Enni Rukajärvi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Enni Rukajärvi
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 maja 1990
Kuusamo
Wzrost 162 cm
Debiut w PŚ 4.11 2010, Saas-Fee
(21. miejsce - half-pipe)
Pierwsze punkty w PŚ 4.11 2010, Saas-Fee
(21. miejsce - half-pipe)
Pierwsze podium w PŚ 16.03 2013, Szpindlerowy Młyn (1. miejsce - slopestyle)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Igrzyska olimpijskie
srebro Soczi 2014 Slopestyle
brąz Pjongczang 2018 Slopestyle
Mistrzostwa świata
złoto La Molina 2011 Slopestyle
srebro Sierra Nevada 2017 Big air
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Cardrona 2010 Big Air
złoto Cardrona 2010 Slopestyle
brąz Valmalenco 2008 Big Air
Puchar Świata (Slopestyle)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2012/2013
Winter X-Games
złoto Aspen 2011 Slopestyle
srebro Aspen 2012 Slopestyle
brąz Aspen 2018 Slopestyle
brąz Aspen 2019 Slopestyle
Winter X-Games Europe
brąz Tignes 2011 Slopestyle
brąz Tignes 2012 Slopestyle

Enni Eriika Rukajärvi (ur. 13 maja 1990 w Kuusamo) – fińska snowboardzistka, wicemistrzyni olimpijska i dwukrotna medalistka mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawiła się w 2007 roku, startując na mistrzostwach świata juniorów w Bad Gastein, gdzie była czwarta w big air. Jeszcze trzykrotnie startowała na imprezach tego cyklu, najlepsze wyniki osiągając na mistrzostwach świata juniorów w Cardronie w 2010 roku, gdzie wywalczyła złote medale w slopestyle'u i big air.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 4 listopada 2010 roku w Saas-Fee, zajmując 21. miejsce w half-pipe'ie. Tym samym już w swoim debiucie wywalczyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanęła 16 marca 2013 roku w Szpindlerowym Młynie, wygrywając rywalizację w slopestyle’u. W zawodach tych wyprzedziła Sinę Candrian ze Szwajcarii i Norweżkę Kjersti Buaas. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2016/2017, kiedy to zajęła piąte miejsce w klasyfikacji generalnej AFU[1], a w klasyfikacji slopestyle’u była czwarta.

W 2011 roku wywalczyła złoty medal w slopestyle’u na mistrzostwach świata w La Molina. Zdobyła też srebrny medal w big air podczas rozgrywanych sześć lat później mistrzostw świata w Sierra Nevada, gdzie rozdzieliła Austriaczkę Annę Gasser i Silje Norendal z Norwegii. W międzyczasie zdobyła też srebrny medal w slopestyle’u na igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, plasując się za Jamie Anderson z USA, a przed Jenny Jones z Wielkiej Brytanii. W tej samej konkurencji wywalczyła również brązowy medal podczas igrzysk olimpijskich w Pjongczangu.

Jest czterokrotną medalistką zawodów X-Games rozgrywanych w amerykańskim Aspen. Zdobyła złoto podczas Winter X Games 15, srebro podczas Winter X Games 16 oraz 2 brązowe medale podczas Winter X Games 22 i Winter X Games 23. Wszystkie medale zdobywała w slopestyle'u.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni
2.Silver medal olympic.svg 9 lutego 2014 Rosja Soczi Slopestyle Stany Zjednoczone Jamie Anderson
3. Bronze medal olympic.svg 12 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Slopestyle Stany Zjednoczone Jamie Anderson

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni
21. 20 stycznia 2011 Hiszpania La Molina Halfpipe Australia Holly Crawford
1.FIS gold medal.png 22 stycznia 2011 Hiszpania La Molina Slopestyle -
2.FIS silver medal.png 17 marca 2017 Hiszpania Sierra Nevada Big air Austria Anna Gasser
10. 9 lutego 2019 Stany Zjednoczone Park City Slopestyle Nowa Zelandia Zoi Sadowski-Synnott

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Czechy Szpindlerowy Młyn16 marca 2013 (slopestyle) - 1. miejsce
  2. Stany Zjednoczone Copper Mountain17 grudnia 2016 (Big Air) - 2. miejsce
  3. Szwajcaria Laax20 stycznia 2017 (slopestyle) - 1. miejsce
  4. Włochy Seiser Alm27 stycznia 2017 (slopestyle) - 1. miejsce
  5. Chińska Republika Ludowa Pekin25 listopada 2017 (Big Air) - 3. miejsce
  6. Nowa Zelandia Cardrona23 sierpnia 2019 (Big Air) - 1. miejsce

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Klasyfikacja generalna dyscyplin freestyle (Halfpipe, Slopestyle i Big Air)
  2. Od sezonu 2010/2011 obowiązuje osobna klasyfikacja generalna freestyle
  3. ex aequo z Jamie Anderson

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]