Emmanuel Moire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emmanuel Moire
Ilustracja
Emmanuel Moire na gali wręczenia Nagród Muzycznych NRJ w Cannes, 26 stycznia 2013
Pseudonim Manu
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1979
Le Mans
Instrumenty pianino, instrumenty klawiszowe, gitara
Gatunki pop
Zawód piosenkarz, kompozytor, autor tekstów piosenek, aktor
Aktywność od 2000
Wydawnictwo Warner Music France
Strona internetowa

Emmanuel Moire (ur. 16 czerwca 1979[1] w Le Mans[2]) – francuski piosenkarz, kompozytor, autor tekstów piosenek i aktor[3][4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako starszy o 10 minut jeden z bliźniaków, dwóch synów handlarza antyków Denisa Moire i sekretarki Claudine (z domu Cailloux)[5]. Wychowywał się w Conlie wraz z bratem-bliźniakiem Nicolasem, z którym miał bliskie relacje. Kiedy mieli 11 lat, ich rodzice rozwiedli się.

Jako nastolatek uczęszczał na lekcje gry na pianinie i lekcje śpiewu klasycznego. Brał udział w stażach na autora-kompozytora-wykonawcę. Po maturze, studiował geografię w Le Mans. W 2000, mając 21 lat został wybrany na warsztaty wokalne w Astaffort pod kierunkiem Francisa Cabrela jako autor tekstów piosenek, kompozytor i wykonawca[6]. Tam spotkał muzyka Yanna Guillona[7].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 2004 został wybrany do roli Ludwika XIV w musicalu Le Roi Soleil, który miał swoją premierę 22 września 2005 na scenie Palais des Sports w Paryżu. Pod koniec stycznia 2006 rozpoczął ze spektaklem trasę objazdową po Francji[8].

W tym samym czasie zaczął tworzyć materiał na swój pierwszy solowy album studyjny. Wziął również udział w nagraniu piosenki „L'or de nos vies”, promującej akcję Fight AIDS Monaco. 22 września 2006 na kilka miesięcy wrócił na scenę Palais des Sports, by następnie znowu wyruszyć na trasę koncertową po kraju z orkiestrą. 13 listopada wydał swój solowy album, zatytułowany [La] Ou je pars[9], który sprzedał się w nakładzie ponad 125 tys. egzemplarzy. W czerwcu 2007 odbył cztery solowe koncerty, a w lipcu zagrał pięć ostatnich przedstawień musicalu Le Roi Soleil w Bercy. 1 września 2007 z piosenką „Ca me fait du bien” zajął pierwsze miejsce w konkursie wśród wykonawców międzynarodowych w walce o Słowika Publiczności podczas Sopot Festival 2007[10]. Od końca października 2007 do kwietnia 2008 odbywał trasę koncertową promującą album [La] Ou je pars. Płytę promował również singlami: „La ou je pars” i „Si c’etait ca la vie” (w wersji koncertowej).

Emmanuel Moire podczas koncertu w Dunkierce, 2008

28 stycznia 2009 zmarł jego brat Nicolas, który został potrącony przez samochód, po dwóch tygodniach śpiączki. Emmanuel zadedykował jemu piosenkę „Sois tranquille” (wydany jako singel w październiku 2012), którą wykonał na pogrzebie[11]. 13 kwietnia 2009 wydał drugi album pt. L’Équilibre, który nagrał w stylu electro-pop. Promował go singlami: „Adulte & sexy”, „Sans dire un mot” (z czerwca 2009) i „Promis” (z października 2009).

W latach 2011–2012 wcielał się w postać mistrza ceremonii w musicalu Cabaret (2011–2012)[12][13]. Również w 2012 został członkiem formacji Les Voix de l’Enfant (Głos dziecka), powołanej na potrzeby nagrania singla charytatywnego „Je reprends ma route” wspierającego organizację UNITAID, który ukazał się 24 września 2012[14]. Jesienią 2012 brał udział w trzeciej edycji programu TF1 Danse avec les stars, w której zwyciężył, tańcząc w parze z Fauve Hautot[15]. Również w 2012 wraz z Amandine Bourgeois nagrał własną interpretację piosenki „Au bout de mes rêves” z repertuaru Jeana-Jacques’a Goldmana, która znalazła się na składance pt. Génération Goldman. Płyta została wydana 19 listopada 2012 i sprzedała się w nakładzie przekraczającym 300 tys. egzemplarzy, stając się jednym z najpopularniejszych albumów roku[16][17].

