Eparchia mukaczewska i użhorodzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy eparchii prawosławnej. Zobacz też: inne eparchie (diecezje) z siedzibą w Mukaczewie.
Eparchia mukaczewska i użhorodzka
Мукачівська єпархія
Ilustracja
Sobór Poczajowskiej Ikony Matki Bożej w Mukaczewie
Państwo  Ukraina
Siedziba Mukaczewo
ul. Jeparchialna 12
Data powołania 1945
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Sobór Poczajowskiej Ikony Matki Bożej w Mukaczewie
Biskup diecezjalny arcybiskup mukaczewski i użhorodzki Teodor (Mamasujew)
Dane statystyczne (2010)
Liczba kapłanów 236
Liczba osób zakonnych ponad 200
Liczba dekanatów 12 (w 2015)[1]
Liczba parafii 290
Liczba klasztorów 15 (w 2015)[2]
brak współrzędnych
Strona internetowa

Eparchia mukaczewska i użhorodzka, spotykana jest też nazwa mukaczewska, mukaczewsko-użhorodzka – jedna z eparchii Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego. Jej obecnym biskupem ordynariuszem jest arcybiskup mukaczewski i użhorodzki Teodor (Mamasujew)[3], zaś funkcję katedry pełni sobór Poczajowskiej Ikony Matki Bożej w Mukaczewie[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew konkatedralna Chrystusa Zbawiciela w Użhorodzie
Położenie eparchii na mapie Ukrainy

Obszar Zakarpacia został włączony w jurysdykcję Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego wskutek aneksji tego regionu przez ZSRR (przed II wojną światową teren ten należał do eparchii mukaczewsko-preszowskiej Serbskiego Kościoła Prawosławnego). Patriarchat Moskiewski przejął kanoniczny nadzór nad Zakarpaciem jeszcze przed jego oficjalnym przyłączeniem do Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, w maju 1945[5]. W nowo powstałej eparchii mukaczewsko-użhorodzkiej zlikwidowane zostały niemal wszystkie działające przed 1945 monastery oraz skity[5]. Natomiast w związku z likwidacją Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej w ZSRR eparchia przejęła obiekty należące do tej pory do greckokatolickiej eparchii mukaczewskiej[6].

Pełne odrodzenie życia religijnego na Zakarpaciu było możliwe dopiero po upadku ZSRR. Po 1991, gdy zwierzchnikiem eparchii mukaczewskiej był arcybiskup Eutymiusz (Szutak), ponownie otwartych zostało dziesiątki cerkwi. W 1994 eparchia została podzielona na: mukaczewską i użhorodzką oraz chustską i wynohradowską[5].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W 2010 na terytorium eparchii działało 290 parafii obsługiwanych przez 265 duchownych[5]. Funkcjonowały one w ramach dziewięciu dekanatów[7]. W 2015 w skład eparchii wchodziło 12 dekanatów: berehowski, irszawski, mukaczewski miejski, mukaczewski rejonowy, pereczyński, seredniański, swalawski, użhorodzki miejski, użhorodzki rejonowy, wielkoberezieński, wielkołuczkowski i wołowiecki[1].

W 2015 czynnych było również 15 klasztorów, w których zamieszkiwało ponad 200 mniszek i mnichów[5]. Były to następujące monastery[8]:

Biskupi mukaczewscy[10][edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]