Enzo Scifo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Enzo Scifo
Imię i nazwisko Vincenzo Scifo
Data i miejsce
urodzenia
19 lutego 1966
La Louvière, Belgia
Pozycja Pomocnik
Wzrost 178 cm
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1983–1987
1987–1988
1988–1989
1989–1991
1991–1993
1993–1997
1997–2000
2000–2001
RSC Anderlecht
Inter Mediolan
Girondins Bordeaux
AJ Auxerre
Torino FC
AS Monaco
RSC Anderlecht
Royal Charleroi
119 (32)
28 (4)
24 (7)
67 (25)
62 (16)
91 (20)
75 (14)
12 (3)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1984–1998  Belgia 84 (14)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2001-2002
2004-2006
2007-2009
2012-
Royal Charleroi
AFC Tubize
Excelsior Mouscron
RAEC Mons

Vincenzo "Enzo" Scifo (ur. 19 lutego 1966 w La Louvière) – były belgijski piłkarz grający jako ofensywny pomocnik. Czterokrotny uczestnik finałów mistrzostw świata. Od 2012 roku jest trenerem RAEC Mons.

Urodził się we włoskiej rodzinie. W profesjonalnym futbolu debiutował w 1983 w barwach Anderlechtu Bruksela, a już w następnym roku - jako osiemnastolatek - dostał nagrodę dla najlepszego belgijskiego piłkarza. Z Anderlechtem zdobywał tytuły mistrza kraju. W 1987 odszedł do Interu Mediolan, jednak nie spełnił oczekiwań i już w następnym roku został piłkarzem Girondins Bordeaux. We Francji grał także w AJ Auxerre (1989–1991) oraz - z dwuletnią przerwą na występy w Torino FC (1991–1993) - AS Monaco (1993–1997). W 1997 wrócił do Andrlechtu, gdzie grał do 2000. Karierę kończył w Charleroi.

W reprezentacji Belgii rozegrał 84 spotkania i strzelił 18 bramek[1]. Debiutował w czerwcu 1984 w meczu z Jugosławią podczas ME 84, ostatni raz zagrał w 1998. W latach 1986–1998 regularnie występował w mistrzostwach świata, na czterech turniejach rozgrywając łącznie 16 meczów (MŚ 86, MŚ 90, MŚ 94, MŚ 98). Największy sukces odniósł w 1986 - w Meksyku Belgia zajęła czwarte miejsce.

Przypisy