Emmanuel Moire podczas koncertu, lipiec 2010

29 kwietnia 2013 wydał swój trzeci solowy album studyjny pt. Le chemin, który sprzedał się w nakładzie przekraczającym 300 tys. egzemplarzy[18][19]. Płytę promował teledyskiem do piosenki „Beau malheur[20]. W lipcu wraz z kilkoma innymi wykonawcami wziął udział w nagraniu singla „Pour une vie, pour un rêve”, którego dochód ze sprzedaży płyty przekazno dla międzynarodowej organizacji Unitaid[21][22]. Również w 2013 nagrał własną interpretację piosenki „Rien qu'un jour” z filmu animowanego Dzwonnik z Notre Dame, na potrzeby albumu pt. We Love Disney, który miał premierę 2 grudnia 2013[23].

W maju 2015 zaprezentował singiel „Bienvenue”, którym promował swój czwarty album studyjny pt.La rencontre. Płytę wydał 28 sierpnia 2015[24][25][26]. Według PurePeople, pierwsza edycja tego albumu sprzedała się w ciągu dwóch i pół miesiąca w liczbie 36 tys. egzemplarzy[27], a do początku 2018 – w ponad 70 tys. nakładzie[28][29].

8 stycznia 2016, trzydzieści lat po śmierci Daniela Balavoine, nakładem Capitol Records wydana została płyta z jego przebojami Balavoine(s) z hitem „Le chanteur” w wykonaniu Moire’a[30].

W marcu 2018 wziął udział w nagraniu utworu i wideoklipu „Sa raison d’être, 2018”, zrealizowanego w ramach akcji „Sidaction”[31]. 6 kwietnia wydał singiel „Et si on parlait d’amour”[32][33]. Pod koniec 2018 wraz z ponad 70. artystami i osobistościami nagrał utwór i teledysk „De l’Amour” dla kampanii stowarzyszenia Urgence Homophobie[34]. 6 grudnia 2018 został ogłoszony jednym z uczestników Destination Eurovision 2019, krajowych eliminacji do 64. Konkursu Piosenki Eurowizji, do których zgłosił się z piosenką „La promesse”[35]. Kompozycja, wraz z wykonaniem skróconej wersji utworu „Take on Me” grupy a-ha, została zaprezentowana przez wokalistę 19 stycznia 2019 w drugim półfinale selekcji i z drugiego miejsca awansowała do finału, rozgrywanego tydzień później. W finale wokalista zaprezentował skróconą wersję utworu „EuphoriaLoreen i ponownie wykonał utwór „La promesse”, który zajął ostatecznie czwarte miejsce z 115 punktami na koncie, w tym trzecie miejsce w rankingu jurorów (64 pkt) i czwarte miejsce w głosowaniu telewidzów (51 pkt)[36].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2009 ujawnił w wywiadzie na łamach magazynu „Têtu”, że jest gejem[37]. Na łamach gazety powiedział: Chcę żyć normalnie. Jestem w pokoju z samym sobą[38][39].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Album Najwyższe pozycje na listach Certyfikat
FRA
[40]
BEL
(Wal)

[41]
CHE
[42]
2006 (Là) où je pars 8 34 94
2009 L’Équilibre
  • Wydany: 13 kwietnia 2009
  • Wytwórnia: Warner Music
  • Format: CD, digital download
7 19 92
2013 Le chemin
  • Wydany: 19 kwietnia 2013
  • Wytwórnia: Mercury, Universal
  • Format: CD, digital download
1 4 28
  • FRA: 2× platynowa płyta[43]
2015 La rencontre
  • Wydany: 28 sierpnia 2015
  • Wytwórnia: Mercury, Universal
  • Format: CD, digital download
2 2 19
  • FRA: złota płyta[43]
2019 Odyssée
  • Wydany: 15 lutego 2019
  • Wytwórnia: Mercury, Universal
  • Format: CD, digital download
6 3 23
„–” album nie był notowany.

