Employer branding

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Employer Branding)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Employer branding (EB, z ang. budowanie marki pracodawcy) – działania firmy mające na celu budowanie firmy postrzeganej jako "pracodawca z wyboru".

Miano takiego pracodawcy otrzymują firmy, w których obecni i potencjalni pracownicy dostrzegają atrakcyjne środowisko dla rozwoju swojej kariery.

Działania z tym związane można podzielić na dwa typy, w zależności od grupy, do której są adresowane. I tak wyróżniamy:

  • Employer branding wewnętrzny – skierowany do obecnych pracowników firmy. Skupia się głównie na stworzeniu godnego środowiska pracy, przyjaznej atmosfery pracy i możliwości rozwoju. Do działań z tego zakresu możemy zaliczyć przede wszystkim inwestycje w kapitał ludzki, organizowanie konkursów i akcji kierowanych do pracowników, przygotowywanie programów rozwojowych dla pracowników jak np. szkolenia, wspieranie działań wolontarystycznych i społecznych.
  • Employer branding zewnętrzny – skierowany głównie do potencjalnych pracowników. Celem tych działań jest stworzenie wizerunku firmy jako atrakcyjnego pracodawcy. Jest to między innymi uczestnictwo w targach pracy, aktywna promocja firmy w serwisach ogłoszeniowych na temat pracy, na uczelniach wyższych oraz dbanie o efektywne i trafiające do grupy docelowej ogłoszenie rekrutacyjne.

Termin employer branding jest stosunkowo młody, ponieważ wprowadzony został w 1996 roku przez Simona Barrowa i Tima Amblera, którzy opublikowali artykuł pt. "The Employer Brand"[1]. Pomimo prób tłumaczenia tego wyrażenia na język polski (np. budowanie marki i wizerunku pracodawcy), w branży zarządzania zasobami ludzkimi znany jest raczej pod tą anglojęzyczną nazwą.

Na polskim rynku jest dostępne tylko kilka pozycji bibliograficznych na temat budowania marki pracodawcy (jak niżej), dlatego internet jest głównym medium wymiany informacji i doświadczeń specjalistów z tej branży.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tim Ambler, Simon Barrow, The employer brand, „Journal of Brand Management”, 4 (3), 1996, s. 185–206, DOI10.1057/bm.1996.42, ISSN 1350-231X [dostęp 2017-01-18] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Armstrong, M. (2007). Zarządzanie zasobami ludzkimi, Kraków: Oficyna Wolters Kluwer business.
  • Wojtaszczyk, K. (2012). Employer branding czyli zarządzanie marką pracodawcy. Uwarunkowania, procesy, pomiar, Łódź, Wyd. Uniwersytetu Łódzkiego
  • Dąbrowska, J. (2014). Employer branding. Marka pracodawcy w praktyce, Lublin: Wydawnictwo Słowa i Myśli
  • Dąbrowska, J. (2016). Praktyka employer brandingu. Rozmowy z menedżerami, Warszawa: Kalitero
  • Kozłowski. M. (2012). Employer branding. Budowanie wizerunku pracodawcy krok po kroku, Warszawa: Oficyna Wolters Kluwer