Eochaid XI Gonnat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eochaid Gonnat
legendarny król Ulaidu
(jako Eochaid III)
Okres panowania od 262
do 278
Poprzednik Aengus II Finn
Następca Rossa mac Imchada
na wpół legendarny zwierzchni król Irlandii
(jako Eochaid XI)
Okres panowania od 277
do 278
Poprzednik Cormac Ulfada
Następca Cairbre II Liffechair
Dane biograficzne
Dynastia Dál Fiatach
Ojciec Fiac (Fiacc, Fiach)
Matka Mathuirchoem
Dzieci Cathbad

Eochaid XI Gonnat[1] („z Zielonym Strojem”?) – legendarny król Ulaidu z dynastii Dál Fiatach jako Eochaid III Gonnat w latach 262-278 oraz na wpół legendarny zwierzchni król Irlandii w latach 277-278. Ojcem był Fiac (Fiacc, Fiach), praprawnuk króla Ulaidu i arcykróla Irlandii Fiatacha Finna, zaś matką Mathuirchoem.

Informacje o jego rządach z Emain Macha w Ulaidzie czerpiemy ze źródeł średniowiecznych, np. „Laud Misc. 610”, gdzie zanotowano na jego temat: "Eocħ[aid] Gun[n]fat m[ac] Feíc m[eic] Ī[m]chada .xui. blī[adna]" (fol. 107 b 11). Zastosowano w tekście abrewiację oraz zapisano małymi literami rzymską cyfrę XVI, oznaczającą szesnaście lat rządów. Błędnie umieszczono go na liście królów Ulaidu po Fergusie III Duibdedachu, zamiast po jego synu, Aengusie II Finnie. Lista ta bowiem jest niezgodna z chronologią zwierzchnich królów irlandzkich.

Po piętnastu latach rządów Eochaid objął zwierzchni tron Irlandii po śmierci Cormaca Ulfady („Długobrodego”). Rządził wyspą tylko przez rok, bowiem został w bitwie pokonany i zabity z ręki Lugaida Menna (Lorca), syna króla Ulaidu Aengusa II Finna. Po śmierci Eochaida władza nad Irlandią przeszła na Cairbre’a II Liffechaira, zaś nad Ulaidem na kuzyna Rossę mac Imchada, a nie na Aengusa Finna, rządzącego wcześniej. Eochaid jest eponimem Uí Echach Ardda. Pozostawił po sobie syna Cathbada, ojca siedmiu synów.


Poprzednik
Aengus II Finn
legendarny król Ulaidu
262-278
Następca
Rossa mac Imchada
Poprzednik
Cormac Ulfada
na wpół legendarny zwierzchni król Irlandii
277-278
Następca
Cairbre II Liffechair

Przypisy

  1. inne wersje przydomka: Gunnfat, Gundad i Gundat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dobbs M. E., The History of the Descendants of Ir, „Zeitschrift für celtische Philologie” 13 (1921), s. 327-349.
  • Meyer K. (ed.), The Laud Genealogies and Tribal Histories, „Zeitschrift für Celtische Philologie”, 8 (1912), s. 327 (uzupełniono na podstawie manuskryptu MS. Laud Misc. 610 z Biblioteki Bodlejańskiej).
  • Annala Rioghachta Éireann. Annals of the Kingdom of Ireland by the Four Masters, Vol. I, ed. with translation J. O’Donovan, Second Edition, Dublin 1856, s. 118-119.
  • Lebor Gabála Érenn. The Book of the Taking of Ireland, Part V, ed. and transl. with notes etc. by R. A. Stewart Macalister, Irish Texts Society, Dublin 1956, s. 338-339.
  • Truhart P., Regents of Nations. Systematic Chronology of States and Their Political Representatives in Past and Present. A Biographical Reference Book, Part 1: Antiquity Worldwide, München 2000, s. 374, ​ISBN 3-598-21543-6​.