Albumy musicalowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Album Najwyższe pozycje na listach
FRA
[44]
BEL
(Wal)

[45]
CHE
[46]
2005 Le Roi Soleil (z musicalu Le Roi Soleil) 3 7 40
„–” album nie był notowany.

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Najwyższe pozycje na liście Certifikat Album
FRA
[47]
BEL
(Wal)

[48]
CHE
[49]
2004 Être à la hauteur 9 19 32 Le Roi Soleil
2005 Je fais de toi mon essentiel 3 7 26
  • FRA: złota płyta[43]
2006 La vie passe(wraz z Cathialine Andrią) 28
Le sourire 7 31 (Là) où je pars
2007 „Ça me fait du bien”
„Là où je pars”
2008 „Si c’était ça la vie”
2009 Adulte & sexy 9 L’Équilibre
Sans dire un mot 11
„Promis”
2012 Sois tranquille 21
2013 Beau malheur 11 11 Le chemin
Ne s’aimer que la nuit 72 32
2014 „Venir voir”
2015 Bienvenue 46 41 La rencontre
„Tout le monde”
2016 Toujours debout 163 34
2018 „Et si on parlait d’amour” Odyssée
„La promesse”
2019 „La femme au milieu”
„–” singel nie był notowany.

Inne notowane utwory[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Najwyższa pozycja na liście Album
FRA
[40]
2012 „Au bout de mes rêves” (oraz Amandine Bourgeois) 143 Génération Goldman
2016 „Le chanteur” 115 Balavoine(s)

DVD[edytuj | edytuj kod]

  • 2006: L'intégrale du spectacle
  • 25 października 2007: Bercy
  • 26 listopada 2007: De Versailles à Monaco; Od Wersalu do Monako – DVD i CD z koncertu SAS Stéphanie de Monaco „Fight AIDS Monaco"

