Enina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Enina
Енина
Ilustracja
Wieża czasowa w centrum Eniny.
Państwo  Bułgaria
Obwód Stara Zagora
Gmina Kazanłyk
Kmet Weselin Andreew
Powierzchnia 71,091 km²
Wysokość 450 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

2 462[1]
Nr kierunkowy 04326
Kod pocztowy 6142[2]
Tablice rejestracyjne СТ (Сз)
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa lokalizacyjna Bułgarii
Enina
Enina
Ziemia42°40′07,68″N 25°24′32,04″E/42,668800 25,408900
Portal Portal Bułgaria

Enina (bułg. Енина[3]) – wieś w południowo-środkowej Bułgarii, w obwodzie Stara Zagora, w gminie Kazanłyk. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego, 31 grudnia 2011 roku wieś liczyła 2462 mieszkańców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czasie wojen bałkańskich w 1912 roku do legionu Macedońsko-Adrianopolskiego wstąpił jeden mieszkaniec[4]. W trakcie remontu cerkwi świętej Paraskiewy w 1960 roku odkryty został manuskrypt z XI wieku zwany Apostołem enińskim, najstarszy znany lekcjonarz Nowego Testamentu w języku staro-cerkiewno-słowiańskim[5], w 2011 roku wpisany przez UNESCO na listę Pamięć Świata[6].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

    Liczba mieszkańców[1]
    

Zabytki i atrakcje[edytuj | edytuj kod]

Infrastruktura społeczna[edytuj | edytuj kod]

W Eninie funkcjonuje szkoła podstawowa Christo Botewa, dom kultury, biblioteka, klub emeryta.

Urodzeni w Eninie[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Н. Пюскюлев: Стогодишнината на църковата "Св.вмч.Георги". Kazanłyk: 1937.
  • П. Китипов: Миналото на село Енина. 1964.
  • П. Стефанов: Нови данни за Енина и Мъглижкия манастир през XVIII в.юю - Векове. 1979, s. 64-66.
  • Л.П. Китипова-Попова: Забравено и неизвестно за стария Казанлък. 2010.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Справка за населението на с. Енина, общ. Казанлък, обл. Стара Загора. Код по ЕКАТТЕ - 27499 (bułg.). nsi.bg. [dostęp 2013-11-04].
  2. Baza kodów Pocztowych – Bułgaria (bułg.). geopostcodes.com. [dostęp 2013-11-04].
  3. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Nazewnictwo geograficzne świata. Europa – część I. , s. 57, 2009. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii (pol.). [dostęp 2013-11-04]. 
  4. Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав. Главно управление на архивите, 2006, s. 848.
  5. Г. А. Турбин, С.Г. Шулежкова: Старославянский язык. Учебное пособие. Москва: Флинта, 2011, s. 34.
  6. Enina Apostolos, Old Bulgarian Cyrillic manuscript (fragment) of the 11th century (ang.). unesco.org. [dostęp 2013-11-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]