Emmanuel de Saint-Priest

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emmanuel de Saint-Priest
(mal. George Dawe)

Guillaume Emmanuel Guignard de Saint-Priest (ur. 1776 zm. 1814) francuski dyplomata i generał na emigracji, który walczył w carskiej armii rosyjskiej w okresie wojen Francuskiej Rewolucji oraz wojen epoki napoleońskiej.

Był najstarszym synem prominentnego dyplomaty François-Emmanuela Guignarda de Saint-Priest (17351821), który był ostatnim sekretarzem stanu Domu Królewskiego (17891791) podczas panowania Ludwika XVI.

Guillaume Emmanuel został generałem brygady armii Imperium Rosyjskiego pod zwierzchnictwem cara Aleksandra I Romanowa i walczył przeciw oddziałom Napoleona I Bonapartego. Zmarł w 1814.

Bitwa pod Reims[edytuj]

13 marca 1814 w bitwie pod Reims wojska Napoleona rozbiły rosyjsko-pruski korpus generała porucznika Emmanuela Saint-Priesta. W bitwie tej generał dywizji Wincenty Krasiński poprowadził brawurową szarżę 1. Pułku Lekkokonnego Gwardii Cesarskiej ulicami miasta. Polacy zdobyli nieprzyjacielski tabor, artylerię i schwytali 1600 jeńców.

W wyniku klęski korpusu nieprzyjacielskiego, jego dowódca gen. por. Emmanuel Saint-Priest, ciężko ranny, dostał się do niewoli, w której mimo starań lekarzy zmarł[1].

Przypisy

  1. Saint-Priest: Epoka napoleońska lata 1796–1815 – kalendarium. [dostęp 2016-07-23].