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Emmanuel Moire: biographie, actualités, photo et clips (fr.). Chérie FM. [dostęp 2016-12-05].
  2. Emmanuel Moire (cz.). Osobnosti.cz. [dostęp 2016-12-05].
  3. Emmanuel Moire (16 de Junho de 1979) (port.). Filmow.com. [dostęp 2017-06-23].
  4. Emmanuel Moire (fr.). emmanuelmoire.com. [dostęp 2017-06-23].
  5. dernières news sur Emmanuel Moire (fr.). PurePeople. [dostęp 02-09-2013].
  6. Et si la plus belle rencontre d'Emmanuel Moire, c'était lui? (fr.). 24heures.ch. [dostęp 23-11-2015].
  7. Emmanuel Moire: le retour du Roi (fr.). l’Avenir. [dostęp 23-11-2015].
  8. Emmanuel Moire - Sztárlexikon (węg.). Starity.hu. [dostęp 2017-06-23].
  9. Evan C. Gutierrez: Là Où Je Pars (ang.). AllMusic. [dostęp 2015-08-25].
  10. Emmanuel Moire (born June 16, 1979) (ang.). Recent Entries - Dreamwidth. [dostęp 25-08-2015].
  11. La biographie de Emmanuel Moire (fr.). TelePremiere. [dostęp 03/12/2012].
  12. «Cabaret» au Théâtre Marigny: Emmanuel Moire en Emcee libertin (fr.). yagg.com. [dostęp 19.10.2011].
  13. Emmanuel Moire: 5 moments-clés de sa carrière (fr.). Chérie FM. [dostęp 2017-06-23].
  14. Découvrez le nouveau clip des Voix de l'Enfant, „Je reprends ma route” (fr.). Charts in France. [dostęp 2016-12-08].
  15. Emmanuel Moire: “une partie de moi n’existe plus” (fr.). Gala. [dostęp 25-08-2015].
  16. „Génération Goldman”: découvrez les clips „Je te donne” et „Là-bas"! (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-29].
  17. Evan C. Gutierrez: Emmanuel Moire Biography & History (ang.). AllMusic. [dostęp 2015-08-25].
  18. Tal: l'album „A l'infini” écoulé à plus de 300.000 exemplaires (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-29].
  19. Emmanuel Moire: «Je voulais que cet album soit plein de lumière» (fr.). Le Mans. [dostęp 2015-08-29].
  20. „Toujours debout”: Emmanuel Moire rend hommage à son frère jumeau disparu. Ecoutez ! (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-25].
  21. Le single „Pour une vie, pour un rêve” à découvrir sur les chaînes du groupe (fr.). FranceTV. [dostęp 16-10-2014].
  22. Emmanuel Moire, Louis Delort et Mickaël Miro chantent pour Unitaid (fr.). Programme TV. [dostęp 16-10-2014].
  23. Emmanuel Moire - Radio Swiss Pop (fr.). Musiciens. [dostęp 2015-08-25].
  24. „Bienvenue”: Emmanuel Moire de retour avec un titre positif et rafraîchissant (fr.). Charts in France. [dostęp 2015-08-25].
  25. Emmanuel Moire: Tracklisting de l'album La Rencontre (fr.). Idoles Mag. [dostęp 2015-08-25].
  26. Emmanuel Moire: Ses confessions sur son homosexualité et ses projets d’avenir (fr.). Non Stop People. [dostęp 2015-08-29].
  27. Emmanuel Moire dévoile le clip de „Tout le monde”, une jolie ballade (fr.). PurePeople.com. [dostęp 2016-02-01].
  28. Vendredi 6 avril: Emmanuel Moire sera l’invité du 17/20 Radio Swiss Pop (fr.). RMF FM. [dostęp 2018-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-03)].
  29. "Odyssée" : Emmanuel Moire publiera son nouvel album le 15 février 2019 (fr.). Charts in France. [dostęp 2018-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-07)].
  30. Dix-huit artistes chantent Balavoine (fr.). Le Parisien. [dostęp 2016-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-03)].
  31. Lionel Durel (2018-03-23): Retour…Lorsqu’Emmanuel Moire lâche un passage de son prochain titre sur les réseaux sociaux (fr.). LDPeople. [dostęp 2016-02-01].
  32. Emmanuel Moire de retour le 6 avril avec un nouveau single (fr.). Ouest-France. [dostęp 2018-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-04)].
  33. Marie Guillot Farneti (2018-04-06): Emmanuel Moire opère un retour surprenant et plaisant avec «Et si on parlait d’amour» (fr.). aficia.info. [dostęp 2018-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-06)].
  34. Sandrine Bajos (2018-12-19): Taubira, Robin, Moire... plus de 70 personnalités chantent contre l’homophobie (fr.). Le Parisien. [dostęp 2018-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-07)].
  35. Sergiusz Królak (2018-12-06): Francja: poznajcie uczestników „Destination Eurovision 2019”! (pol.). Konkurs Piosenki Eurowizji/OGAE Polska. [dostęp 2018-12-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-07)].
  36. Znamy reprezentanta Francji! Bilal Hassani jedzie do Tel Awiwu (pol.). eurowizja.org. [dostęp 2019-01-27].
  37. Emma­nuel Moire : pourquoi a-t-il avoué son homo­sexua­lité ? (fr.). Voici. [dostęp 2015-08-25].
  38. La biographie de Emmanuel Moire (fr.). Premiere. [dostęp 03/12/2012].
  39. Sophie Lagesse (2009-10-20): Emmanuel Moire: „Je suis gay” (fr.). DH.be. [dostęp 03/12/2012].
  40. a b Chimène Badi in the French Albums Chart (fr.). lescharts.com. [dostęp 2019-02-07].
  41. Chimène Badi in the Belgian Albums Chart (fr.). ultratop.be. [dostęp 2019-02-07].
  42. Chimène Badi in the Swiss Albums Chart (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2019-02-03].
  43. a b c d e Les Certifications: Notre Base de Données – Emmanuel Moire (fr.). snepmusique.com. [dostęp 2019-02-07].
  44. Musical – Le Roi Soleil (album) (fr.). lescharts.com. [dostęp 2019-03-13].
  45. Recherche pour: Le Roi Soleil (fr.). ultratop.be. [dostęp 2019-03-13].
  46. Suche nach: Le Roi Soleil (ang. • niem.). hitparade.ch. [dostęp 2019-03-13].
  47. Emmanuel Moire in the French Singles Chart (fr.). lescharts.com. [dostęp 2019-02-03].
  48. Emmanuel Moire in the Belgian Singles Chart (fr.). ultratop.be. [dostęp 2019-02-03].
  49. Emmanuel Moire in the Swiss Singles Chart (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2019-02-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]