Enrico Ferri (kryminolog)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Enrico Ferri

Ferri Enrico (ur. 1856, zm. 1929[1]) – włoski prawnik.

Od 1884 profesor uniwersytetów w Bolonii, Sienie, Rzymie i Pizie. W wieku 21 lat opublikował prawie 500-stronicową pracę poświęconą wolnej woli w prawie karnym. Według niego przestępczość rodzą nie tylko systemy psychologiczny i organiczny człowieka, ale także zespół cech takich jak: rasa, wiek, płeć, industrializacja przemysłu, gęstość zaludnienia i anonimowość sprawcy, warunki ekonomiczne, a nawet pora roku, dnia czy klimat[1].

Uważany za współtwórcę szkół prawa karnego: antropologicznej (był zwolennikiem Cesare Lombroso i jego teorii sprawcy "z urodzenia") oraz socjologicznej. Był zwolennikiem stosowania w ramach resocjalizacji przestępcy środków zastępczych (np. dozoru). W 1921 opracował projekt kodeksu karnego, stanowiącego wzór dla innych kodeksów karnych tej epoki[1].

Autor I nuovi orizzonti del diritto e della procedura penale (1884, 2. wyd. pt. La sociologia criminale, t. 1–2, 1929)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Wojciech Adamski, Jarosław Balon i inni, Popularna encyklopedia powszechna, Grupa Wydawnicza Bertelsmann Media, Kraków 2001, tom 4, s. 256, ISBN 83-85719-60