Eparchia budzińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eparchia budzińska
Ilustracja
Cerkiew Belgradzka w Szentendre
Państwo  Węgry
Siedziba Szentendre
Data powołania XVII w.
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Biskup diecezjalny biskup budziński Lucjan (Pantelić)
Dane statystyczne (2016)
Liczba wiernych ok. 10 000
Liczba kapłanów 11
Liczba dekanatów 2
Liczba parafii 39
Liczba klasztorów 2
brak współrzędnych

Eparchia budzińska – jedna z eparchii Serbskiego Kościoła Prawosławnego, obejmująca terytorium Węgier i Czech. Jej obecnym ordynariuszem jest biskup budziński Lucjan (Pantelić), rezydujący w Szentendre.

Dokładna data powstania eparchii nie jest znana. Jej erygowanie i rozwój miały związek z migracjami prawosławnych Serbów na ziemie węgierskie z terenów pozostających pod panowaniem tureckim. W szczególności w 1690, po wielkiej wędrówce Serbów w 1690 na terenie Węgier znalazło się kilkadziesiąt tysięcy rodzin serbskich. 4 marca 1695 cesarz Leopold I potwierdził prawo metropolity Eutymiusza (Popovicia) do posługiwania się tytułem biskupa budzińskiego.

W XVIII wieku na Węgrzech na potrzeby parafii serbskich wzniesiono znaczną liczbę cerkwi, jednak na przełomie XIX i XX wieku liczba wiernych spadła na tyle, że eparchia była zmuszona zamknąć część parafii, a świątynie odstąpić Kościołowi rzymskokatolickiemu. Ponadto w okresie od zakończenia II wojny światowej do 1988 administratura nie posiadała ordynariusza.

Według danych z 2016 eparchia liczyła około 10 000 wiernych, zgrupowanych w 39 parafiach (w tym dwóch na terenie Czech), obsługiwanych przez 11 kapłanów, posiadała 42 świątynie (cerkwie i kaplice) oraz prowadziła 2 monastery: Grabovac i Srpski Kovin[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]