Energia Hartree'go

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Energia Hartree'go (hartree, symbol E_{\mbox{h}}) – stała fizyczna, która stanowi w układzie jednostek atomowych jednostkę energii. Nazwa pochodzi od angielskiego matematyka i fizyka Douglasa Raynera Hartree'go.

Jest to podwójna wartość energii wiązania elektronu w atomie wodoru w stanie podstawowym.

E_h = {\hbar^2 \over {m_e a^2_0}} = {e^2 \over {4 \pi \epsilon_0 a_0}} = {m_e e^4 \over {16 \pi^2 \epsilon_0^2 \hbar^2}}
= 4,359 743 81(34) · 10-18 J = 27,2114 eV
= 2 Ry
E_h / Stk.
= 2,6254995(3) MJ/mol
= 627,5095 kcal/mol
= 219474,63 1/cm

Gdzie

\hbar – zredukowana stała Plancka,
m_emasa spoczynkowa elektronu,
\epsilon_0przenikalność elektryczna próżni,
a_0promień atomu Bohra.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]