Emmanuel Olisadebe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emmanuel Olisadebe
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
22 grudnia 1978
Warri, Nigeria
Pozycja napastnik
Wzrost 180 cm
Kariera juniorska
1992–1995 Jasper United
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1995–1997
1997–2000
2001–2006
2006
2006–2007
2007–2008
2008–2010
2011–2012
2012
Jasper United
Polonia Warszawa
Panathinaikos AO
Portsmouth FC
Skoda Ksanti
APOP Kinyras Peyias
Henan Jianye
Wyzas FC
PAE Weria
40 (20)
66 (20)
74 (24)
2 (0)
5 (0)
17 (6)
63 (24)
0 (0)
9 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
2000–2004  Polska 25 (11)
Olisadebe z działaczami klubu Henan Jianye. Na transparencie napis: "Chińsko-polska przyjaźń kibiców, wieczna i niezmienna"

Emmanuel Olisadebe (ur. 22 grudnia 1978 w Warri w Nigerii) – polski piłkarz pochodzenia nigeryjskiego, występujący na pozycji napastnika, w latach 2000–2004 gracz seniorskiej reprezentacji Polski (pierwszy czarnoskóry zawodnik w historii kadry narodowej), z którą wziął udział w turnieju finałowym mistrzostw świata 2002. W 2001 w konkursie na najlepszego piłkarza świata został sklasyfikowany na 29. pozycji otrzymując 1 pkt. Tego samego roku w plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski zajął 4. miejsce otrzymując 1 341 362 pkt.[1].

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Klubowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1992–1995 występował w juniorskich zespołach Jasper United. W 1995 zadebiutował w drużynie seniorskiej tego klubu, grając w nim przez kolejne dwa lata, głównie na pozycji skrzydłowego. Studiował wówczas na uczelni w Ilorin, dzięki czemu w lipcu 1995 został powołany do akademickiej reprezentacji Nigerii w piłce nożnej na Letnią Uniwersjadę w japońskiej Fukuoce. Strzelając trzy bramki w turnieju okazał się najskuteczniejszym zawodnikiem w swojej ekipie[2] (kadra Nigerii nie przystąpiła do meczu o 9. miejsce i została zdyskwalifikowana[3]). W październiku 1997 trafił do Polski. Najpierw przebywał na testach w Wiśle Kraków, która nie zdecydowała się na zatrudnienie go, a następnie w Ruchu Chorzów, gdzie nie udało się wypracować porozumienia pomiędzy działaczami klubu, a menadżerem piłkarza. Po przyjeździe do Warszawy, za sprawą Jerzego Engela został graczem tamtejszej Polonii (transfer za 150 tysięcy dolarów). W ekstraklasie (wówczas pod nazwą I liga) zadebiutował 23 listopada 1997 w meczu przeciwko Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski, zastępując w 78. minucie Litwina Gražvydasa Mikulėnasa[4]. W sezonie 1997/98 - w którym Polonia zdobyła wicemistrzostwo kraju - strzelił zaledwie jedną bramkę – 9 maja 1998, w spotkaniu przeciwko Górnikowi Zabrze[5]. W sezonie 1998/1999 zagrał w 16 meczach ligowych, zdobywając cztery bramki. Sezon później został jednym z najlepszych zawodników ekstraklasy (dwanaście goli i walne przyczynienie się do wywalczenia mistrzostwa Polski). Na finiszu rozgrywek, Olisadebe stał się ofiarą jednej z najsłynniejszych afer rasistowskich w historii polskiej ligi. 6 maja 2000 w Lubinie, w trakcie rozgrzewki przed meczem 26 kolejki z Zagłębiem, został obrzucany przez miejscowych chuliganów bananami[6]. Miało to związek z planami dotyczącymi powołania go do reprezentacji Polski przez nowego selekcjonera Jerzego Engela. 17 lipca 2000 otrzymał polskie obywatelstwo. Procedura nadania została maksymalnie skrócona, a niektóre jej warunki zostały całkiem pominięte (np. Olisadebe nie porozumiewał się biegle w języku polskim). W grudniu 2000, po zakończeniu rundy jesiennej sezonu 2000/2001 - za 1,7 miliona dolarów - został sprzedany do Panathinaikosu Ateny, z którym w sezonie 2003/2004 wywalczył dublet – mistrzostwo i Puchar Grecji, regularnie występując w Lidze Mistrzów. Po ciężkich kontuzjach kolana stracił miejsce w podstawowym składzie i 4 stycznia 2006 przeszedł do Portsmouth FC, występującego w Premiership. Nie zdołał jednak przebić się do pierwszej drużyny, a w maju 2006 klub rozwiązał z nim kontrakt za porozumieniem stron. Od sierpnia 2006 do maja 2007 był zawodnikiem Skody Ksanti. Sezon 2007/2008 rozpoczął w beniaminku ligi cypryjskiej, APOP Kinyras. W kwietniu 2008 zadebiutował w lidze chińskiej w barwach Henan Jianye i w sezonie 2008 został wicekrólem strzelców tamtejszej ekstraklasy. W 2010 rozwiązał kontrakt z tym klubem i stał się wolnym zawodnikiem. W czerwcu 2011 pojawił się na testach w Lechii Gdańsk, lecz nie zdecydowano się na podpisanie kontraktu[7]. 10 września 2011 zawarł roczną umowę z beniaminkiem II ligi greckiej – AGS Wyzas Megaron, a w 2012 zaliczył krótki epizod w PAE Weria. Oficjalnie karierę zakończył w styczniu 2013[8].

Reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia 2000 selekcjonerem seniorskiej reprezentacji Polski oficjalnie został Jerzy Engel. To on był pomysłodawcą powołania Olisadebe do kadry narodowej, bowiem cenił snajperski talent Nigeryjczyka (w czasach wspólnej pracy w Polonii Warszawa). Stało się to możliwe po szybkiej procedurze nadania obywatelstwa. Debiut nastąpił 16 sierpnia 2000 w towarzyskim meczu przeciwko Rumunii w Bukareszcie, zremisowanym 1:1, w którym jedyną bramkę dla "biało-czerwonych" zdobył Olisadebe. W eliminacjach do mistrzostw świata 2002 Emanuel był najskuteczniejszym strzelcem Polaków (9 bramek) i głównym autorem awansu do turnieju finałowego w Korei (pierwszego po 16-letniej przerwie). Podczas mistrzostw zagrał we wszystkich trzech spotkaniach, łącznie przebywając na boisku przez 266 minut. Zdobył jedną bramkę, w ostatnim spotkaniu grupowym, wygranym 3:1 ze Stanami Zjednoczonymi (bramkarza rywali pokonał już w 3. minucie spotkania i jest to najszybciej zdobyty gol przez polską reprezentację w historii mistrzostw świata). Po mundialu był powoływany przez kolejnych selekcjonerów - Zbigniewa Bońka i Pawła Janasa - ale nie imponował już taką formą, jak za czasów Engela i nie udało mu się strzelić żadnej bramki. Swój ostatni występ w karze zaliczył 28 kwietnia 2004 w towarzyskim meczu z Irlandią. Łącznie w kadrze seniorskiej rozegrał 25 oficjalnych spotkań międzypaństwowych, zdobywając w nich 11 goli (9 w eliminacjach MŚ 2002 i 2 w meczach towarzyskich). Bramki zdobywał w 9 spotkaniach reprezentacji.

Spekulacje na temat wieku[edytuj | edytuj kod]

W Polsce pojawił się temat zaniżenia wieku przez Emmanuela Olisadebe[9]. Według statystyk i samego zawodnika, gdy Polonia Warszawa zdobywała mistrzostwo Polski z Nigeryjczykiem w składzie, miał on 21 lat. Zdaniem Mirosława Skorupskiego, menedżera zajmującego się sprowadzaniem afrykańskich piłkarzy, Olisadebe odmłodził się wówczas od pięciu do sześciu lat, fałszując paszport[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

17 czerwca 2001 w Warszawie poślubił Polkę – Beatę Smolińską. Po wyjeździe i przeprowadzce do Grecji jego stałym miejscem zamieszkania są Ateny.

Działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

Wspierał kampanię edukacyjną "Wykopmy Rasizm ze Stadionów" prowadzoną przez Stowarzyszenie "Nigdy Więcej"[11][12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]