En Ja’akow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
En Ja’akow
‏עין יעקב‎
ilustracja
Państwo

 Izrael

Dystrykt

Północny

Poddystrykt

Akka

Samorząd Regionu

Ma’ale Josef

Wysokość

433 m n.p.m.

Populacja (2011)
• liczba ludności


887

Położenie na mapie Izraela
Mapa konturowa Izraela, u góry znajduje się punkt z opisem „En Ja’akow”
Ziemia33°00′36,71″N 35°13′45,11″E/33,010197 35,229197
Portal Izrael

En Ja’akow (hebr. עין יעקב) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Ma’ale Josef, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Moszaw En Ja’akow jest położony na wysokości 433 metrów n.p.m. w zachodniej części Górnej Galilei. Leży na zachodnich zboczach niewielkiego płaskowyżu, który jest ograniczony od północy wadi strumienia Nachal Gaton. Z okolicy moszawu wypływają dwa niewielkie strumienie Marwa i Meraw, które spływają w kierunku północno-zachodnim i zasilają strumień Gaton. Po południowej stronie płaskowyżu jest wadi strumienia Aszerat, a jeszcze bardziej na północy przepływa strumień Masz'an. Tutejszy teren opada w kierunku zachodnim do wzgórz Zachodniej Galilei, i dalej na równinę przybrzeżną Izraela. Okoliczne wzgórza są zalesione. W otoczeniu moszawu En Ja’akow znajdują się miasto Ma’alot-Tarszicha, miejscowości Kefar Weradim, Januch-Dżat i Mi’ilja, kibuce Jechi’am, Gaton i Elon, moszawy Me’ona, Manot i Goren, oraz wioski komunalne Newe Ziw i Micpe Hilla.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

En Ja’akow jest położony w Samorządzie Regionu Ma’ale Josef, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Stałymi mieszkańcami moszawu są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest mieszana, zarówno świecka jak i religijna[1][2]:


Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Moszaw został założony w 1950 roku przez imigrantów z Iraku, którzy wcześniej mieszkali w tymczasowym obozie ma'abarot. Początkowo osada nazywała się Gaton Illit (hebr. געתון עלית). Większość pierwszych mieszkańców nie miała żadnego doświadczenia z rolnictwem. Zamieszkiwali oni w pięćdziesięciu dużych namiotach, a wodę sprowadzono z odległości kilku kilometrów. Z powodu tak ciężkich warunków życia, większość mieszkańców w krótkim czasie opuściła moszaw. Żydowski Fundusz Narodowy wsparł wówczas rozwój osady, zasiedlając ją w 1953 roku nowymi imigrantami z Iranu i Kurdystanu. W ciągu kilku lat moszaw uzyskał stabilność gospodarczą. Na początku XXI wieku w jego północno-wschodniej części wybudowano nowe osiedle mieszkaniowe. Istnieją plany dalszej rozbudowy osady[3][4].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa moszawu nawiązuje do biblijnego cytatu mówiącego o źródle Jakuba[a].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Moszaw utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w moszawie Me’ona lub szkoły średniej przy kibucu Kabri[5].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W moszawie znajduje się ośrodek kultury z biblioteką. Z obiektów sportowych jest boisko do koszykówki.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W moszawie jest przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy, synagoga oraz warsztat mechaniczny.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Okoliczne tereny Górnej Galilei są atrakcyjnym obszarem do turystyki pieszej. W moszawie istnieje możliwość wynajęcia noclegu.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka moszawu opiera się na drobnym rolnictwie – głównie sadownictwie i hodowli kwiatów. Jest tutaj nieduża farma hodowlana bydła mlecznego. Część mieszkańców dojeżdża do pracy w pobliskich strefach przemysłowych.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z moszawu wyjeżdża się na południe na drogę nr 8833, którą jadąc na wschód dojeżdża się do miasta Ma’alot-Tarszicha i moszawu Me’ona, lub jadąc na zachód dojeżdża się do kibucu Gaton, drogi prowadzącej na południe do kibucu Jechi’am, i dalej do drogi nr 89.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zobacz: Księga Powtórzonego Prawa 33,28: „Izrael zamieszkał bezpiecznie, na osobności jest źródło Jakuba, na ziemi zboża i moszczu, niebiosa zsyłają mu rosę”. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995. [w:] Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-08-07]. (hebr.).
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009. [w:] Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-08-07]. (hebr.).
  3. Ein Ya'akov. [w:] Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-08-07]. (hebr.).
  4. Ein Ya'akov. [w:] Rom Galil [on-line]. [dostęp 2013-08-07]. (hebr.).
  5. Ein Ya'akov. [w:] Galil Net [on-line]. [dostęp 2013-08-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. (hebr.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]