Enrique Casaretto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Enrique Casaretto
Imię i nazwisko Enrique Casaretto Sono
Data i miejsce
urodzenia
29 kwietnia 1945
Peru
Pozycja napastnik
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1957-1959
1959-?
?-1965
1965-1971
1971-1973
1973-1974
1975
1976
1980
Peru Deportivo Torino
Peru Boca Junios Chiclayo
Peru Atlético Grau Piura
Peru Universitario Lima
Peru Defensor Lima
Peru Atlético Chalaco Callao
PeruSporting Cristal Lima
Stany Zjednoczone Miami Toros
Australia Once Amigos
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
6 (0)
? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1968-1975  Peru 10 (8)

Enrique Casaretto Sono (niekiedy Cassaretto) (29 kwietnia 1945) - piłkarz peruwiański noszący przydomek El Loco, napastnik.

W latach 1957-1959 Casaretto grał w klubie Deportivo Torino, skąd następnie przeszedł do klubu Boca Juniors Chiclayo. Potem do 1965 roku występował w klubie Atlético Grau Piura, skąd przeniósł się do Universitario Lima.

Casaretto razem z klubem Universitario Lima wziął udział w turnieju Copa Libertadores 1966, gdzie Universitario odpadł w fazie grupowej przegrywając rywalizację z dwoma klubami argentyńskimi - River Plate Buenos Aires i Boca Juniors Buenos Aires. Dla swego klubu zdobył 2 bramki (w wygranym 2:1 meczu z Boca Juniors i w zremisowanym 1:1 meczu z River Plate). W tym samym roku Casaretto zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Peru.

Rok później razem z Universitario wziął udział w turnieju Copa Libertadores 1967, gdzie dotarł do fazy półfinałowej - Universitario należał do grona czterech najlepszych klubów turnieju. Casaretto zdobył dla swego klubu 5 bramek. W 1967 drugi raz z rzędu zdobył mistrzostwo Peru.

Casaretto trzeci raz z rzędu razem z Univeristario wziął udział w Pucharze Wyzwolicieli podczas turnieju Copa Libertadores 1968, gdzie Universitario dotarł do fazy ćwierćfinałowej. Casaretto zdobył dla swego klubu 1 bramkę.

W 1969 roku jako gracz Universitario zdobył po raz trzeci w swej karierze mistrzostwo Peru, dzięki czemu wziął udział w turnieju Copa Libertadores 1970, gdzie Universitario dotarł do ćwierćfinału. Casaretto zdobył w turnieju 2 bramki.

Wicemistrzostwo Peru w 1970 roku dało prawo startu w turnieju Copa Libertadores 1971. W fazie grupowej Universitario spisał się rewelacyjnie, gdyż nie przegrał meczu i zajął pierwsze miejsce, zostawiając w tyle dwa argentyńskie kluby - Rosario Central i Boca Juniors Buenos Aires. W fazie półfinałowej nie sprostał jednak późniejszemu triumfatorowi, urugwajskiemu klubowi Nacional Montevideo i brazylijskiemu Palmeiras São Paulo.

W 1971 Casaretto razem z Universitario zdobył czwarty tytuł mistrza Peru i następnie przeszedł do klubu Defensor Lima. W 1973 razem z klubem Defensor piąty raz został mistrzem Peru, po czym przeniósł się do klubu Atlético Chalaco Callao. W 1975 roku został graczem klubu Sporting Cristal Lima.

Jako gracz klubu Sporting Cristal wziął udział w turnieju Copa América 1975, gdzie Peru zdobyło tytuł mistrza Ameryki Południowej. Casaretto zagrał w dwóch meczach półfinałowych z Brazylią - w meczu wyjazdowym, wygranym przez Peru 3:1, zdobył dla swej drużyny 2 bramki, walnie przyczyniając się do awansu. Zagrał też w mniej udanym meczu rewanżowym, w którym Peru przegrało w Limie z Brazylią 0:2, co jednak nie przeszkodziło w dotarciu do finału.

Casaretto na zakończenie kariery w 1976 roku grał w USA, w klubie Miami Toros, gdzie rozegrał 6 meczów. W 1980 roku występował w australijskim klubie Once Amigos.

Casaretto w okresie od 29 sierpnia 1968 roku do 16 października 1975 roku rozegrał w reprezentacji narodowej 10 meczów, w których zdobył 8 bramek[1].

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]