Emmanuel Moire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emmanuel Moire
Ilustracja
Emmanuel Moire na gali wręczenia Nagród Muzycznych NRJ w Cannes, 26 stycznia 2013
Pseudonim Manu
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1979
Le Mans
Instrumenty pianino, instrumenty klawiszowe, gitara
Gatunki pop
Zawód piosenkarz, kompozytor, autor tekstów piosenek, aktor
Aktywność od 2000
Wydawnictwo Warner Music France
Strona internetowa

Emmanuel Moire (ur. 16 czerwca 1979[1] w Le Mans[2]) – francuski piosenkarz, kompozytor, autor tekstów piosenek i aktor[3][4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako starszy o 10 minut jeden z bliźniaków, dwóch synów handlarza antyków Denisa Moire i sekretarki Claudine (z domu Cailloux)[5]. Wychowywał się w Conlie wraz z bratem-bliźniakiem Nicolasem, z którym miał bliskie relacje. Kiedy mieli 11 lat, ich rodzice rozwiedli się.

Jako nastolatek uczęszczał na lekcje gry na pianinie i lekcje śpiewu klasycznego. Brał udział w stażach na autora-kompozytora-wykonawcę. Po maturze, studiował geografię w Le Mans. W 2000, mając 21 lat został wybrany na warsztaty wokalne w Astaffort pod kierunkiem Francisa Cabrela jako autor tekstów piosenek, kompozytor i wykonawca[6]. Tam spotkał muzyka Yanna Guillona[7].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Do 2005: Musical Le Roi Soleil[edytuj | edytuj kod]

W 2004 został wybrany do roli Ludwika XIV w musicalu Le Roi Soleil, który miał swoją premierę 22 września 2005 na scenie Palais des Sports w Paryżu. Pod koniec stycznia 2006 rozpoczął ze spektaklem trasę objazdową po Francji[8].

W tym samym czasie zaczął tworzyć materiał na swój pierwszy solowy album studyjny. Wziął również udział w nagraniu piosenki „L'or de nos vies”, promującej akcję Fight AIDS Monaco. 22 września 2006 wrócił na scenę Palais des Sports na kilka miesięcy, by następnie znowu wyruszyć na trasę koncertową po kraju z orkiestrą.

2006–2008: [La] Ou je pars[edytuj | edytuj kod]

13 listopada 2006 wydał swój solowy album, zatytułowany [La] Ou je pars[9], który sprzedał się w nakładzie ponad 125 tys. egzemplarzy. W czerwcu 2007 odbył cztery solowe koncerty, a w lipcu zagrał pięć ostatnich przedstawień musicalu Le Roi Soleil w Bercy.

Emmanuel Moire podczas koncertu w Dunkierce, 2008

1 września 2007 wystąpił z piosenką „Ca me fait du bien” w konkursie o Słowika Publiczności podczas Sopot Festiwal 2007 i zajął pierwsze miejsce wśród wykonawców międzynarodowych[10]. Od końca października 2007 do kwietnia 2008 odbywał trasę koncertową promującą album [La] Ou je pars. Płytę promował również singlami: „La ou je pars” i „Si c’etait ca la vie” (w wersji koncertowej).

2009–2012: L’Équilibre[edytuj | edytuj kod]

28 stycznia 2009 zmarł jego brat Nicolas, który został potrącony przez samochód, po dwóch tygodniach śpiączki. Emmanuel zadedykował jemu piosenkę „Sois Tranquille”, którą wykonał na pogrzebie[11]. 13 kwietnia 2009 wydał drugi album, zatytułowany L’Équilibre, który nagrał w stylu electro-pop. Promował go singlami: „Adulte & sexy”, „Sans dire un mot” (z czerwca 2009) i „Promis” (z października 2009). W latach 2011–2012 wcielał się w postać mistrza ceremonii w musicalu Cabaret (2011–2012)[12][13].

Emmanuel Moire podczas koncertu, lipiec 2010

W 2012 został członkiem formacji Les Voix de l’Enfant (Głos dziecka), powołanej na potrzeby nagrania singla charytatywnego „Je reprends ma route” wspierającego organizację UNITAID, który ukazał się 24 września 2012[14]. Od 6 października do 1 grudnia 2012 brał udział w trzeciej edycji programu TF1 Danse avec les stars. Jego partnerką taneczną była Fauve Hautot, z którą wygrał w finale[15]. Również w 2012 wraz z Amandine Bourgeois nagrał własną interpretację piosenki „Au bout de mes rêves” z repertuaru Jeana-Jacques’a Goldmana, która znalazła się na składance pt. Génération Goldman. Płyta została wydana 19 listopada 2012 i sprzedała się w nakładzie przekraczającym 300 tys. egzemplarzy, stając się jednym z najpopularniejszych albumów roku[16][17].

