Ennis Hayes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ennis Hayes
ilustracja
Imię i nazwisko Ernesto Hayes
Data i miejsce urodzenia 5 października 1896
Rosario, Argentyna
Data i miejsce śmierci 6 lutego 1956
Argentyna
Pozycja napastnik
Kariera klubowa
Lata Klub
1912
1913
1913–1920
Rosario Central
1 de Mayo
Rosario Central
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1915–1919  Argentyna 11 (4)

Ernesto Ennis Hayes (ur. 5 października 1896 w Rosario, zm. 6 lutego 1956) – argentyński piłkarz, grający podczas kariery na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Ennis Hayes był synem angielskich imigrantów przybyłych do Argentyny pod koniec XIX wieku. Hayes rozpoczął karierę w klubie Rosario Central w 1912. W 1913 przeszedł do 1 de Mayo Rosario, lecz wkrótce wrócił do Central i występował w nim do końca kariery w 1920.

Z Rosario pięciokrotnie wygrał lokalną Liga Rosarina de Fútbol w 1914, 1915, 1916, 1917, 1919.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Argentyny Hayes występował w latach 1906–1916. W reprezentacji zadebiutował 18 lipca 1915 w wygranym 3-2 meczu z Urugwajem, którego stawką było Gran Premio de Honor Uruguayo[1].

W 1916 wystąpił w już w oficjalnych Mistrzostwach Ameryki Południowej. Na turnieju w Buenos Aires wystąpił tylko w meczu z Urugwajem. W 1917 po raz drugi wystąpił w Mistrzostwach Ameryki Południowej. Na turnieju w Montevideo wystąpił ponownie jak rok wcześniej tylko w meczu z Urugwajem.

Ostatni raz w reprezentacji Hayes wystąpił 18 lipca 1919 w przegranym 1-4 meczu z Urugwajem, którego stawką było Gran Premio de Honor Uruguayo. Ogółem w barwach albicelestes wystąpił w 11 meczach, w których zdobył 4 bramki.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Hayes pochodził z usportowionej rodziny. Podobnie jak on, w reprezentacji Argentyny występował jego starszy brat – Harry. W latach 30. i 40. piłkarzem Rosario był bratanek Ennisa Enrique.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uruguay 2 - 3 Argentina (niem.). iffhs.de. [dostęp 5 kwietnia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]