Encoded Archival Description

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

EAD (ang. Encoded Archival Description) DTD – standard zapisu informacji o zasobach archiwalnych, przede wszystkim jako inwentarzy archiwalnych. Standard, zgodny z ISAD(G) jest rozwijany od 1993 r. w Stanach Zjednoczonych przez środowiska uniwersyteckie oraz Stowarzyszenie Amerykańskich Archiwistów. Główną instytucją odpowiedzialną jest obecnie Biblioteka Kongresu USA. Standard stosują m.in. największe archiwa w USA oraz w krajach Unii Europejskiej.

Polska wersja EAD ukazała się w 2008 r., a jej autorami są Andrzej Klubiński i Wojciech Woźniak.

Format EAD był początkowo opracowywany w języku SGML. Od 2002 r. dostępna jest też wersja w XML[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cyfrowa konwergencja bibliotek, archiwów i muzeów w erze informacji., [w:] Grażyna Piotrowicz, Dobra kultury w Sieci, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2012, s. 28.