2013–2014: Le chemin[edytuj | edytuj kod]

29 kwietnia 2013 wydał swój trzeci solowy album studyjny, zatytułowany Le chemin. Sprzedał się w nakładzie przekraczającym 300 tys. egzemplarzy[18][19]. Płytę promował teledyskiem do piosenki „Beau malheur”[20].

W lipcu wraz z Brice Conradem, Louisem Delortem, Florentem Torresem, Mathieu Mendesem, Florentem Mothe i Mickaëlem Miro brał udział w nagraniu singla „Pour une vie, pour un rêve”, którego dochód ze sprzedaży płyty przekazno dla międzynarodowej organizacji Unitaid[21][22]. Również w 2013 nagrał własną interpretację piosenki „Rien qu'un jour” z filmu animowanego Dzwonnik z Notre Dame, na potrzeby albumu pt. We Love Disney, który miał premierę 2 grudnia 2013[23].

Od 2015: La rencontre[edytuj | edytuj kod]

W maju 2015 wydał singiel „Bienvenue”, którym promował swój czwarty album studyjny, zatytułowany La rencontre, wydany 28 sierpnia 2015[24][25][26]. Według PurePeople, pierwsza edycja tego albumu sprzedała się w ciągu dwóch i pół miesiąca w liczbie 36 tys. egzemplarzy[27], a do początku 2018 – w ponad 70 tys. nakładzie[28].

8 stycznia 2016, trzydzieści lat po śmierci Daniela Balavoine, nakładem Capitol Records wydana została płyta z jego przebojami Balavoine (a) z hitem „Le Chanteur” w wykonaniu Moire’a[29].

W marcu 2018 wziął udział w nagraniu utworu i wideoklipu „Sa raison d’être, 2018”, zrealizowanego w ramach akcji „Sidaction”[30]. 6 kwietnia wydał singiel „Et si on parlait d’amour”[31][32]. 6 grudnia został ogłoszony jednym z uczestników Destination Eurovision, krajowych eliminacji do 64. Konkursu Piosenki Eurowizji, do których zgłosił się z piosenką „La promesse”[33].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2009 ujawnił w wywiadzie na łamach magazynu „Têtu”, że jest gejem[34]. Na łamach gazety powiedział: Chcę żyć normalnie. Jestem w pokoju z samym sobą[35][36].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

  • (Là) où je pars (2006)
  • L'Équilibre (2009)
  • Le chemin (2013)
  • La rencontre (2015)

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 2004 – „Être à la hauteur” (z musicalu Le Roi Soleil)
  • 2005 – „Je fais de toi mon essentiel” (z musicalu Le Roi Soleil)
  • 2005 – „Tant qu’on rêve encore"/"Un geste de vous” (z musicalu Le Roi Soleil)
  • 2006 – „La vie passe” (duet z Cathialine Andrią)
  • 2006 – „Le sourire”
  • 2007 – „Ça me fait du bien”
  • 2007 – „Là où je pars”
  • 2009 – „Adulte et Sexy”
  • 2009 – „Sans dire un mot”
  • 2009 – „Promis”
  • 2012 – „Sois tranquille"
  • 2012 – „Beau malheur"
  • 2013 – „Ne s'aimer que la nuit"
  • 2014 – „Venir voir"
  • 2015 – „Bienvenue"
  • 2015 – „Tout le monde"
  • 2016 – „Toujours debout"

Le Roi Soleil[edytuj | edytuj kod]

  • 2005: Le Roi Soleil – Le spectacle musical – 13 utworów
  • 2005: Le Roi Soleil – Édition limitée – 15 utworów
  • 2005: Le Roi Soleil – L'intégrale – 26 utworów

DVD[edytuj | edytuj kod]

  • 2006: L'intégrale du spectacle
  • 25 października 2007: Bercy
  • 26 listopada 2007: De Versailles à Monaco; Od Wersalu do Monako – DVD i CD z koncertu SAS Stéphanie de Monaco „Fight AIDS Monaco"

