2014: "Venir voir"
  • maj 2015: "Bienvenue"

Składanki[edytuj | edytuj kod]

  • 2006: L'Or de nos vies
  • 2008: Autour de la Guitare - edycja 8 - Au Casino de Paris – DVD
  • 2011: Cabaret (nouvelle version)
  • 2012: Génération Goldman ("Au bout de mes rêves" (Jean-Jacques Goldman) z Amandine Bourgeois)
  • 2012: Je reprends ma route (Les Voix de l'Enfant)
  • 2013: Notre liberté (tour restos du cœur belge)
  • 2013: Une voix, une guitare
  • 2013: Pour une vie, pour un rêve
  • 2013: Génération Goldman volume 2 ("Juste après" (Jean-Jacques Goldman) z Pauline)
  • 2013: Et nous voilà
  • 2013: Forever Gentlemen ("Toute la pluie tombe sur moi" z Dany Brillant i Philippe Lellouche; "Somethin' Stupid" z Élodie Frégé)
  • 2013: "Pour une vie, pour un rêve" z Brice Conradem, Louisem Delortem, Florentem Torresem, Mathieu Mendesem, Florentem Mothe i Mickaëlem Miro
  • 2013: We Love Disney ("Rien qu'un jour" z Dzwonnika z Notre Dame)
  • 2014: Bon anniversaire les Enfoirés ("Seras-tu là ?" (Michel Berger) z Chimène Badi, Thomasem Dutronc, Liane Foly, Grégoire, Lââm, Maxime Le Forestier i Hélène Ségarą; "Ce n'est rien" (Julien Clerc): z Thomasem Dutronc, Pascalem Obispo, Zazie i Tal; "Treasure" (Bruno Mars): z Christophe Willem; "Allô Maman bobo" (Alain Souchon): z Patrickiem Fiori, Liane Foly, Jeanem-Jacquesem Goldmanem, Maxime Le Forestier i Shy'm; "Les pompes bleues" (Lucky Blondo): Patrickiem Fiori i Zaz; "Beau Malheur" (Emmanuel Moire): z Nolwenn Leroy i Zaz; "La Marseillaise" (Claude Joseph Rouget de Lisle) z wszystkimi wykonawcami)
  • 2015: Sur la route des Enfoirés ("Beau Malheur")

Le Roi Soleil[edytuj | edytuj kod]

  • 2005: Le Roi Soleil – Le spectacle musical – 13 utworów
  • 2005: Le Roi Soleil – Édition limitée – 15 utworów
  • 2005: Le Roi Soleil – L'intégrale – 26 utworów

DVD[edytuj | edytuj kod]

  • 2006: L'intégrale du spectacle
  • 25 października 2007: Bercy
  • 26 listopada 2007: De Versailles à Monaco; Od Wersalu do Monako – DVD i CD z koncertu SAS Stéphanie de Monaco "Fight AIDS Monaco"

Przypisy

  1. «Cabaret» au Théâtre Marigny: Emmanuel Moire en Emcee libertin (fr.). yagg.com. [dostęp 19.10.2011].
  2. Emmanuel Moire: “une partie de moi n’existe plus” (fr.). Gala. [dostęp 25-08-2015].
  3. dernières news sur Emmanuel Moire (fr.). PurePeople. [dostęp 02-09-2013].
  4. Emmanuel Moire (born June 16, 1979) (ang.). Recent Entries - Dreamwidth. [dostęp 25-08-2015].
  5. La biographie de Emmanuel Moire (fr.). TelePremiere. [dostęp 03/12/2012].
  6. Emma­nuel Moire : pourquoi a-t-il avoué son homo­sexua­lité ? (fr.). Voici. [dostęp 2015-08-25].
  7. La biographie de Emmanuel Moire (fr.). Premiere. [dostęp 03/12/2012].
  8. "Génération Goldman": découvrez les clips "Je te donne" et "Là-bas"! (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-29].
  9. Tal: l'album "A l'infini" écoulé à plus de 300.000 exemplaires (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-29].
  10. Emmanuel Moire: «Je voulais que cet album soit plein de lumière» (fr.). Le Mans. [dostęp 2015-08-29].
  11. "Toujours debout": Emmanuel Moire rend hommage à son frère jumeau disparu. Ecoutez ! (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-25].
  12. Le single "Pour une vie, pour un rêve" à découvrir sur les chaînes du groupe (fr.). FranceTV. [dostęp 16-10-2014].
  13. Emmanuel Moire, Louis Delort et Mickaël Miro chantent pour Unitaid (fr.). Programme TV. [dostęp 16-10-2014].
  14. Emmanuel Moire - Radio Swiss Pop (fr.). Musiciens. [dostęp 2015-08-25].
  15. "Bienvenue": Emmanuel Moire de retour avec un titre positif et rafraîchissant (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-25].
  16. Emmanuel Moire: Tracklisting de l'album La Rencontre (fr.). Idoles Mag. [dostęp 2015-08-25].
  17. Emmanuel Moire : Ses confessions sur son homosexualité et ses projets d’avenir (fr.). Non Stop People. [dostęp 2015-08-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]