Epexegesis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Epexegesis (inaczej apozycja, łac. intepretatio) – figura retoryczna, która polega na użyciu dwóch słów (zwykle rzeczowników) w tej samej formie fleksyjnej. Jedno ze słów jest dopowiedzeniem, przydawką drugiego. Oznacza to, że jedno słowo dointerpretowuje drugie lub nawet przedefiniowuje je.

Przykłady apozycji w literaturze:

"Litwo, ojczyzno moja..." (Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz)
"O Warto, rzeko, wodo rodzona... (Maryla Wolska, Straż nad Wartą)

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Sierotwiński, Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1970, wyd. III, bez ISBN.