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Emmanuel Moire: biographie, actualités, photo et clips (fr.). Chérie FM. [dostęp 2016-12-05].
  2. Emmanuel Moire (cz.). Osobnosti.cz. [dostęp 2016-12-05].
  3. Emmanuel Moire (16 de Junho de 1979) (port.). Filmow.com. [dostęp 2017-06-23].
  4. Emmanuel Moire (fr.). emmanuelmoire.com. [dostęp 2017-06-23].
  5. dernières news sur Emmanuel Moire (fr.). PurePeople. [dostęp 02-09-2013].
  6. Et si la plus belle rencontre d'Emmanuel Moire, c'était lui? (fr.). 24heures.ch. [dostęp 23-11-2015].
  7. Emmanuel Moire: le retour du Roi (fr.). l’Avenir. [dostęp 23-11-2015].
  8. Emmanuel Moire - Sztárlexikon (węg.). Starity.hu. [dostęp 2017-06-23].
  9. Evan C. Gutierrez: Là Où Je Pars (ang.). AllMusic. [dostęp 2015-08-25].
  10. Emmanuel Moire (born June 16, 1979) (ang.). Recent Entries - Dreamwidth. [dostęp 25-08-2015].
  11. La biographie de Emmanuel Moire (fr.). TelePremiere. [dostęp 03/12/2012].
  12. «Cabaret» au Théâtre Marigny: Emmanuel Moire en Emcee libertin (fr.). yagg.com. [dostęp 19.10.2011].
  13. Emmanuel Moire: 5 moments-clés de sa carrière (fr.). Chérie FM. [dostęp 2017-06-23].
  14. Découvrez le nouveau clip des Voix de l'Enfant, „Je reprends ma route” (fr.). Charts in France. [dostęp 2016-12-08].
  15. Emmanuel Moire: “une partie de moi n’existe plus” (fr.). Gala. [dostęp 25-08-2015].
  16. „Génération Goldman”: découvrez les clips „Je te donne” et „Là-bas"! (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-29].
  17. Evan C. Gutierrez: Emmanuel Moire Biography & History (ang.). AllMusic. [dostęp 2015-08-25].
  18. Tal: l'album „A l'infini” écoulé à plus de 300.000 exemplaires (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-29].
  19. Emmanuel Moire: «Je voulais que cet album soit plein de lumière» (fr.). Le Mans. [dostęp 2015-08-29].
  20. „Toujours debout”: Emmanuel Moire rend hommage à son frère jumeau disparu. Ecoutez ! (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-25].
  21. Le single „Pour une vie, pour un rêve” à découvrir sur les chaînes du groupe (fr.). FranceTV. [dostęp 16-10-2014].
  22. Emmanuel Moire, Louis Delort et Mickaël Miro chantent pour Unitaid (fr.). Programme TV. [dostęp 16-10-2014].
  23. Emmanuel Moire - Radio Swiss Pop (fr.). Musiciens. [dostęp 2015-08-25].
  24. „Bienvenue”: Emmanuel Moire de retour avec un titre positif et rafraîchissant (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-25].
  25. Emmanuel Moire: Tracklisting de l'album La Rencontre (fr.). Idoles Mag. [dostęp 2015-08-25].
  26. Emmanuel Moire: Ses confessions sur son homosexualité et ses projets d’avenir (fr.). Non Stop People. [dostęp 2015-08-29].
  27. Emmanuel Moire dévoile le clip de „Tout le monde”, une jolie ballade (fr.). PurePeople.com. [dostęp 2016-02-01].
  28. Vendredi 6 avril: Emmanuel Moire sera l’invité du 17/20 Radio Swiss Pop (fr.). RMF FM. [dostęp 2018-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-03)].
  29. Dix-huit artistes chantent Balavoine (fr.). Le Parisien. [dostęp 2016-02-01].
  30. Lionel Durel (2018-03-23): Retour…Lorsqu’Emmanuel Moire lâche un passage de son prochain titre sur les réseaux sociaux (fr.). LDPeople. [dostęp 2016-02-01].
  31. Emmanuel Moire de retour le 6 avril avec un nouveau single (fr.). Ouest-France. [dostęp 2018-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-04)].
  32. Marie Guillot Farneti (2018-04-06): Emmanuel Moire opère un retour surprenant et plaisant avec «Et si on parlait d’amour» (fr.). aficia.info. [dostęp 2018-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-06)].
  33. Sergiusz Królak: Francja: poznajcie uczestników „Destination Eurovision 2019”! (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2018-12-06. [dostęp 2018-12-06].
  34. Emma­nuel Moire : pourquoi a-t-il avoué son homo­sexua­lité ? (fr.). Voici. [dostęp 2015-08-25].
  35. La biographie de Emmanuel Moire (fr.). Premiere. [dostęp 03/12/2012].
  36. Sophie Lagesse (2009-10-20): Emmanuel Moire: „Je suis gay” (fr.). DH.be. [dostęp 03/12/2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]