Przejdź do zawartości

Eparchia pińska i łuniniecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Eparchia pińska i łuniniecka
Пінская і Лунінецкая епархія
ilustracja
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Siedziba

Pińsk

Data powołania

1989

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Egzarchat

Białoruski

Sobór

św. Barbary w Pińsku

Biskup diecezjalny

vacat

Dane statystyczne (2012[1])
Liczba kapłanów

166

Liczba dekanatów

8[2]

Liczba parafii

186[2]

Liczba klasztorów

1

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Położenie na mapie Białorusi
Ziemia52°06′49,8″N 26°06′08,2″E/52,113833 26,102278
Strona internetowa
Eparchia pińska i łuniniecka na tle podziału administracyjnego Egzarchatu Białoruskiego

Eparchia pińska i łuniniecka – jedna z eparchii Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego. Obejmuje część rejonów obwodu brzeskiego[1].

Eparchia nawiązuje do tradycji eparchii turowsko-pińskiej, powstałej w XI w. i działającej do unii brzeskiej, gdy przeszła w jurysdykcję Kościoła unickiego[3]. Reaktywowana na początku XX wieku, w dwudziestoleciu międzywojennym funkcjonowała jako diecezja pińsko-poleska PAKP[3]. W obecnym kształcie erygowana w 1989[1].

W strukturach eparchii działa 186[2] parafii dysponujących 193 obiektami sakralnymi, obsługiwanych przez 166 kapłanów. Administraturze podlega również żeński monaster św. Barbary w Pińsku[1].

Biskupi

[edytuj | edytuj kod]

Dekanaty

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 Пинская епархия (patriarchia.ru)
  2. 1 2 3 4 Spis dekanatów na stronie eparchii ros. 
  3. 1 2 3 4 Пинская епархия. [dostęp 2012-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-21)].
  4. Константин (Хомич). [dostęp 2012-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-21)].
  5. Отошел ко Господу архиепископ Пинский и Лунинецкий Стефан / Новости / Патриархия.ru [online], Патриархия.ru [dostęp 2022-05-05] (ros.).