Enric Prat de la Riba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Enric Prat de la Riba
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 listopada 1870
Castellterçol, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 1 sierpnia 1917
Castellterçol, Hiszpania
Przewodniczący Rady Prowincji Barcelona
Okres od 2 kwietnia 1907
do 6 kwietnia 1914
Przynależność polityczna Liga Regionalistów Katalonii (katal. Lliga Regionalista)
Poprzednik Joaquim Sostres i Rey
Następca Joan Vallès i Pujals
Przewodniczący Mancomunitat de Catalunya
Okres od 6 kwietnia 1914
do 1 sierpnia 1917
Przynależność polityczna Liga Regionalistów Katalonii (katal. Lliga Regionalista)
Poprzednik Utworzone stanowisko
Następca Josep Puig i Cadafalch

Enric Prat de la Riba i Sarrà (ur. 29 listopada 1870 w Castellterçol, zm. 1 sierpnia 1917 tamże) – hiszpański polityk, prawnik i pisarz. Katalończyk. Członek Centre Escolar Catalanista, gdzie sformułowano jedną z pierwszych definicji katalońskiego nacjonalizmu. Pierwszy przewodniczący Mancomunitat de Catalunya (1914–1917). Autor książek i manifestów politycznych przekonujących do zwiększenia autonomii Katalonii[1]. W swojej książce "La Nacionalitat Catalana" sytuację Katalończyków porównał do sytuacji Polaków zniewolonych przez trzech zaborców[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Uniwersytetu Barcelońskiego (1893). Doktorat na uniwersytecie w Madrycie (1894)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b EJa: Enric Prat de la Riba i Sarrà (kat.). enciclopedia.cat. [dostęp 2017-03-03].
  2. Jakub Igła, Blaugrana Online, www.blaugrana.pl [dostęp 2017-10-28].