Entex Adventure Vision

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Entex Adventure Vision
ilustracja
Typ przenośna konsola gier wideo
Producent Entex Industries
Generacja druga
Premiera 1982[1]
CPU Intel 8048 733 kHz
Nośniki danych kartridż
Sprzedanych
jednostek
50 757[1]

Entex Adventure Vision lub skrótowo Adventure Visionprzenośna konsola gier wideo drugiej generacji wyprodukowana przez firmę Entex w 1982 roku.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Gry kontrolowane są za pomocą pojedynczego joysticka, i zestawu czterech przycisków, przyciski znajdują się z lewej i prawej strony od joysticka, aby umożliwić grę osobom lewo i praworęcznym.

Konsola nie korzysta, z ekranu LCD lub zewnętrznych monitorów, do wyświetlania obrazu służą diody LED ustawione w czterdziestu rzędach, dając rozdzielczość 153 x 40 pikseli, kolejną konsolą, która używa podobnej technologii jest Virtual Boy.

Technologia wykorzystana w Entex Adventure Vision, wymagała dużej ilości energii, stąd też potrzebowała, aż czterech baterii D[2]. Do zasilania konsoli można było użyć także zasilacza A/C.

Na górze konsoli, znajdują się specjalne półki, w których można składować kartridże.

Specyfikacja[edytuj | edytuj kod]

  • CPU: Intel 8048 733 kHz
  • Dźwięk: National Semiconductor COP411L 52.6 kHz
  • RAM: 64 bajtów, 1 kb
  • ROM: 1 kb, 512 bajtów, 4 kb (kartridż)
  • Kontroler: cztero-kierunkowy joystick, dwa zestawy 4 przycisków, po obu stronach joysticka
  • Rozdzielczość: 150x40 pikseli
  • Paleta barw: monochromatyczna
  • Zasilanie: 4 baterie D lub zasilacz A/C

Gry[edytuj | edytuj kod]

Firma Entex, wydała cztery poniższe gry na tę konsolę:

  • Defender - bazująca na grze automatowej, o tym samym tytule
  • Super Cobra - bazująca na grze Konami, o tym samym tytule
  • Turtles - gra przypominająca Pac Mana, bazuje na grze Konami, o tym samym tytule
  • Space Force - gra przypominająca Asteroids, bazuje na grze Venture Line o tym samym tytule

W 2013 roku firma MEGA stworzyła na Entex Adventure Vision grę homebrew o nazwie Code Red[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Forster, Winnie: The encyclopedia of consoles, handhelds & home computers 1972 - 2005. s. 53. ISBN 3-00-015359-4.
  2. Kevin Baker: The Ultimate Guide to Classic Game Consoles. ISBN 978-1-4566-1708-0.
  3. Wpis o grze na stronie pouet.net. [dostęp 2016-08-01].